تحصيلات تكميلي در علمي كاربردي؟
دانشگاه علمي كاربردي كه زماني اساس كار را بر آموزشهاي مهارتي و عملي قرار داده بود، اين روزها به آرامي از مرز ميان خود و دانشگاههاي بزرگ كشور عبور ميكند و حتي در صدد رقابت با آنان است.
به نوشته جام جم، مسوولان اين دانشگاه خبر دادهاند كه امسال دانشجوي كارشناسي ارشد جذب ميكنند و سال آينده اولين گروه دانشجويان علمي كاربردي دكتري وارد دانشگاه خواهند شد.
اين كه دانشگاه علمي كاربردي هم قصد دارد تا از قافله افزايش كمي دانشجويان و اعطاي مدرك تحصيلات تكميلي عقب نماند، ايرادي ندارد ولي دانشگاههايي مانند علمي كاربردي براساس كدام معيارها و استانداردهاي آموزشي از امسال بر جمعيت دارندگان كارشناسي ارشد و دكتري اضافه ميكنند.
مرور وضعيت دانشجويان و استادان اين دانشگاه نشان ميدهد كه در حال حاضر كيفيت آموزشي در علمي كاربردي فراموش شده است.
نامتجانس بودن تركيب سني، تجربي و حرفهاي دانشجويان اين دانشگاه و تعدد اهداف آنان واشتغال همزمان با تحصيل ملغمهاي ساخته كه كار آموزش را با موانع جدي روبه رو كرده است.
بسياري از دانشجويان اين دانشگاه اشتغال را بر تحصيل وحضور منظم در كلاس ترجيح ميدهند و نبود نظام آموزش منسجم وحضور وغياب، سطح كلاسها را بشدت پايين آورده است.
از سوي ديگر بسياري از استادان اين مراكز، مدرساني هستند كه هيچ وابستگي به دانشگاه ندارند و نه با سرفصلهاي از پيش تعيين شده بلكه بدون هماهنگي با آموزش دانشگاه به سليقه خود محتواي آموزشي را تعيين ميكنند.
گذشته از ضعف استانداردهاي آموزشي و اداري ، عدم توازن امكانات در واحدها ، نبود پژوهش محوري و دانشجوسالاري به ازاي شهريه وضعف ابزارهاي نظارتي در واحدهاي متعدد دانشگاه، علمي كاربردي را به سطح نازلي از يك موسسه آموزشي پايين آورده است.
در چنين محيطي كه با ادبيات نظام آموزش عالي بيگانه است، ارائه مدرك تحصيلات تكميلي به مزاحي تلخ شبيه نيست؟!
