ادامه تحصيل در دانشگاه خارجى؛فرصت يا سراب!
همه ساله پس از اعلام نتايج كنكور برخى داوطلبان ناموفق به جستجوى فرصتى براى ادامه تحصيل مى پردازند.
بسيارى از دانشگاه هاى بى كيفيت خارجى سرابى را براى متقاضيان ترسيم مى كنند كه آگاهى نداشتن از آن عواقب متعددى را براى متقاضيان به همراه دارد. به گزارش مهر، دانشگاه هاى كشورهاى شرق اروپا و برخى از دانشگاه هاى آسيايى علاوه بر اينكه از كيفيت آموزش چندانى برخوردار نيستند اما مهمتر از آن فضاى فرهنگى موجود در اين دانشگاه ها است كه ضمن اينكه هيچ گونه همخوانى با فرهنگ ايرانى و اسلامى ندارد بلكه مشكلات زيادى را براى دانشجويان ايرانى در طول مدت تحصيل آنها ايجاد مى كند.
ارزشيابى مدارك تحصيلى اين دانشگاه ها نيز از ديگر مشكلاتى است كه گريبانگير دانشجويان ايرانى مى شود كه بدون مطالعه و تحقيق كافى در اين دانشگاه ها به تحصيل پرداخته اند.
اين دانشجويان كه با تلاش بسيار تحصيل خود را به پايان مى رسانند پس از بازگشت متوجه مى شوند كه مدارك تحصيلى آنها در داخل كشور از ارزش چندانى برخوردار نيستند. در اين ميان مسئولان وزارتخانه علوم و بهداشت با تاكيد بر اين مشكلات براى ساماندهى دانشجويان ايرانى مقيم خارج و اعزام دانشجو به خارج از كشور راهكارهايى ارائه كرده اند. محمود ملاباشى، معاون دانشجويى وزير علوم معتقد است، وزارت علوم درصدد است دانشجويان ايرانى مقيم خارج را با طرح هاى جديدى تشويق به بازگشت كند چون بسيارى از آنها به دليل نداشتن اطلاعات صحيح از داخل و خارج، هنگام تحصيل در خارج كشور دچار تنگنا مى شوند.
وى گفت: درصد بالايى از دانشجويان ايرانى كه اكنون در خارج از كشور مشغول به تحصيل هستند در اثر كم اطلاعى به خارج از كشور رفته اند و در سال جارى براى آنها معادل سازى مى كنيم و به آنها چند گزينه از ميان دانشگاه هاى كشور را جهت ادامه تحصيل پيشنهاد مى كنيم.اعزام دانشجويان به خارج از كشور با همراهى دولت (بورسيه) در رشته هاى مورد نياز و براى انتقال دانش روز به كشور ضرورى به نظر مى رسد اما برخى متقاضيانى كه به خواسته خود براى دانشجو شدن به خارج مى روند با بسترسازى لازم ماندن را بر رفتن ترجيح خواهند داد. بسيارى از متقاضيان به كشورهايى مى روند كه دانشگاه هايى به مراتب ضعيف تر از دانشگاه هاى كشور دارند.
لذا ضرورى است تمهيداتى در اين زمينه انديشيده شود. غلامرضا حسن زاده،رئيس مركز خدمات آموزشى وزارت بهداشت هم با تاكيد بر اطلاع رسانى به خانواده هايى كه علاقمند به ادامه تحصيل فرزندان خود در خارج از كشور هستند، گفت: خانواده هايى كه فرزندان آنها در كنكور قبول نشده اند در اعزام به خارج از كشور دقت بيشترى كنند. وى اضافه كرد: اين خانواده ها بايد از اعزام فرزندان خود به كشورهايى كه دانشگاه هاى آنها مورد تاييد وزارت بهداشت نيست و يا از نظر فرهنگى وضعيت مناسبى ندارند، خوددارى كنند.
