دو هيچ به نفع احمدينژاد
روزنامه ابتکار نوشت:
اختلاس کلان کنوني اگرچه سراسر زيان بوده و چون آتشفشاني در خرمن اعتماد مردم افتاده، باوجوداين، دستکم نتيجه مصاف چندماهه اخير دولت و مجلس را تا حدودي مشخص کرد.
دولت بهار امسال را با برگريزان و بادهاي مخالف شروع کرد و بهارش خزان شد؛ اما برعکس، فصل پاييز برايش بهاري گشت.
رئيس محترم دولت با آنهمه هوش سرشار خود، در اولين فصل، مهرههاي خود را بهخوبي نراند و دست روزگار را خوب نخواند.
همين غفلت در تصميم سبب شد تا منتقدان وي در مجلس تمامقد هجوم آورند و حساب کهنه را پاک کنند. نتيجه اين شد که قريب به يکصد نفر از نمايندگان تصميم گرفتند از رئيسجمهور سؤال کنند و بر پاي تصميم خود امضا زدند.
در رأس اين نمايندگان، علي مطهري با اراده و اهتمام تام پيش رفت تا کار را تمام کند.
مطهري خود همانند احمدينژاد دست و دلپاک بوده؛ بههمينسبب بدون واهمه تلاش نموده که به قسم نمايندگي خود عمل کرده و آنچه در راستاي وظايفش دانسته، انجام دهد. اما غافل از اينکه رفيقان نيمهراه وي با اشارهاي صحنه را خالي ميکنند و سوگند و عهد با مردم اصلاً برايشان معني ندارد.
چند روز پيش آقاي لاريجاني، رئيسمجلس، در تأييد همين ادعا گفت: «برخي نمايندگان حرفهايي را ميزنند، سپس قسم ميخورند که اين حرفها را نزدهاند، درحاليکه نوار صوتي گفتههاي آنان موجود است.»
اينهمه انحطاط در اخلاق و سياست و عقيده، آنهم در ميان کساني که خود را نخبگان مردم ميدانند و ميخواهند الگو قرار بگيرند، چه معني دارد؟ مطهري استعفا داد؛ اما افاقه نکرد.
بههرحال «از کوزه همان برون تراود که دروست».
در پي اختلاس، مجلس باز غرشي کرد تا خودي نشان دهد. طرح استيضاح وزير اقتصاد در مجلس مطرح شد.
احمدينژاد بهشدت مخالف اين استيضاح بوده و تأکيد کرده که آقاي حسيني و ساير همکارانش پاک پاکاند.
اميدواريم که همينگونه باشد و احتمالاً همينطور است. اگر غيرازاين بود، چرا مجلسيان کوتاه آمدند و شمشير کشيده خود را در شکم خود فرو بردند؟
مجلس تصميم گرفته بود که در اين معرکه يکبار ديگر با دولت مچاندازي کند؛ اما آقاي احمدينژاد با لشکري از معاون اول خود گرفته تا وزير نفت و معاونان و مشاوران و ساير وزرا، در روز استيضاح به مجلس لشکرکشي کرد.
هيبت سپاه پهلوانان اجرايي، بسياري از نمايندگان ضعيف را در جا خشک کرد. بالاتر از همه در زير بغل آقاي احمدينژاد انبوهي کاغذ حتي کاغذ باطله بود که ترس برخي نمايندگان را دوچندان کرد.
آنان ميدانستند که رئيسجمهور پاک و بيباک است؛ پس دستهاي خود را به نشانه تسليم بالا بردند و تسليم شدند.
اگرچه زمزمههايي از ارتباط برخي نمايندگان کنوني مجلس با اختلاس موجود بهگوش ميرسد، تا روشن شدن ابعاد پرونده بايد منتظر ماند.
بعيد نيست که چيزکي در ميان باشد؛ زيرا مردم چيزها ميگويند. بههرحال آنچه حاصل اين کشمکش و زورآزمايي بوده، اين است که مجلس نتوانست ثابت کند که در رأس امور است، بلکه با اين شکست سخت نشان داده که از رأس و اصل و اسب افتاده و در اين بازي قهر و آشتي، دو هيچ به دولت باخته است.
