كوسهها و گرگهاي فوتبال ما
بهمن فروتن
کد خبر: ۱۸۳۷۱۹
| | 2444 بازدید
من آنهايي را كه در فوتبال ادبيات خوبي ندارند به دو بخش تقسيم ميكنم؛ پرخاشگران دفاعي و پرخاشگران هجومي. پرخاشگراني كه قدرتي ندارند پرخاشگران تدافعي و آنهايي كه در فوتبال از قدرت كافي برخوردارند را پرخاشگران هجومي ميدانم. سوال اين است كه چرا هر چه از فوتبال ما گذشت ادبيات حاكم بر فضاي فوتبال ايران سخيفتر شد؟ بايد ابتدا به نقش پول و اينكه جريان سهمخواهي در فوتبال ايران هر سال جديتر دنبال شد، برگرديم.
در خانواده بازيكنان، خانواده مربيان، خانواده مديران و حتي در خانواده مطبوعات آتش اختلافات و دشمنيها بالا گرفته است. ميدانيد چرا؟ چون همه ما در حال حاضر نه به ساختن فوتبال بلكه به منافع شخصيمان نگاه ميكنيم. يادم ميآيد 90 در برنامهاي كه به انتقال تيمها از تهران به شهرستانها پرداخت، نشان داد كه در همين فضاي پر تنش هم ميتوان ميان اهالي فوتبال مرزهاي مشتركي را پيدا كرد؛
آنجا كه آدمهاي مختلف با گرايشهاي مختلف بر سر يك موضوع تفاهم داشتند و تاكيد ميكردند كه انتقال تيمها از شهري به شهرديگر غيركارشناسي است. امروز در دنياي فوتبال يك اتفاق بزرگ رخ داده است و آن اينكه فوتبال از تفكر خالي شده است. اين فكر و اين انديشه كجا رفته؟ من پاسخ اين سوال را ميگويم. فكر نزد رسانهها است. حالا بهتر است يك سوال ديگر را مطرح كنم؛ كمترين پول را در فوتبال چه كساني ميگيرند؟ بايد قبول كنيم كه خبرنگاران با توجه به كار و زحمتي كه ميكشند پول زيادي دريافت نميكنند.
بنابراين خبرنگاري كه با تمام وجود كار ميكند اما همچنان قرار است با ماهي ۳۰۰ هزار تومان به روياهايش فكر كند خود را با آن دسته از بازيكناني مقايسه ميكند كه اخلاق و رفتار درستي ندارند اما سالانه ۴۰۰ يا ۵۰۰ ميليون به جيب ميزنند. در چنين شرايطي خبرنگار با خود ميگويد چرا نبايد واقعيتها را بنويسم. ميخواهم بگويم اگر برخي دوستان روشنفكر مطبوعات ورزشي را با لقب «زرد» خطاب ميكنند بايد به اين نكته توجه كنند كه فوتبال ايران اساسا در حال حاضر همين واقعيتي است كه پيش روي ما قرار دارد. معتقدم بين مطبوعاتيها جريان فكر و انديشه برقرار است اما در خود فوتبال كوسهها و گرگها به جان يكديگر افتادهاند.
گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