واكنش وزیر بهداشت به آزاد شدن قلیان
وزير بهداشت، درمان و آموزش پزشكي گفت: با مصوبه قليانها و خروج قهوهخانهها از شمول آئيننامه اجرايي قانون جامع کنترل و مبارزه با دخانيات نه تنها موافق نيستيم بلكه با آن مخالف هستيم.
دكتر مرضيه وحيد دستجردي در گفتوگو با ايسنا، افزود: پيشنهاد ما درباره قليان همان پيشنهادي بود كه در ستاد مبارزه با دخانيات مطرح كرديم و خوشبختانه در كميسيون اجتماعي دولت راي آورد.
وزير بهداشت اكيد كرد: مصوبه خروج قهوهخانهها از شمول آئيننامه اجرايي قانون جامع کنترل و مبارزه با دخانيات، دقيقا مخالف پيشنهاد وزارت بهداشت است.
وي در پاسخ به اين پرسش چگونه عليرغم مخالفت وزارت بهداشت، تصميم و مصوبه مذكور گرفته شد، گفت: بايد بپرسيم كه اين مصوبه از كجا نشأت گرفته است.
به گزارش ايسنا، وزيران عضو کميسيون امور اجتماعي و دولت الکترونيک در مصوبهاي بنا به پيشنهاد وزارت بهداشت و به استناد ماده (۱۸) قانون جامع کنترل و مبارزه ملي با دخانيات، آئين نامه اجرايي قانون جامع کنترل و مبارزه ملي با دخانيات را اصلاح کرد و بر اساس آن، قهوه خانه ها از شمول آئين نامه اجرايي قانون جامع کنترل و مبارزه با دخانيات خارج شدند.
يادآور مي شود، براساس ماده ۸ قانون جامع کنترل و مبارزه ملي با دخانيات اماکن عمومي به مکانهايي گفته مي شود که مورد استفاده و مراجعه جمعي يا عموم مردم است. اين اماکن شامل اماکن متبرکه ديني، بيمارستان ها، درمانگاه ها، سالن هاي نمايش، سينماها، فضاهاي عمومي مهمانخانهها و مهمانسراها و ميهمانپذيرها، خوراک سراها (رستورانها)، قهوهخانهها، کارخانجات،گنجينهها (موزهها)، پايانههاي مسافربري، فروشگاه هاي بزرگ، اماکن فرهنگي، اماکن ورزشي، کتابخانههاي عمومي، مدارس، دانشگاه ها و مراکز آموزشي و پژوهشي، وسايل نقليه عمومي، موسسات و سازمان هاي دولتي و عمومي، نهادهاي انقلاب اسلامي، بانک ها و شهرداري ها و هر نوع مرکز و محل جمعي ديگر ميشود که براساس مصوبه جديد دولت قهوه خانهها از اين فهرست حذف مي شوند.
در حالیکه مواد مخدر صنعتی هر روز بیشتر از دیروز ، حضور نامیمون خود در جامعه را بیش از پیش ، در پارک ها ، خیابونها و کوی و برزن ، به رُخ عابرین و نگرندگان نگران می کشد ، باز هم به قلیون ، این نمایندۀ دخانیاتی نسل قبل ، که ارتباطی هم با تخدیر و افیون ندارد ، گیر می دهند؛ آنهم از نوع بی حال و غیر قابل اجرا که فقط باعث می شود که نسل جوان، بیش از پیش باور کند که از زمانی که یک بخشنامه ، مقررات ، دستور العمل و حتی قانون اعلام می شود ، تا زمانی که بخواهد واقعاً در جامعه اجرا شود ، از این ستون تا آن ستون فرج است!!!!اگر واقعا نزدیک شدن به قلیون جُرم عینیست ، پس چرا نام و شمایل آن که نوید بخش برخورداری از لذایذ!!!! پُک زدنش می باشد ، کماکان در تابلو ها و بر روی شیشه درب های سفره خانه ها ، قهوه خانه ها و......، به گونه ای اشتها برانگیز!!! ، خود نمائی میکند !؟!؟!؟!؟
به یاد داشته باشیم که نگرانی ها از کشیدن قلیون ، فقط در مقوله بهداشتی و سلامتی و کم و بیش در حد و حدود سیگار است و ورطۀ انسان - ستیز ، هراسناک و بیرحمانه قاچاق و قاچاقچیان انسان- نما را با آن کاری نیست.
گذشته از آن ،با توجه به اینکه اساسا پدیدۀ بازدارندگی وممنوعیت ، به خودی خود ایجادگر جاذبه برای نسل جوان است ، آیا کماکان این ممنوعیت ها چاره ساز می باشد ؟!؟!؟!؟!؟ و آیا ایندفعه نیروی انتظامی کوشا و تلاشگر با اینهمه وظایف و مأموریت های توانفرسای شبانه روزی خود ، مجال جدیدی یافته تا بعد از فارغ شدن از خیل قانون شکنان ، ، معتادان ، مجرمین و قاچاقچیان ، سرانجام این بار به گونه ای شدید و جدی خاطیان قهوه چی و دود کنندگان قلیون را تحت پیگرد قرار دهد ؟!؟!؟!؟
آیا زندان ها که همواره با تنگی جا و حداقل فضای مورد نیاز روبرو بودند نیز تعریض شده و دیگر مشکلی از این بابت در بین نیست؟!؟!؟!؟!؟