«نگاه شما»: كل يوم عاشورا

اين چه صدائي است؟ گوش كنيد. صداي دلنشين كاروان حسين (ع) است .كاروان او نزديك و نزديك تر مي شود . كارواني كه با نور ولايت ، حقيقت هستي و تاريخ را نشان مي دهد و ساختار نظام مند حركت انسان را در پرتو مشعل فروزان جمله ( اِنَّ الحسين، مصباح الهدي و سفينه النجاة) ترسيم مي نمايد.

اين كاروان حركت خويش را از كنار چشمه زلال (نبوت) ، قبر مقّدس رسول گرامي اسلام صلي الله عليه و آله وسلم ، آغاز نمود و در مسير خود به خانه خدا،  با توقفي در (عرفات) اهداف خويش را تبيين و با معرفي والا و شگرف، راهي (كربلا) گرديد تا راه انجام (تكليف) شربت گواراي (شهادت) را جرعه جرعه بنوشد و رنج (اسارت) در كوفه و شام را جهت شكوفا شدن هويت (عاشورا) ، لحظه به لحظه تحمل بنمايد و در نهايت ، پس از به زانو در آوردن خصم دون، در اوج عزّت و شرف و اقتدار ، پس از زيارت تربت پاك حسيني (ع) و يارانش در (اربعين حسيني)  و بهرمند شدن از فضاي ملكوتي آن دشت نوراني و گلزار (نينوا) به (مدينه الرسول)  آن مهد تمدن ديني و الهي گام نهاد تا از آن جا (تولد) دوباره (اسلام) را گرامي دارد و به جهانيان اعلام نمايد :  نهال اسلام ، كه آن باغبان بزرگ هستي ، در مكه غرس نمود و پس از ارتحالش ، با يورش ديوان و ددان به ساحت قدس ولايت پژمرده گرديده بود، اكنون با خون شفاف ، معطر و مبارك حسين (ع) و يارانش آبياري گرديد و زندگي و نشاطي دوباره يافت.

امام و مقتداي اين كاروان حسيني آن نور هميشه جاويدان است و علمدار و پرچم دار آن عباس و كفن پوشان و جان بر كفان و پيشمرگان آن چون علي اكبر، قاسم بن حسن ، علي اصغر ، عون ، جعفر ، عبدالله بن حسن و ...(عليهم السلام )  و مرداني همچون ، مسلم بن عوسجه و حبيب بن مظاهر ‌و تائباني  مانند حر بن يزيد رياحي و زهير بن قين و بالاخره غلام آزاده اي چون  جون  و تمامي ياران با وفاي حسين بن علي (علهيم السلام ) كه روحشان در آسمان ها و ملكوت ، در انتظار لقاء و رضوان الهي و جسمشان در زمين كربلا ، در گيردار با خصم زبون ، تا چه زمان اين انتظار سرآيد و لبيك ملائك ، گوششان را نوازش دهد . و سفيران و پيام آوران فرهنگي آن ، زينب و ام كلثوم (عليهما السلام) و تمام زنان و كودكان حرم حسين (ع) ، چون رقيه كه رسالت خويش را در حريم دفاع از (ولايت )  در كوفه و در جاي جاي خرابه شام ، به آنجا رساندند  وبالاخره حضرت زين العابدين (ع) آن سجاد قهرمان و امام بر حق و حجت خدا ، تبيين كننده هدف ، مقصد ، راه و رسالت آن كاروان به جهانيان .

حر  با اين كاروان به آزادگي و جاودانگي رسيد و زهير در تعقيب و پيوستن به اين كاروان ، به فلاح و رستگاري و عاقبت بخيري دست يافت.

كاروان حسين(ع) تعلق به سال 61 هجري ندارد. كه با تمام اعصار و زمان ها پيوستگي دائمي دارد و به انسانها پيام مي دهد كه زندگي جز در سايه ولايت و امامت معني و مفهومي ندارد. نورانيت عاشورا، مشعل فروزاني است كه انسانها، با هر عقيده و مرامي مي توانند از آن بهره گيرند. بديهي است آزادمردان و آزادي خواهان و تمامي مناديان مبارزه با ظلم و بيداد اگر خواهان رشد و تعالي جامعه  خويشند ، به ناچار بايد به اين مشعل فروزان رو آورند و از نور فياض آن بهره گيرند.

اين كاروان به انسان معاصر كه زير فشار تفكرات غلط به فساد و ابتذال و از خود بيگانگي رسيده، پيام ميدهد كه : اي انسان، دنيا راه است و رسالت تو عبور. تو وظيفه داري در مزرعه دنيا بذر الهي بپاشي تا خوشه هاي عظيم را درآخرت درو نمايي. تو وظيفه داري به زندگي جهت، روح و نورانيت بخشي و اين ممكن نيست جز با نزديك شدن به اين كاروان نوراني و بهره مند شدن از پيام مبارك آن كه : حركت ، شكر، بقاء ، عزت ، شرف، ايمان، احسان، وفا، ايثار و تواصي به حق و صبر و تمامي صفات عالي است. اين كاروان به جهانيان، بالاخص انسان معاصر، اين انسان خفته و نالان تاريخ و دردمند اين دنياي مادي، كه تمامي كوچه هاي بن بست مكاتب شرق و غرب را جهت رسيدن به بقاء و جاودانگي تا آخر طي نموده ، چشمه حيات طيبه را نشان داد. چشمه اي كه در بعثت معرفي گرديد و در غدير به جوشش درآمد و در عاشورا  فوران نمود و در دوران       ظهور دولت يار چون سيلي خروشان، جهان را در بر خواهد گرفت.

اي حسين(ع)، اي نور هميشه جاويد زندگي انسان، اي مشعل فروزان و اي كشتي نجات و اي تجلي امامت و ولايت، اي تجسم مسلم اسماء الهي، اي سالار سپاه توحيد و اي گمشده انسان معاصر و بالاخره، اي سرو استوار كه قامت بلندت ابرها را در نورديده و سايه ات جهان را زير پوشش قرار داده، تو به ما آموختي كه براي پرواز، بايد با بانگ الله اكبر از بند اسارت دنيا، خلق، نفس و شيطان رهيد تا به نقطه اوج هويت الهي ، كه در اعلا عليين(كمال) است ، دست يافت.

همچنان كه خميني كبير رضوان الله تعالي عليه ، آن شاگرد راستين مكتب كربلا، انقلاب با بركت اسلامي را با الهام از پيام عاشورا محقق نمود و اين نظام مقدس جمهوري اسلامي، با رهبري و هدايت مقام معظم ولايت حضرت آيت الله العظمي خامنه اي حفظه الله به دست صاحب اصلي آن ( امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف) ميرسد.  ما نيز در اين انقلاب بايد درس جاودانه را بياد داشته باشيم كه :

كل يوم عاشورا و كل ارض كربلا و كل شهر محرم