سوپراستارها در دنياي سياست
ساحل عاج از فروردين ماه در بحران است و شش ماه تمام مردم اين كشور بعد از سالها جنگ داخلي، بحرانيترين شرايط را تجربه كردند. اين كشور براي شش ماه تنها سرزمين جهان بود كه دو رئيسجمهور داشت. بحران از زماني شروع شد كه بعد از مدتها كشمكش لوران گباگبو، رئيسجمهور ساحل عاج اجازه برگزاري انتخاب آزاد را داد و الحسن اواتارا به عنوان اصليترين رقيب او وارد ميدان شد.
به نوشته تهران امروز٬ از آنجا كه آرا در دور اول انتخابات به حد نصاب نرسيد، همه چيز به دور دوم كشيده شد اما گباگبو خود را دوباره خود را در همان پست رياستجمهوري ابقا كرد تا هواداران او به همين بهانه او را به عنوان رئيسجمهور خود معرفي كنند و به اين ترتيب ساحل عاج به تنها كشور جهان تبديل شد كه با دو رئيسجمهور اداره ميشد.
از همان روز به بعد ابيجان و ساير شهرهاي كشور تا شش ماه بعد يك لحظه هم آرام نماند و ساحل عاج به بحراني وارد شد كه تا در طول 20 سال جنگ داخلي به خود نديده بود. هر دو رئيسجمهور براي خودشان ارتشي داشتند و پايتخت به صحنه درگيري اين دو تبديل شده بود و در اين بين طبق معمول اين مردم بودند كه بيشتر از هميشه متضرر ميشدند. با اين وجود چند هفتهاي است كه آتش بس اعلام شده و اوضاع به نسبت آرام است. در همين روزهاي آرامش كميته صلح و آشتي در خارج از آفريقا تشكيل شده تا با كمك شاخصترين چهرههاي اين كشور، اوضاع را به روال عادي برگردانند. اينجاست كه به اصل ماجرا ميرسيم.
اينكه فوتبال هميشه در سياست نقش مهمي داشته است. ديديه دروگبا، يكي از مشهورترين بازيكنان تيم فوتبال چلسي انگليس است:«من عمهها و عموهاي زيادي را از دست دادم. خيلي وحشتناك بود. به روستاي پدريام حمله كرده بودند و خانههاي زيادي چند ساعت ميسوختند. فكر نميكنم به خاطر من بوده باشد اما اين دهكده در منطقهاي حساس واقع شده بود. گباگبو اهل همان منطقهاي است كه ما زندگي ميكرديم بنابراين تنش بين طرفداران او و رئيسجمهور اواتارا پيش آمده بود. واقعا سخت بود كه فكر كنم چه بلايي سرشان آمده و چه طور با اين مشكلات دست و پنجه نرم كرده بودند. آن زمان اصلا حالم خوب نبود. البته همه رنج ميكشيدند و فقط من نبودم.»
در ساحل عاج رسيدن به جايگاه دروگبا آرزوي هر بچهاي است كه پا به توپ ميشود و پوستر او روي ديوار اتاق هر نوجواني هست... دروگبا تنها پنج سال اول عمرش را در ساحل عاج گذرانده و تمام خانوادهاش در انگليس زندگي ميكنند اما اين فاصله هرگز باعث نشد او از كشور و مردمش دور باشد. اين مرد 33 ساله در كشورش حكم يك قهرمان ملي را دارد و به همين دليل يكي از اولين گزينههايي بود كه براي حضور در اين كميسيون انتخاب شد. به هر حال هر چه باشد 33 سالگي براي حضور در ورزش حرفهاي سن بالايي است و خيلي دور از ذهن نيست كه دروگبا از حالا به دنبال كاري براي روزهاي بازنشستگياش باشد. او هم مثل خيلي از مشاهير دنياي هنر و ورزش، از شهرتش براي پيشرفت در دنياي سياست كمك ميگيرد:
روماريو، بازيكن مشهور تيم ملي برزيل بعد از كنارهگيري از فوتبال عضو شوراي شهر ريودوژانيرو شد، براي انتخابات پارلمان راي آورد و اخيرا ميخواهد براي شهردار شدن كانديدا بشود.
آرنولد شوارتزنگر در انتخابات فرمانداري كاليفرنيا شركت كرد و با كسب اكثريت آرا، پست مهمش را به دست آورد اما اين روزها دوباره به هاليوود برگشته است.
كلينت ايستوود كارگردان برنده اسكار يك دوره شهردار كارمل در ايالت كاليفرنيا بود اما جايگاه سينمايي او شكوفا شد و جاه طلبي سياسياش كمرنگ شد.
نانا موسكوري خواننده يوناني پنج سال در پارلمان اروپا بود، اما در نهايت با طاقتفرسا توصيف كردن كار يك سياستمدار صندلي خود را رها كرد.
