کارگزاران: دشمن و انتخابات ریاستجمهوری
روزنامه کارگزاران در ستون سرمقاله خود به قلم سیدحسین مرعشی نوشت:
جناب آقای جنتی دبیر محترم شورای نگهبان در جلسه مسوولان سازمان تبلیغات اسلامی طی سخنانی علاوه بر هشدار در مورد بهرهبرداری دشمن از نواقص و مشكلات داخلی از جمله تورم، در مورد حركتهای جدی از سوی دشمن برای تاثیرگذاری در انتخابات ریاستجمهوری آینده و روی كار آوردن رئیسجمهوری كه با اصول انقلاب سازگار نباشد، هشدار دادند. من بهطور اتفاقی با بخشی از تحلیل و هشدار جناب آقای جنتی موافقم لیكن قبل از ورود به بحث لازم میدانم خدمت جناب ایشان سوالی را مطرح كنم و آن اینكه چگونه با وجود شورای نگهبان كه با قاطعیت تمام خود را حافظ اصول و اهداف انقلاب و نظام میداند، افراد مورد نظر دشمن میتوانند خود را برای این پست خطیر كاندیدا نمایند؟
و اما من با اصل اینكه دشمن در كمین انسانهاست موافقم ولی در مورد مصداق دشمن با جناب جنتی احتمالا اختلافنظر اساسی دارم. ظاهرا دشمنان بیرونی انقلاب و نظام مورد نظر جناب جنتی باشد. من البته دشمنان خارجی را بیمایهتر از این میدانم كه بتوانند در صفوف متحد ملت و در نهادهای راسخ نظام اعمال نفوذ كنند لیكن نه ما اصلاحطلبان میتوانیم بهطور قاطع اعلام كنیم كه هیچ فرد نفوذی در جمع ما وجود ندارد و نه حتی مدعیان اصولگرایی میتوانند با توجه به سوابق همكاریهای اخیر آنان با امثال پروفسور مولانا، هوشنگ امیراحمدی و... جبهه خود را كاملا پاك از عناصر احتمالی وابسته معرفی كنند. لذا انتظار داریم شورای محترم نگهبان كه دسترسی به اطلاعات ضدجاسوسی در نظام را دارد به دور از تنگنظریهای رایج جناحی كه متاسفانه سابقه آن در برخوردهای این شورا وجود دارد، با قاطعیت تمام در مقابل هر نوع نفوذ احتمالی ایستادگی كنند.
به نظر من اما خطر اصلی از ناحیه دشمن داخلی است. دشمن داخلی ما جهل است. جناب آقای جنتی و همه دلسوزان كشور باید بیش از آنكه از دشمن خارجی بترسند از این دشمن خانمانسوز بترسند. هیچكس نمیتواند وجود این دشمن پیچیده، مرموز و شكننده را منكر شود. اگر دشمن خارجی در زوایای محدودی نفوذ داشته باشد، متاسفانه جهل در همه سطوح حضور خود را به اثبات رسانده است.
اگر جهل نبود چگونه این همه فرصت طلایی برای خدمت به مردم و مستضعفان ایران و جهان از دست میرفت؟ جز جهل و نادانی چه دشمنی میتوانست اینگونه اصول و اصولگرایی را نزد عام و خاص زیر سوال ببرد؟ یا حداقل 200 میلیارد دلار درآمدهای ناگهانی و اتفاقی نفت در سه سال اخیر را بر باد دهد؟ جز نادانی چه دشمنی میتوانست اینگونه مردم ایران را در اوج درآمدهای بیسابقه و غیرقابل تكرار نفت، گرفتار تورم و گرانی كند؟ جز جهل و نابخردی چه امری میتوانست با همه شعارهای عدالتخواهانه اینگونه شكاف بین فقیر و غنی را تشدید كند؟ جز جهل چه دشمنی میتوانست دولت مدعی مبارزه با فساد را اینگونه گرفتار افراد مسئلهدار كند؟ بیاییم دشمن واقعی را كه جهل و نادانی است، زمینگیر كنیم و مدیریت كشور را به اهل علم و اطلاع و خرد بسپاریم.!