حسن زاده با اشاره به ايجاد دفتر مشاوره در مركز خدمات آموزشى وزارت بهداشت براى مشاوره با خانواده خاطرنشان كرد: خانواده هاى داوطلبان تحصيل در خارج از كشور مى توانند از راهنمايى اين دفتر مشاوره استفاده كنند. اين دفتر مشاوره تحصيلى اطلاعات لازم در زمينه كشورها، رشته هاى مورد نياز و نحوه ارزشيابى مدارك حاصل از تحصيل در اين دانشگاه ها را در اختيار خانواده ها قرار مى دهد.
وى از كاهش ۹۰ درصدى تقاضا براى ادامه تحصيل در برخى از كشورهاى خارجى از سوى داوطلبان ايرانى خبر داد و گفت: بر اساس آمارى كه از سفارتخانه هاى ايران در كشورهاى خارجى به دست آمده است با كاهش ۹۰ درصدى در اعزام دانشجويان به برخى از كشورها در سال ۸۷ شاهد بوده ايم كه اين آمار مى تواند به دليل آگاهى خانواده ها از مشكلات دانشجويان در خارج از كشور و افزايش ظرفيت دانشگاه هاى داخل كشور و همچنين تاسيس شعب بين الملل باشد.
منبع: روزنامه ابرار
انصافا عیر از سه یا چهار دانشگاه داخلی کدامیک از دانشگاهای داخل ایران کیفیت حتی دانشگاهای کشور همسایه مثل ترکیه را دارد؟.اسراف در امور غیر ضرور و عدم دادن اعتبار برای طرحهای دانشجویی و ...از مسئولین مربوطه خواهشمندم سطح علمی دانشگاهارو بالاتر ببرند .البته این طرح هم به جای خودش مورد احترام و قابل تقدیر است.ضمنا اکثر دانشجویان سالهای 2000 تا 2006 از ایران خارج شدند و این کاهش 90 درصدی دلایل دیگری مثل تغییر تعداد شرکت کنندگان کنکور نسبت به سابق و تغییر نسبت اولویت شغل به تحصیل در سالهای اخیر علت درست تری میتونه باشه.به هر صورت از مسئولین محترم و طرح اینگونه مسائل کلیدی کمال تشکر.
باید این گونه دانشجویان رو به دو گروه تقسیم کرد:۱- دانشجویان با استعداد و علاقه مند به تحصیلات با کیفت عالی و استفاده از امکانات و علم روز
۲- دانشجویانی که به دلایلی دیگر مثل فرار از سربازی. رفتن به خارج از کشور. بیکاری و یا چشم و هم چشمی به ادامه ی تحصیل به خارج از کشور می رن.
دولت باید سیاست های جداگانه ای رو برای این دو گروه اجرا کنه چون این دو گروه کاملا متفاوت اند و خروج یا عدم خروج شون و هچنین بازگشتشون پس از تحصیل به ایران اثرات کاملا متفاوتی داره.
دانشگاه مثل مدرسه نیست که همه چیز رو به آدم دیکته کنند دانشجو خودش باید دنبال یاد گیری باشه
من که در خارج از ایران زندگی می کنم می بینم ایرانی ها چطور درس می خونند و چقدر اخراج می شن تغییر رشته می دهند و سالها دنبال یه مدرک هستند
من که دانشگاههای خودمون رو ترجیح میدم به این دانشگاهها
من خودم دانشجوی دانشگاه دولتی باکو هستم صدها ایرانی در مقاطع ارشد و دکترا در این دانشگاه درس می خوانند و سالانه میلیاردها تومان از سرمایه کشور در این جمهوری خرج می شود آیا نمی شود همانند سایر نقاط دنیا تحصیلات تکمیلی در بعضی از رشته ها که زیاد بحضور در کلاس نیاز ندارد در اختیار داوطلبان قرار گیرد تا هم از خروج ارز جلوگیری شود و هم جوانان مملکت با خیال آسوده ادامه تحصیل دهند. 
