رابطه روحانیت و دانشگاه در جامعه
همراهسازی حوزه و دانشگاه باید از لوازم هدایتگری دینی روحانیت به حساب آید. مدیریت جامعه بر دوش دانایان حوزوی و دانشگاهی است و هر دسته نقش بهسزایی در پیشرفت و تکامل کشور و علوم و تخصصها و تعهدهای ملی و دینی دارند.
علی بنایی عضو کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات و نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی، در یادداشتی که در هفتهنامه ۱۹ دی منتشر شده است، به تشریح رابطه روحانیت و دانشگاه در جامعه پرداخته است، که در ذیل میخوانید:
همراهسازی حوزه و دانشگاه باید از لوازم هدایتگری دینی روحانیت به حساب آید، به هر حال مدیریت جامعه بر دوش دانایان حوزوی و دانشگاهی است و هر دسته نقش بهسزایی در پیشرفت و تکامل کشور و علوم و تخصصها و تعهدهای ملی و دینی دارند، بیگمان وجه تمایز نظام جمهوری اسلامی از نظام سیاسی – طاغوتی همین آشتی و تفاهم فیضیه و دانشگاه است که بهصورت یکی از آرمانهای انقلاب اسلامی ایران تجلی کرده است.
در گذشته با جدایی این دو نهاد و قدرت مردمی از یکدیگر و بدبینسازی هرکدام در قیاس یکدیگر و با رواج تکفیرها و اتهامهای بیاساس توانست سلطه استکباری را بر کشور چیرگی فزاینده بخشد، در حقیقت بذر نخستین خیزش و بیدادگری در ایران را باید در تفاهم دو جناح روحانی و دانشگاهی سراغ گرفت که در اندک زمانی معادلههای قدرت در منطقه خاورمیانه را به هم زد، امروز فردای روشن و امید بخش نهاد روحانیت اسلام بیشک در گرو حفظ همدلی با دانشگاهیان و دانشجویان متعهد به مبانی انقلاب اسلامی است.
رهبر کبیر انقلاب اسلامی بر اساس این دیدگاه که از آغاز قیام خود بر آن اصرار داشت و سفارش میفرمود، کوشش هماهنگ روحانی و دانشگاهی را ضروریتر از فعالیتهای دینی- سیاسی کشور میشناسد و هر دو نهاد هم سو با منافع مردم و مصالح نظام اسلامی را به نزدیکی فزونتر در جهت تعلیم و تربیت نیروهای متخصص و کارآمد جامعه فرا میخواند، روحانیت امروز میباید بیش از پیش از موانع وحدت حوزه و دانشگاه کاسته و راهکارهای لازم را عملی سازد تا از این رهگذر بتواند از کوششهای تحقیقی خویش در روند هدایتگری دینی نسلهای کشور سود اندوزد و چشمانداز معارف قرآنی را به روی جوانان مشتاق تعالی اندیشه و زندگی بگشاید.


