برگزاري همايش «منشور برادري»
پایگاه اطلاع رسانی جماران نوشت:
همايش منشور برادري به مناسبت بيست و سومين سالگرد صدور پاسخ حضرت امام خميني(ره) به حجتالاسلام والمسلمين محمدعلي انصاري پنجشنبه پنجم آبان، در محل دفتر قم، موسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني برگزار شد.
يك دهه از آغاز نظام اسلامي انقلابيون سال 57 نگذشته بود كه روحانيون ردهبالاي نظام، در نهادي با عنوان جامعه روحانيت مبارز، با اختلافاتي غيرقابل اغماض روبهرو شدند و راه باقيمانده را، راه جدايي يافتند.
گروهي ماندن در جامعه روحانيت كهنسال را به صلاح خود ندانستند و در تلاشي ديگر، مجمع روحانيون را بنياد گذاشتند.
رهبركبير انقلاب اين زايش تاريخي شاگردان خويش را مبارك دانست و مجمع روحانيون مبارز از دل جامعه روحانيت اعلام موجوديت كرد؛ جريان جديدي كه معادلات سياسي را در انتخابات پيش روي مجلس سوم به نفع خود تغيير داد و همچنين در رخدادهاي سياسي كشور نقش تاثيرگذاري پيدا كرد. امام ضمن تاييد اين انشقاق، به نگارش توصيه نامهاي روشنگرانه به اين دو جريان دستيازيد، نامهاي كه عطف به محتواي آن به «منشور برادري» شهرت يافت.
امام خميني(ره) در اين نامه تاكيد كردند كه «اگر در اين نظام كسى يا گروهى خداى ناكرده بىجهت در فكر حذف يا تخريب ديگران برآيد و مصلحت جناح و خط خود را بر مصلحت انقلاب مقدم بدارد، حتما پيش از آنكه به رقيب يا رقباى خود ضربه بزند به اسلام و انقلاب لطمه وارد كرده است.»در اين مراسم كه در محل دفتر قم موسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(ره) برگزار شد، علي مطهري، احمد مبلغي و كاظم قاضي زاده در يك ميزگرد به بحث در زمينه منشور برادري پرداختند.
همچنين محمود دعايي مدير مسوول روزنامه اطلاعات در مراسم پاياني همايش به بازخواني خاطراتي از حضرت امام خميني(ره) و سالهاي ابتدايي انقلاب پرداخت. علي مطهري نماينده مجلس در اين ميزگرد گفت: من فكر ميكنم نكاتي كه در اين نامه وجود دارد براي امروز ما و مخصوصا بعد از بحران اخيري كه در كشور ما پيدا شد، بسيار كارساز و مغتنم است و شايد اگر ما از همان ابتدا به اين راهنماييها توجه ميكرديم، امروز فضاي سياسي كشور ما بهتر بود.
اين استاد دانشگاه ادامه داد: اينكه به فرض يك گروهي يا گروههايي از مباني و اصول اوليه انقلاب اسلامي فاصله گرفته باشند، دليل نميشود كه پس ما باب اختلاف را بازكنيم و آنها را طرد كنيم، طبيعي است كه ما بايد تلاش كنيم كه آنها را برگردانيم، آنها را به راه خودمان دعوت كنيم، درباره اين مباني و اصول بحث كنيم.
در مساله وحدت به نظر من مهم اين است كه ما برداشتهاي واحد و يكساني از مباني و اصول داشته باشيم، شايد يكي از مشكلات امروز ما همين است كه برداشتهاي مختلفي از مباني و اصول انقلاب اسلامي داريم. مثلا همه ما ميگوييم اصل ولايتفقيه، يا همه ما ميگوييم آزادي بيان، همه ما ميگوييم عدالت اجتماعي، يا استقلال فرهنگي، يا اخلاق و معنويت، اما در بعضي از اينها برداشتها متفاوت است و گاهي در واقع يك مشترك لفظي است، يك كلمهاي را به كار ميبريم در حالي كه هر گروهي معناي خاص خودش را اراده ميكند، گاهي نقطه مقابل معنايي كه گروه ديگر اراده ميكند.
