سهم گرسنگان جهان از دورریز غذا
در حالي كه در كشورهاي صنعتي سالانه ميليونها تن مواد غذايي دور ريخته ميشود در جايي ديگر همچون آفريقا قطعهاي نان ميتواند جان كودكي را نجات دهد.
به نوشته تهران امروز، در اين بازار افراط و تفريط، گرمتر شدن كرهزمين، افزايش بهاي غلات و مبارزه براي تصاحب هر چه بيشتر زمين مشكل تامين مواد غذايي را بيش از پيش كرده و شكاف ميان گرسنگان و سيران عالم را دو چندان ميكند. نه تنها كشاورزان بلكه مصرفكنندگان نيز در دورريز بيرويه مواد غذايي سهيم هستند.
هر ساله در اتحاديه اروپا ۹۰ ميليون تن ماده غذايي دور ريخته ميشود كه اگر آنها را داخل كاميون بار بزنيم صفي به دور خط استوا تشكيل خواهد داد. به عنوان مثال در بازار بزرگ پاريس چون جدا كردن ميوهها وقتگير است چندين تن پرتقال خيلي رسيده را يك جا دور ميريزند يا گفته ميشود كه حتي رنگ گوجهفرنگيها با اسكنر بررسي ميشود. كشاورزان آمريكا همچنين شكايتهايي دارند. آنها ميگويند ۵ تا ۱۰ درصد محصولات كشاورزي نابود ميشوند، چون با معيارهاي ميوهها و سبزيجات مورد درخواست سوپرماركتها همخواني ندارند.
وقتي رنگ آنها با رنگ دلخواه مطابق نباشد دور ريخته ميشوند.در ژاپن هم وضع به همين منوال است. در آنجا نيز تازه بودن ميوه و ترهبار حرف اول را ميزند اما در عوض در ژاپن پسماندهاي مواد غذايي تحت مقرراتي سخت بازيافت و به غذاي حيوانات تبديل ميشوند. با اين روش ميتوان با جنگلزدايي و افزايش قيمت غلات مقابله كرد.
دورريز بيرويه مواد غذايي به گرمتر شدن كره زمين كمك ميكند. به نصف رساندن پسماندهاي غذايي انتشار بسياري از گازهاي زيانآور را كاهش ميدهد، درست مانند اينكه استفاده از خودروها را به نصف رسانده باشيم. با غذايي كه در اروپا و آمريكايشمالي دور انداخته ميشود گرسنگان جهان را سهبار ميتوان سير كرد.
