سرگرداني مسافران مترو در شبهاي قدر
يكي از بينندگان «تابناك» در پيامي چنين نوشت: با توجه به اعلام شرکت مترو، مبني بر خدماتدهي به مردم براي حرکت به سمت حرم مطهر امام راحل، شب دوشنبه (31/6/87) با جمعي از دوستان به سمت حرم امام (ره) براي مراسم شبهاي قدر حرکت کرديم.
اما برخلاف وعده داده شده، قطار در ساعت 11 شب در ايستگاه شهر ري توقف كرد و با اعلام اين که ساعت کاري مترو تهران به پايان رسيده، مسافران را از قطار پياده کرد و با وجود اعتراض مردم، تنها به گفتن اين که مشکل از ما نيست و اگر اعتراضي داريد، به شخص مديريت شرکت مترو بگوييد، بسنده کردند. اين در حالي است که در آن ساعت شب، مردم سرگردان نه راه برگشت داشتند و نه راه رفتن؛ چرا؟ چون ساعت کاري مترو تمام شده است!
مديريت ايستگاه شهر ري هم پس از بيست دقيقه در جمع مردم معترض حاضر شد و بدون اينکه کمکي به حل مشکل ايجاد شده كند، به گفتن اينکه من حاضرم در همين جا با شما بنشينم و مراسم شب قدر را با هم و در همين مکان برگزار کنيم، بسنده کرد و به دفتر خود بازگشت.
اما سرانجام همه از ايستگاه بيرون آمديم و با مسافركشهاي شخصي، خود را به حرم رسانديم.
براي بازگشت از حرم نيز وعده دو قطار داده شده بود؛ يکي در ساعت 2:45 و ديگري در ساعت 3 بامداد براي جمعيتي چند هزار نفري!
من و دوستان خود را براي قطار 2:45 به ايستگاه حرم رسانديم. مأمور ايستگاه بيش از بيست بار اعلام کرد که اين قطار، تنها در خط يک يعني از ايستگاه حرم تا ايستگاه ميرداماد حرکت خواهد کرد و در تمامي ايستگاهها توقف خواهد داشت، اما باز برخلاف وعده داده شده با رسيدن به ايستگاه شهيد مفتح اعلام شد که قطار در ايستگاه ميرداماد (ايستگاه پاياني) توقف نخواهد داشت و ايستگاه شهيد همت ايستگاه پاياني خواهد بود و به اين ترتيب، بيشتر مسافران و ما مجبور شديم در ايستگاه مصلي پياده شويم.
حال حساب کنيد که اين تعداد مسافر در ساعت 3:45 بامداد از ايستگاه مصلي چگونه خود را به منزل رساندهاند؟
پس اين همه تبليغ واسه چي بود؟ شانس آوردم كه با ماشين رفتم.