جزییات مرگ دلخراش دو دانش آموز چابهاری
در حالی که آتش سوزی در خوابگاه دانش آموزی دبیرستانی در چابهار جان دو نفر از دانش آموزان را گرفته ، فقدان امکانات امدادی در این شهر ، سه دانش آموز دیگر این دبیرستان را در معرض خطر مرگ قرار داده است.
به گزارش «عصرایران» صبح امروز - بعد از نماز - اتصال سیم در خوابگاه دانش آموزان باعث ایجاد یک آتش سوزی مهیب شد که طی آن 5 دانش آموز دچار سوختگی بسیار شدند.
شدت سوختگی به حدی زیاد بود که دو دانش آموز به نام های "قاسم حیرتی" و "قنبر قریب"در همان ابتدای کار جان خود را از دست دادند.
اما دانش آموزانی که دچار سوختگی قریب به صد در صدی شدند از صبح امروز در بلاتکلیفی مفرط بودند و مظلومانه درد کشیده اند.
در پی این حادثه ،به دلیل فقدان امکانات بیمارستانی برای بستری کردن این دانش اموزان ، پزشکان چابهاری ابراز داشتند که مصدومان باید هر چه سریع تر به مرکز استان منتقل شوند. با اعلام این اضطرار ،تلاش ها برای انتقال هوایی این افراد به زاهدان آغاز شد ولی برغم تماس های مکرر والدین و مسوولان محلی با مراکز امدادی از جمله هلال احمر در زاهدان و تهران ، هیچ هلی کوپتر و هواپیمایی برای انتقال این دانش آموزان که در درد ناشی از سوختگی بسیار شدید به خود می پیچیدند پیدا نشد.
عبدالسلام بلیده ،از بستگان نزدیک یکی از این دانش اموزان در گفت و گو با خبرنگار عصرایران در این باره گفت: از صبح امروز تا حوالی ظهر به هر دری زدیم ولی نه هواپیمایی فرستادند و نه هلی کوپتری. حتی از هلال احمر تهران به زاهدان هم دستور دادند که بچه ها را با هلی کوپتر هلال احمر منتقل کنند ولی مسوولان زاهدان گفتند رئیس جمهور هم زنگ بزند نمی توانیم چون هلی کوپتر نداریم.
وی افزود:ما حتی حاضر شدیم 100 میلیون تومان هم بپردازیم تا یک هواپیمای اختصاصی بفرستند و بچه هایمان نجات یابند اما باز هم نفرستادند.
بلیده گفت:مسوولان بیمارستان امام علی(ع)چابهار هم حاضر نشدند تا بعد از ظهر بچه ها را نگه دارند تا بلکه بتوانیم هواپیمایی برای انتقال آنها به شیراز یا تهران پیدا کنیم ؛ مسوولان این بیمارستان به ما گفتند که در کل این بیمارستان حتی یک اتاق ایزوله هم نداریم و اگر بچه ها را بستری کنیم قطعاً دچار عفونت می شوند.
وی افزود: بچه های ما صبح سوختند و تا ظهر دنبال هواپیما بودیم و آخر سر هم بعد از ظهر با آمبولانس های قدیمی آنها را به زاهدان فرستاند .
بلیده در حالی که نگران و مضطرب بود گفت: آنها باید همان اول صبح با هواپیما منتقل می شدند ولی الان باید 8-7 ساعت در راه باشند و خدا می داند که در طول مسیر چه خواهد شد ؛آن هم با امکانات کم آمبولانس ها و مسیر پر پیچ و خم جاده چابهار به زاهدان.
بلیده گفت: انتقال زمینی از شهری مانند قم به تهران به واسطه نزدیک بودنشان معقول است اما متاسفانه مسوولان هیچ فکری برای شهرهای دور در مواقع اضطراری نکرده اند و وزارت بهداشت هم که در این باره کاملاً فشل و درمانده است به طوری که توان انتقال 3 دانش اموز که دچار سوختگی وحشتناکی هم شده اند را ندارد اما ادعایشان زمین و زمان را کر کرده است
این در حالی است که جهانشاهی از مسوولان سازمان آموزش و پرورش سیستان و بلوچستان در گفت و گو با خبرگزاری مهر مدعی شد که این سه دانش آموز با اولین پرواز به عازم مرکز استان شده اند.
بلیده در واکنش به این ادعا با عصبانیت گفت: کدام هواپیما؟ چرا اینها دروغ می گویند. بچه های ما تازه از چابهار راه افتاده اند به سمت زاهدان آن هم با آمبولانسهای زمینی.
وی افزود:حالا که کاری نکرده اند چرا دارند دروغ می گویند و نمک به زخممان می پاشند؟ لااقل راستش را بگویند تا مسوولانی که در استان و تهران نشسته اند بدانند که چه مشکلاتی داریم و برای دفعات بعد چاره اندیشی کنند نه این که همه چیز را عالی جلوه دهند و مسوولان بالا هم به خیال این که مشکلی نیست کاری نکنند.
خبرنگار ما در ادامه پیگیری های خود با تلفن همراه پدر یکی دیگر از مصدومان تماس گرفت تا قضیه انتقال دانش اموزان با هواپیما یا آمبولانس را جویا شود.
مولابخش درزاده ،پدر فرشید با تاکید بر دروغ بودن خبر انتقال هوایی دانش آموزان گفت:اینها همه حرف است ، کدام هواپیما؟ من هم اکنون درون آمبولانس ،در جاده و بر بالین فرزندم هستم و 750کیلومتر باید راه برویم.
وی افزود:سه آمبولانس در مسیر زاهدان هستند ؛ حال بچه ها هم اصلا مساعد نیست و آنها را با آمپول های مخصوصی فعلاً آرام و بی حرکت نگه داشته اند تا ببینیم چه اتفاقی می افتد.
هلی کوپتر ندارند؟ این همه هلی کوپتر که روزانه بر آسمان زاهدان می چرخند به چه دردی می خورند؟ آیا واقعا هلال احمر زاهدان هلی کوپتر ندارد؟!!!!! 
ای خدااااااااااااااا هوااااااااااااااار یا امام زمان پس کی میائی آقا جان؟ واقعا بسیار تاسف انگیز است.تا کی باید این مشکلات را ببینیم وشاهد درد کشیدن مردم باشیم؟ آیا واقعا آقایان این مسایل را می بینند و اقدامی نمی کنند؟ چرا در کشوری با این همه منایع خدادادی باید چنین محرومیتهایی را شاهد باشیم؟ آیا می دانید که بیش از 60% ماهیان صید شده در ایران از آبهای منطقه چابهار میباشد و آیا میدانید که سود سرشار این درآمد برای چابهار هیچ نفعی ندارد.خدایا خودت به داد این مردم برس چون ظاهری در اینجا کسی به دادشان نمی رسد. من چابهاربودم اگرکوچکترین مسئله پزشگی پیش بیاید.برای مردم بی نوای آنجا هیهات است.مسئولین هم فقط حرف...............