بنابراين، من معتقدم كه ما براي ايجاد وحدت در جامعه و ميان گروههاي سياسي، بيش از همه نياز به كار فكري و بحث و گفتوگو داريم. اين فعال سياسي در ادامه افزود: الان در بين همين گروههاي اصولگرا، همه دم از ولايتفقيه و آزادي بيان و عدالت ميزنند ولي وقتي كه خوب دقت ميكنيم، ميبينيم هركدام واقعا يك معناي خاصي را مورد نظر دارند و تا زماني كه معناي واحدي براي ما پيدا نشود، من فكر ميكنم وحدت واقعي پيدا نخواهد شد. مطهري با اشاره به انتخابات اخير رياستجمهوري گفت: بسياري از اصولگرايان معتقد بودند كه آقاي احمدينژاد گزينه خوبي نيست و بايد به فكر گزينه ديگري باشيم! يك عده هم ميگفتند همينطور است، منتها ما چون احساس ميكنيم كه تمايل رهبري به ايشان است، بنابراين ميگوييم هيچكس نبايد اظهار نظر كند!
ولي خب يك عده ميگفتند اينجا بحث انتخابات است و طبيعت انتخابات اين است كه هر كسي نظر خودش را اعلام كند و ما مجاز هستيم كه با وجود اطلاع از نظر رهبري خودمان برويم سراغ يك گزينه ديگر و احيانا در نظر رهبري هم تاثيرگذار باشيم، يعني وقتي ايشان احساس كنند اكثريت قريب به اتفاق اصولگراها در يك گزينه خاصي وحدت كردند، ايشان هم طبيعتا حمايت خواهند كرد، ولي آن گروه مقابل ميگفتند نخير به هيچوجه، همين كه احساس كنيم اندك تمايلي به آقاي الف هست همه بايد ساكت باشيم، يعني در واقع حتي ميل رهبري كافيست براي اينكه ما ديگر وارد نشويم.
اين شيوه برخورد با موضوع برميگردد به نوع برداشتي كه ما از ولايتفقيه داريم كه آيا مثلا در هر مسالهاي ما ابتدا بايد نظر وليفقيه را بدانيم و بعد اظهارنظركنيم، يا اينكه نه، ما مجازيم حرف خودمان را بزنيم و ابتكار عمل داشته باشيم و انتقاد كنيم و از اين قبيل. ديديم كه بالاخره آن گزينه برنده شد و در عمل معلوم شد كه ما برداشتمان از ولايتفقيه يكسان نيست!
اين نماينده مجلس با اشاره به اختلاف در تعريف آزادي بيان ادامه داد: خود من عضو هيات نظارت بر مطبوعات هستم؛ يكي از مشكلات همين است، الان ميگويند اين روزنامه يا اين مجله، با يك آقايي كه در اين فتنه اخير منتقد بوده مصاحبه كرده اين خودش يعني جرم. بنابراين اين نشريه بايد توقيف شود، اينجا ما ميگوييم اين مخالف آزادي بيان است و اگر بنا باشد اينطور باشد، كسي نبايد صحبت كند، اينكه كسي در اين دوره احيانا انتقادي داشته، حالا نبايد اصلا حرف بزند و سخنش در مطبوعات باشد، شما جلو آزادي بيان را ميگيريد، آنها ميگويند اين توطئه است، ما با آزادي توطئه مخالفيم.
او ادامه داد: براي همين ميگويم كه بايد اينها روشن بشود، مقصود از آزادي بيان چيست؟ در آزاديهاي اجتماعي شما تا كجا قايل به آزادي اجتماعي هستيد؟ الان در بين انقلابيون هستند كساني كه ميگويند حجاب بايد اختياري باشد، چه كسي گفته حجاب بايد اجباري بشود؟ امثال آقاي مشايي و احمدينژاد و همچنين اصلاحطلبها هستند كه ميگويند حجاب بايد اختياري باشد.
بين خود ما اصولگراها مطلب روشن نيست، اين كليگوييها منجر به اين ميشود كه در عمل به اختلاف كشيده شود. اما محمود دعايي در پايان اين همايش با اشاره به خصوصيات رفتاري امام گفت: در خصلتهاي حضرت امام(ره) پذيرش انتقاد، يكي از ويژگيهاي برجسته بود، اگر كسي به محضر امام نقدي داشت و آن وارد بود، به راحتي ميپذيرفتند.
دعايي با اشاره به سالهاي اوليه انقلاب گفت: البته در ابتداي انقلاب هم شاهد بوديم گروههاي مختلف و طيفهاي مختلف مادامي كه مقابل نظام قرار نگرفته بودند و عليه نظام عقيده نداشتند، در ارايه فعاليتهاي تشكيلاتيشان در تاسيس علميشان و داشتن نشريه حزب شان مجاز بودند. خاطرتان هست اوايل انقلاب گروههاي مختلف سياسي نشريه داشتند، حزب توده نشريه داشت، فداييان هم مجاز بودند اعلاميه بدهند اينها واقعياتي است كه همه ما شاهدش بوديم.
