معصومیم، عذرخواهی نمی‌کنیم!

عضو کمیسیون اقتصادی مجلس از مسئولانی که در فساد بزرگ مالی مجرم بوده‌اند و امروز خود را معصوم می‌دانند و از عذرخواهی از اذهان عمومی خودداری می‌کنندانتقاد کرد و گفت:  این عده عذرخواهی را مایه ننگ و شرمساری خود می‌دانند.

محمد رضا خباز، عضو کمیسیون اقتصادی در گفتگو با «فردا» با انتقاد از مسئولانی که در جریان اختلاس اخیر، حاضر به عذر خواهی و استعفا نیستند، گفت: این اتفاق در هر جای دیگری اتفاق می‌افتاد، حداقل کار مسئولان خاطی، استعفا بود.

معصومیم، عذرخواهی نمی‌کنیم!

وی با تاکید بر اینکه کسانی که یا به صورت اصلی یا فرعی مباشر این اتفاق بوده‌اند، باید کیفر شوند، گفت: البته جلو‌تر از این مرحله، عذر خواهی از مردم و استعفا از سمت خود است که متاسفانه گویی عذر خواهی امری عجیب و دور از ذهن برای آنهاست.

این نماینده مجلس ادامه داد: همیشه می‌گفتیم که ۱۴ معصوم داریم و تنها آن‌ها عاری از هرگونه خطا هستند اما گویا برخی مسئولان ما هم معصوم هستند. این دوستان غافل از این هستند عذرخواهی از ایمان سرچشمه می‌گیرد و مختص افراد شهامت دار است، از انجام این کار احساس ننگ و شرمساری می‌کنند.

وقتی فرافکنی جایگزین عذرخواهی می‌شود

خباز به رویکرد مسئولان دیگر کشور‌ها پس از فاجعه‌های این چنینی پرداخت و اظهار داشت: در کشورهای پیشرفته و خصوصا در فرهنگ شرقی، اگر بر اثر سوء مدیریت شخصی، به مردم آسیبی وارد شود، آن فرد عذرخواهی و خود کشی می‌کند. با توجه به اینکه در شرع مقدس اسلام خودکشی حرام است، مسئولان باید با یک قدم پایین‌تر عذرخواهی کنند و استعفا دهند.

وی ابراز تاسف کرد از اینکه در کشور ما به جای عذرخواهی از فرهنگ فرافکنی استفاده می‌شود؛ مسئولان عالی رتبه  اجرایی فورا یا توجیه می‌کنند و یا تقصیر را به گردن دیگران می‌اندازد، اما آیا وجدان خودشان هم نمی‌فهمد که کدام کار درست است؟ آقایان! شاید بتوانیم سر همه کلاه بگذاریم، اما نمی‌توانیم که سر خود را هم کلاه بگذاریم.

آی مردم! من مقصرم

عضو کمیسیون اقتصادی خطاب به مسئولان مربوطه در این پرونده گفت: به تلویزیون بیایید و بگویید: «آی مردم! در این ماجرا من فلان درصد مقصرم، برای ناراحت کردن شما عذرخواهی می‌کنم و تمام سعی خود را برای جبران به کار می‌برم».

وی بیان کرد: وقتی برای گناهان شخصی خود توبه می‌کنیم، نباید برای حق الناس توبه کنیم؟ متاسفانه گوش کسی شنوای این توصیه‌ها و انتقادات نیست؛ گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من انچه البته به جایی نرسد فریاد است...