دولت و بحران مديريتي کارشناسي

کسي را سراغ ندارم که در ديانت و آزادگي و مردانگي و آزادي خواهي آذربايجان عزيز شک و ترديد داشته باشد چرا که تاريخ گواه اين موضوع است که به حق آن بزرگوار آذربايجان را سرايران ناميده است.

آذربايجان بدون نام علي(ع) هيچگونه ارزش و اعتباري را بر خود قائل نمي باشد، قدر مسلم است منطقه اي با اين ويژگي داشتن بدخواهاني همانند گذشته، حال، آينده را تعجب آور  نخواهد داشت. چرا که عاشق علي بودن يعني قرارگرفتن در ميدان امتحانات مختلف است.

خوشبختانه علي رغم وجود حاکمان بي کفايتي، همچون عين الدوله ها در گذشته که شعارشان اين بود که ما در آذربايجان مستاجر هستيم، مستاجر که خانه را آباد نمي کند آذربايجاني ها لقب سرايران بودن يعني صاحب خانه بودن را به درستي و بارشادت هاي وصف ناپذير تاريخي خويش به اثبات رسانيده اند و اين در حالي است که متاسفانه عملکرد برخي از مسوولان شعار امثال عين الدوله ها را در ذهن ها تداعي مي کند.

امروز به برکت استقرار نظام جمهوري اسلامي ايران و بانگاه به خدمات ارائه شده در اين سي و دوسال غرور و افتخار دردل هر انسان با انصافي زنده مي شود، ولي چيزي که طرفداران واقعي و دلسوزان گذشته از همه چيزشان براي حفظ نظام جمهوري اسلامي را آزار  مي دهد کم رنگ شدن رعايت عدالت در عملکردهاست.

اگر نگاه اجمالي به استان آذربايجان شرقي بيندازيم به وضوح مشخص مي شود که استان با اعمال ضعف مديريت ها به دو منطقه توسعه يافته يعني در جنوب استان و منطقه کم توسعه يافته يعني در شمال استان تقسيم شده است.

 شهرستان هاي مرند و جلفا يعني حوزه انتخابيه اينجانب با داشتن 45  درصد نيروي انساني بيکار و معادل 40 درصد نيروي انساني شاغل در شغل هاي کاذب و خدماتي و تنها 15 درصد از نيروهاي شاغل در فعاليت هاي کشاورزي و دامداري به استنادنامه شماره 80809/1/11 مورخه 86/6/25 خطاب به رياست محترم جمهوري وقت که از طرف وزراي محترم کشور و نيرو و جهاد کشاورزي وقت که مشترکا امضا شده است گواه بر وضعيت اسف بار منطقه مي باشد.

در صورتي که شهرستان هاي همجوار شمالي و مرزي استان وضعيت بهتر از اين حوزه را ندارد. فراموش نشود که شهرستان هاي شمال استان با چند کشور خارجي هم مرز و همسايه بوده و نيز شاهراه ارتباطي بين دو قاره آسيا و اروپا مي باشد.

و اما وضعيت جنوب استان را اگر درنظر بگيريم بعد از شهرستان تبريز بيشترين و بزرگترين مراکز توليدي از انواع مختلف و استقرار بيشترين صنايع تبديلي حتي تخصيص حدود 30 درصد توليد کشور در بعضي محصولا ت کشاورزي مختص اين قسمت از استان است و نيز داشتن شهرستاني با جمعيت کمتر از يکصد هزار نفر با بيش از دويست کارخانه توليدي که جاي بسي افتخار و شادماني مي باشد. دولت که افتخار خالي نگه داشتن پست ها و صندلي هاي کارشناسي را در قوه مجريه نصيب خويش نموده متاسفانه بدنه دستگاه اجرايي را با بحران مديريتي کارشناسي مواجه کرده است از جمله اخيرا پيشنهاد تخصيص يک کرسي نمايندگي را به شهرستان هاي جنوب استان نموده است و آن هم براي شهرستان هايي که يکي از لحاظ توليدات کشاورزي و باغي جزو ثروتمندترين شهرستان هاي استان و ديگري با داشتن بزرگترين شهرک صنعتي استان با انواع توليدات صنعتي است و اين در حالي است که مطابق اصل 64 قانون اساسي شرايط لازم سياسي را ندارند(حتي تعداد جمعيت) دل کدام انسان با انصافي  در خصوص عدم رعايت عدالت و فراموش نمودن مرز نشينان با بيکاري 85 درصد را به درد نميآورد.

سوال اينجانب اين است که کدامين قدرت در استان و دولت حاکم است که حتي رئيس دولت را براي افتتاح يک واحد گاوداري ششصد راسي به استان دعوت مي نمايد.

غافل از اينکه منطقه محروم از خدمات يعني شمال استان هم مرز با دومين رودخانه پرآب کشور يعني ارس که مردمش در نقطه صفر نيز در حسرت نوشيدن يک ليوان آب سالم و آبياري مزارع تشنه خويش هستند يا منطقه به اصطلا ح آزاد تجاري ارس که با نداشتن مدير که فقط مي شود گفت که حدود بيش از پنجاه هزار از اراضي مستعد براي کشاورزي را بدون کوچکترين امکانات معطل نموده است مورد بازديد مديران کل نيز قرار نمي گيرد.

آيا بي توجهي به شمال استان نتيجه اش خالي نمودن مرزنشينان از منطقه نخواهد بود؟ درخاتمه مطابق اصل 64 قانون اساسي تخصيص يک کرسي نمايندگي به شمال استان يعني شهرستان جلفا هم مرز و همسايه با دو کشور ارمنستان و آذربايجان مي دانم و تصميم گيري در رعايت عدالت دراين خصوص را به اعضاي محترم کميسيون تخصصي و همکاران محترم در صحن علني مجلس شوراي اسلا مي واگذار مي نمايم.

چرا که اصلح در اين است که توجه به مناطقي همچون شهرستان جلفا که بازگو نمودن مشکلات سياسي خاصش را در اين شرايط به مصلحت نمي دانم به صواب نزديک دانسته و مي دانم.

نماينده مرند و جلفا- عضو فراکسيون خط امام(ره)