جزئیات نسل سوم قراردادهای نفتی بیع‌ متقابل

مدیرامور حقوقی شرکت ملی نفت ایران اعلام کرد: در نسل سوم قرارداد بیع ‌متقابل مکانیسم کنترل کار پیمانکار و پاداش و جریمه با هدف جلب انگیزه برای حضور سرمایه‌گذاران در پروژه‌های صنعت نفت و اجرای دقیق قراردادها پیش‌بینی شده است.

به گزارش واحد مرکزی خبر به نقل ازشبکه اطلاع رسانی وزارت نفت، آقای پیام بطحایی با تاکید بر اینکه در قراردادهای بیع‌ متقابل نسل اول، دوم و سوم یک کمیته مدیریت مشترک (JMC) متشکل از نمایندگان پیمانکار و شرکت ملی نفت ایران تشکیل می‌شود، وظیفه این کمیته را نظارت و تایید عملکرد کارهای پیمانکار دانست.

وی افزود: شرکت مجری طرح موظف است در هر مرحله از کار، شرکت ملی نفت ایران را در جریان امور قرار دهد و در صورت لزوم تصویب هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران را دریافت کند.

بطحایی بر ضرورت تایید هزینه‌ها در کمیته مدیریت مشترک تاکید و تصریح کرد: حسابرس داخلی شرکت ملی نفت نیز همه هزینه‌های پیمانکار، دفاتر و اسناد مالی وی را کنترل می کند و با قرارداد تطبیق می‌دهد و هزینه‌ها پس از تایید حسابرس قابل بازپرداخت است.

به گفته وی از جمله ابزار کنترلی شرکت ملی نفت ایران در این نوع قراردادها، کمیته مدیریت مشترک، مجری طرح، هیات مدیره شرکت ملی نفت ایران و حسابرسی داخلی این شرکت است.

مدیر امور حقوقی شرکت ملی نفت ایران با بیان این که در نسل سوم قراردادهای بیع‌متقابل جریمه و پاداش نسبت به دستمزد پیمانکار پیش‌بینی شده است، توضیح داد: این جریمه و پاداش با توجه به اصل تولید صیانتی و افزایش بهره‌برداری بهینه از میدان به تناسب تولید واقعی یا پیش‌بینی شده در طرح جامع توسعه است و از میزان دستمزد پیمانکار کسر یا به آن اضافه می‌شود.

وی با بیان این که در روش‌های اصلاح‌شده بیع‌متقابل رقم سقف قراردادها پس از برگزاری مناقصه ها توسط پیمانکار تعیین می‌شود ، گفت : این کار با هدف جلب انگیزه پیمانکاران در بازگشت سرمایه و اجرای بموقع قراردادها انجام می شود.

این مقام مسئول افزود : پیش‌بینی شده است رقم سقف قراردادهای بیع‌متقابل پس از برگزاری مناقصه های دست دوم توسط پیمانکار و با حضور و نظارت مستقیم و موثر نمایندگان شرکت ملی نفت ایران مشخص و پس از تصویب این شرکت، در قراداد منظور شود.

بطحایی با اشاره به نتیجه مثبت این روش در اجرای قرارداد یادآور شد: این روش موجب می‌شود پیمانکاران هزینه‌های اجرا را با مناقصه تعیین کنند و هیچ حرف و بهانه‌ای نداشته باشند؛ همچنین مناقصه را نمایندگان شرکت ملی نفت ایران تایید و در نهایت شرکت باید تصویب کند که برای پیمانکاران جذابیت بیشتری خواهد داشت و دراین روش ریسک پیمانکار در مورد افزایش هزینه ها بیش از سقف قرارداد به صفر خواهد رسید.