«نگاه شما»: مشوق تیم‌ملی در چه حال است؟

ژوئن سال 1978 بود. خرداد ماه 1357 خودمان. تیم ملی فوتبال  ایران برای اولین بار به جام جهانی رفته بود. آرژانتین میزبان بازیها بود. شوری در ما نوجوانان و جوانان آن موقع ایجاد شده بود. هر چند بازی‌ها به وقت ما بعد از نیمه شب برگزار می شد اما چه باک که تیم ملی بازی داشت...

بازی اول با تیم ملی هلند بود. هلند تیم قدرتمندی داشت که با عنوان نایب قهرمانی دوره گذشته در بازی ها شرکت کرده بود و بعدها در این جام نیز مجدداً نایب قهرمان شد...... ایران آن بازی را 3-0 باخت.....

مجله معروف فرانسوی «موندیال» درباره آن بازی نوشت:

«ایران فقط یک دروازه بان و یک مهیج (تشویق کننده) به همراه خود به بازی ها آورده است»

دروازبان آن سالهای تیم ملی را همه می شناسند...... «ناصر حجازی» ..... اما تشویق کننده که بود؟

در آن سالها مسئولین تیم ملی فوتبال دو نفر را برای تشویق تیم به همراه برده بودند.... مرحوم محمد بوقی و رضا چاچا .....

رضا چاچا مرد مهربان و خنده رویی بود. او بسیار چاق بود. چاقی او مانع تحرک زیادش نبود. می رقصید و می خندید. می خنداند و شوری بر پا می کرد..... مایکل جکسون باید می آمد و رقص را از او فرا می گرفت!.... تشویق کننده همه تیمهای خوزستانی بود و بچه اهواز.... 

وقتی که شاهین اهواز با عنوان قهرمان جام حذفی به مسابقات قهرمانی باشگاه های آسیا اعزام شد مورد بی مهری و غضب مرکزنشینان واقع شد. آنها هیچگونه کمکی به این تیم فقیر شهرستانی نکردند.... سه نفر برای یاری این تیم دست همت بلند کردند. مرحوم پرویز دهداری، مرحوم دکتر اکرامی و رضا چاچا..... مرحوم دهداری 700 هزار تومان داد و دکتر اکرامی یک میلیون تومان... رضا اما هیچگاه هیچ چیز نداشت ..... او کیسه گدایی بر دوش انداخت و همه شهر اهواز را زیر پا گذارد .....

دیروز رضا را دیدم که این بار دست گدایی برای یک لقمه نان شب دراز داشت ..... دلم شکست ......