مرثيه‌اي براي پريشان و بختگان

هفت سال واندي از آغاز حكومت خشكي بر زمين و خست بر آسمان فارس مي‌گذرد، هفت سالي كه هفت درياچه زيبا در استان چهار اقليم و چهارفصل فارس، طعم تلخ بي‌تدبيري‌ها و اكتفا كردن مديران به شعار را چشيده و تن به خشكي سپردند؛ سال‌هايي سخت براي آنها كه بيشتر از همه با آب و زمين مأنوس بودند و حالا همه مرثيه‌خوان مرگ طبيعت فارس شده‌اند.

دوسال قبل بود، اما هنوز صداي كارشناس محيط زيست در گوش خبرنگاراني كه دست ياري او را براي رساندن فريادش فشرده بودند، پژواك مي‌كند كه مي‌گفت:"روزي افسوس از دست دادن فرصت‌ها را مي‌خوريم كه ديگر براي جبران دير شده است" و امروز همان روز افسوس و دريغ است.

به گزارش ايسنا، امروز ديگر نه فامور(پريشان) مانده نه بختگان، آنچه برجا مانده ترك‌هاي عميق بر بستر بزرگترين تالاب آب شيرين و شوربختي براي زيباترين درياچه‌اي است كه روزگاري ميعادگاه طبيعت‌گرد‌ها و مسافراني بود كه از زمين و آسمان، دل‌خستگي‌ها و پريشان احوالي‌هايشان را در كنار دلنشين آن به آب مي‌دادند و صفا و شادابي و طراوت توشه راه مي‌كردند.

امروز، روزهاي سخت و طولاني بسياري است كه تن آبگير زيباي فامور، ترك خورده و هيچ دستي براي درمانش آستين همت بالا نزده، گروهي هم نبود آب را غنيمت شمردند و به بهانه ايجاد راه، يك بستر طبيعي و ماندگار را زخمي كردند تا100 خانوار ديگر به مهاجران شيراز افزوده شود!
شايد بسياري از ايران دوستان بعد از آنكه تالاب يا درياچه آب شيرين پريشان به‌عنوان يك تالاب بين‌المللي در كنوانسيون رامسر، شماره ثبت ملي را بر تن خود حك كرد، نفسي به راحتي كشيدند كه راه براي حفظ و توسعه اين نگين فيروزه‌اي زيبا در پيشاني كازرون، يكي از گرم‌ترين نقاط فارس هموار شده است.

فامور انگار پريشاني را در خواب ديده بود كه نام پريشان را بيش از پيش به زبان‌ها قفل كرد، نامي كه هر طبيعت‌گرد خوش ذوقي با شنيدن آن، توشه‌اي مي‌بست و راهي مي‌شد تا با طي مسافتي كوتاه، دل به نسيم خنك و ديده به مناظر چشم‌نواز كم‌نظير يكي از زيباترين نقاط جهان بسپارد، با بال‌هاي صدها گونه پرنده مهاجر كه در هر فصلي، كنار آن مأوا مي‌گرفتند، در آسمان همر‌نگ درياچه به‌ پرواز درآيد و خانه دل از هرچه اندوه است بتكاند.

فاموري كه امروز بر پهنه شمالي كازرون بر بستر مرگ خفته، هيچ نشاني از فامور چهارسال قبل ندارد، جز پاركي با درختان خشكيده و چند قايق تن به خاك سپرده، ديگر شايد براي مرثيه‌خواني هم خيلي دير شده است، مرثيه‌اي كه رئيس شوراي اسلامي استان فارس، هفته گذشته نجواگر آن بود و نمايندگان استان در مجلس را در مقام انتقاد نشاند و از تاثيرات خشكي آن گفت.

انگار رئيس شوراي اسلامي استان فارس تازه به ‌خاطر آورده كه دو درياچه يكي در جنوب و ديگري در شرق شيراز و فارس، خشكيده و تاثيرات وسيع و اسفبار اين خشكي، دامن همه را گرفته است.

مظفر مختاري بعد از چهارسال كه از خشك شدن درياچه‌هاي زيباي استان مي‌گذرد، به نمايندگان مجلس انتقاد و از آنان درخواست چاره‌انديشي كرده است!