نبود یک سیاست واستراتژی در مورد تحصیلات دانشگاهی در ایران و عدم تناسب تعداد دانشجو با نیازها و سیاسی کاری در این زمینه و سیاستهای غلط دانشجو در گسترش بی رویه دانشگاه آزاد که باعث افت کیفیت و افزایش فارغ التحصیلان بیکار در جامعه شده و همچنین سیاست تشویق به تحصیلات دانشگاهی بجای تشویق به تحصیلات فنی و حرفه ای باعث به هدر رفتن منابع نیروی نسانی شده است و داین میان نبودن یک سیستم تشویق و ترفیع مناسب برای کارمندان باعث شده همه به فکر ادامه تحصیل در مقطع بالاتر وترفیع و رشد موقعیت اداری شوند ،کم نیستند مسئولان دولتی ،وزرا و نمایندگان مجلسی که از همین دانشگاه های به قول شما نامعتبر داخل و خارج به صورت نیمه حضوری و غیر حضوری مدرک دکتری و کارشناسی ارشد وغیره گرفته اند.بجای این کارها فکری به حال جوانان این مملکت و منابع انسانی این کشور بکنید ، و باسیاستگذاری درست وحسابی و با اعزام دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاهی به کشورهای دیگر برای کار البته با حمایت های موثر با دید سفیران و نمایندگان با سواد و با فرهنگ ایران اسلامی به آنها نگاه کنیم. 
من حدود 3 سال پیش در کنکور MBA شرکت کردم و نتتایج اولیه نشون داد که قبول شدم و باید برای مصاحبه مدارک بفرستم که چند دانشگاه گفتند که برای ارسال مدارک اطلاعیه صادر میکنیم که هنوز من منتظر صدور این اطلاعیه ها هستم چند تایی کهم اطلاعیه صادر کردند که فردا اخرین مهلت هست !!!!!خلاصه نشد و من هم خسته بعد از یک سال تلاش و این که کارم و کنار گذاشتم بی خیال درس خوندن شدم و برگشتم سر کار. یک سال بعد کارم جور شد و برای ادمه تحصیل به خارج از کشور (انگلستان) اومدم که چشمتون روز بد نبینه یعنی واقعا هیچ چی نبود. بعضی از پروژه هایی که داده میشد فکر کنم در حد دبستان ما هم نبودن فقط یک سری نرم افزار آموزش داده شد و بس.
ولی حالا بعد از یک سال ضرر دیگه از حیث جانی و مالی بالاخره یاد گرفتم که باید چه دانشگاهی رفت تا پولت و بیرون نریزی به همین خاطر از همه خواهش میکنم مخصوصا کسایی که میخوان برای تحصیلات تکمیلی بیان که اول در انتخاب دانشگاه دقت کنند وگرنه بد جور سرخورده میشن.
من کارشناسی ارشد دارم. چندین و چند مقاله در کنفرانس های معتبر هم دارم. وقتی تو کشور خودمون برا ادامه تحصیل هزار تا مشکل من جمله پارتی بازی در مقطع دکترا وجود داره و بهایی به ما ها داده نمیشه معلومه که می ریم. با سلام بزرگواری بفرمایید از این مقام محترم بپرسید که منظور ایشان از مشوق ها برای بازگشت دانشجویان ایرانی مقیم خارج کشور همان قوانین دست و پا گیر و بخشنامه های بدون پشتوانه است یا چیز دیگری که ما از آن بی اطلاعیم یا احیانا در عوالم دیگر اتفاق می افتد. به عنوان مثال اینجانب بنا بر بخشنامه همان وزارت ایمیلی را در ماه اردیبهشت به بخش مربوطه ارسال نمودم قرار بود حداکثر بعد از دو ماه برای اینجانب در دانشگاه های داخلی مکان یابی شود ولی بر اساس قوانین جدید ریاضی تا امروز که 29 شهریور است هنوز دو ماه نشده است. با تشکر 