نقد بايد با نيت اصلاح انجام شود

يك عضو هيات رييسه كميسيون فرهنگي مجلس با بيان اين‌كه نقاط مثبت و منفي بايد با يكديگر در نظر گرفته شوند، ابراز عقيده كرد: بايد نقد را با نيت اصلاح انجام داد، ‌يعني در جايي كه نقص وجود دارد، انتقادات را بيان كرده و در كنار آن پيشنهاد سازنده نيز ارائه كرد.

به گزارش ایسنا، بهروز جعفري - نماينده مردم سميرم در مجلس-  با اشاره به بيانات مقام معظم رهبري در جمع اساتيد دانشگاه اظهار كرد: معتقدم متاسفانه و يا خوشبختانه باب بيان نقاط منفي، ضعف‌ها و كاستي‌ها و نقايص در جامعه باز است.

وي گفت: خوشبختانه از اين جهت كه در باور فقهي ما مصاديقي مانند امر به معروف و نهي از منكر وجود دارد و‌ متاسفانه از آن جهت كه هر كسي به خود اجازه مي‌دهد كه نقدها را بيان كند و مرزي هم براي آن قائل نيست.

اين عضو فراكسيون اصولگرايان مجلس با اشاره به اين‌كه شكي نيست جامعه اسلامي كه يك جامعه تكامل يافته الهي است، نياز به نقد و انتقاد دارد، اظهار كرد: در جايي كه نقد با نيت و انگيزه اصلاح صورت مي‌گيرد، يك نقد سالم و سازنده است كه براي تكامل و پيشرفت جامعه بسيار مناسب است.

جعفري خاطرنشان كرد: اما در جايي كه انتقاد صرفا در راستاي تخريب صورت گيرد، البته تفاوتي نمي‌كند كه از سوي چه كساني باشد، نقطه ضعف آن گرفته مي‌شود،‌ در واقع املائي است كه فقط زير غلط‌هاي آن خط كشيده شده بنابراين،‌ اين موضوع سستي و كاهش انگيزه خدمت رساني و بي‌عدالتي ايجاد مي‌كند.

نماينده مردم سميرم در مجلس تصريح كرد: بنابراين، ‌در اين شرايط تلقي افكار عمومي اين است كه هر اتفاقي كه در جامعه رخ مي‌دهد، بي‌فايده و بي‌ثمر است و در جهت منفي سير مي‌كند.

وي افزود: در واقع مجريان و مسئولان و كساني كه كارشناس و نقاد هستند حتي رسانه‌ها و اصحاب رسانه بايد ويژگي‌ها را اعلام كنند؛ به‌عنوان مثال نكات مثبت و منفي شاخصه‌هاي رشد اقتصادي، درآمد ارزي و يا بيكاري بيان شود تا در معرض قضاوت افكار عمومي قرار بگيرد و مردم درست و سنجيده قضاوت كنند.

اين عضو هيات رئيسه كميسيون فرهنگي مجلس تاكيد كرد: از ويژگي‌هاي مديريت اسلامي اين است كه در پذيرش انتقادات سعه صدر داشته و تحمل شنيدن نقائص و عملكرد منفي را داشته باشد، لذا انتقاد چه با زبان نرم و چه با زبان گزنده باشد، اگر نيت و هدف اصلاح باشد بايد در كنار آن سعه صدر نيز وجود داشته باشد.

جعفري در ادامه اظهار داشت: كسي كه دل در گرو نظام، اسلام و انقلاب دارد به دنبال اصلاح و سازندگي است، ‌اما آن كسي كه به نوعي مريض سياسي و يا مريض اجتماعي است، هر چيزي را با عينك بدبيني مي‌بيند و دوست دارد تنها نقاط منفي را نظاره كند، بنابراين چه با زبان نرم و چه با زبان گزنده صحبت كند‌، هر دو تخريب است.