گسترش يك شبه ظرفيت پذيرش دانشگاههاي كشور
بنا بر قانون پنج ساله چهارم، ظرفيت پذيرش دانشجو در مراكز آموزشي بايد تا پايان اين برنامه، 30 درصد رشد كند و ناگفته پيداست كه براي هر توسعه اينچنيني، علاوه بر فراهم كردن منابع مالي و فضاي آموزشي، بايد با توجه به نيازهاي كشور به نيروي انساني متخصص، زمينه اشتغال اين دسته از فارغالتحصيلان نيز فراهم شود.
به گزارش خبرنگار «تابناك»، سازمان سنجش و آموزش كشور در پي اعتراضهاي دامنهدار داوطلبان كنكور سراسري و فشارها و نظارت مجلس شوراي اسلامي در يك عقبنشيني آشكار و براي جبران اشتباه خود، اقدام به افزايش 10 درصدي ظرفيت دانشگاههاي تهران كرد تا به اين ترتيب، اجحاف خواسته يا ناخواستهاي كه در حق داوطلبان كنكور به ويژه داوطلبان مناطق محروم شده، به گونهاي جبران شود.
در حالي كه هر ساله به علت كسري بودجه و نبود مديريت درست، شاهد افت كيفيت خدمات ارايه شده به دانشجويان هستيم، امسال و در آستانه بازگشايي دانشگاهها، افزايش 10 درصدي به حجم ورودي تعدادي از دانشگاههاي كشور، مسلما آنها را با مشكلات شديد بودجهاي و كمبود فضاي آموزشي روبهرو خواهد كرد، ضمن آنكه دستگاههاي ذيربط، از هماكنون بايد به فكر آمادهسازي فرصت شغلي مناسب به ميزان ظرفيت افزوده براي سالهاي آينده باشند؛ هرچند در نگاهي ديگر، مسئولان ميتوانستند پيش از اجراي عجولانه افزايش پذيرش سهميه بومي دانشگاهها، با كمي مشور با صاحبنظران و دستاندركاران از جمله نمايندگان مجلس شوراي اسلامي و كميسيون مربوطه، از پيامدهاي اين اقدام عجولانه جلوگيري كنند.
بنا بر اين گزارش، در بررسي آمارها و قبولي دانشگاههاي تهران، مشخص ميشود كه شمار بسياري از پذيرفتهشدگان از ساكنان استان تهران هستند، به گونهاي كه در رشته پزشكي دانشگاه تهران، نود نفر از 152 پذيرفتهشده از تهران هستند و اين خود مشخصا در تعارض با روح عدالتي نهفته در فسلفه برگزاري كنكور سراسري است و البته هرچند كه از اهداف كشور، تمركززدايي است، اما با توجه به اختلاف سطح علمي بين دانشگاههاي كلانشهرها از جمله تهران با ديگر دانشگاههاي كشور، اين قبيل اقدامات در تعارض با اين هدف بوده و دليل بسيار موجهي براي افزايش مهاجرت به كلانشهرها خواهد شد.
از سوي ديگر، بند «ز» ماده 50 قانون چهارم برنامه توسعه بيان ميكند: «وزارتخانههاي علوم، تحقيقات و فناوري و بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مكلفند به منظور ارتقاي توانمندي دانشگاههاي مادر و مهم دولتي كشور در زمينههاي آموزشي و پژوهشي در مقايسه با دانشگاههاي معتبر بينالمللي برنامه ويژهاي تهيه و حداكثر تا پايان سال اول برنامه به تصويب هيأت وزيران برسانند» كه براي رسيدن به اين هدف، جذب نيروهاي مستعد از اقصي نقاط كشور از نخستين و بديهيترين نكاتي است كه بايد مدنظر سياستگذاران آموزش عالي كشور باشد.
اين گزارش در ادامه ميافزايد: در حالي كه شوراي انقلاب عالي فرهنگي براي جلوگيري از تبعيض بين مناطق محروم و مناطق برخوردار، كشور را به سه منطقه تقسيمبندي كرده است تا امكان ورود داوطلبان مستعد مناطق محروم به دانشگاههاي ممتاز كشور وجود داشته باشد اين پرسش مطرح ميشود لزوم تصويب چنين قوانيني كه معارض با اصل عدالت است، چيست؟
با سلامنمي دانم چرا شما همه از افراد نخبه در شهرستاني حمايت مي كنيد. پسر من در رشته رياضي رتبه 11000 در منطقه 2 و 28000 در كشور آورد و از نظر آماري جز. افراد متوسط پايين مي باشد. چرا كه اگر بر اساس قبولي هاي سال قبل بررسي داشته باشيم مي بينيم كه حدود 43 درصد فبوليهاي دانشگاههاي در روزانه وشبانه مربوط به اين منطقه مي باشد. و اگر بر اساس اعلام سازمان سنجش نگاه بياندازيم جمع پذيرش روزانه و شبانه حدود 40000 نفر مي باشد كه بر اساس آمار قبولي سال قبل بايد 17200 نفر از منطقه 2 در رشته رياضي باشند.
حال نگاه كنيم كه با توجه به برنامه فعلي پذيرش در استان ما(مازندران) كه تعداد پذيرش در رشته رياضي بدليل تعداد كم دانشگاه سراسري و همچنين عدم قبولي داوطلبين با رتبه بالاتر در دانشگاههاي مطرح و و استانهاي همجوار بالطبع در تنها دانشگاه صنعتي مازندران و گلستان (دانشگاه صنعتي بابل ) پذيرفته شدند. لذا علي رغم اميد قبولي فرزندم در رشتهايي از اين دانشگاه در دوره شبانه متاسفانه در هيچ يك از رشته هاي شبانه اين دانشگاه پذيرفته نشد. جالب است كه بدانيد كه در بعضي رشته هاي روزانه وشبانه با اختلاف كم قبول نشد.
اما در استان همجوار ما مانند سمنان كه تراكم كمتري دارد و بسياري از داوطلبين استان ما در سالهاي قبل در اين دانشگاه پذيرفته شدند داراي 2 دانشگاه بزرگ دارد كه تعداد زيادي ذر رشته هاي فني پذيرش مي نمايد.
واقعا یه سوال فکر کردین واسه همون ظرفیت قبلی فرصت شغلی تأمین شده تو بازار هست که الان این 10 درصد موندن رو دست بازار کار؟ نخیر تنها مشکلی که پیش خواهد آمد کاهش درآمد کسانی است که دانشگاههای مختلف را قرق خود کردهاند....بسیاری از ساختمانهای آموزشی دانشگاه های سراسری بدون استفاده و متروکند در حالی که در ساختمانهای اداری افراد زیادی با عناوین مختلف در اتاقهای دو سه متری نشسته و مشغول دریافت حقوقند....خالی بودن ساختمانهای آموزشی تنها به این دلیل است که حتی از یک پنجم ظرفیت دانشگاه های سراسری در حین دریافت بودجه استفاده نمیشود و دانشجویان بطرف دانشگاههای آزاد سوق داده میگردند و اکثر دانشجویان دانشگاه سراسری نیز در رشته های غیر فنی مشغول به تحصیلند. تو رو خدا این نظرمو سانسور نکنین! ما امسال توی دانشگاه امیر کبیر کلاسای ارشدمون 40 نفرست!!!! کلاسایی که معمولا باید 10یا 15 نفر باشه!!!! چرا باز هم ناعادلانه برخورد میکنید. همه ضرر کردند نه فقط رتبه های پایین.مثلا در بومی خراسان هر ساله بسیاری رتبه های خوب در دانشگاه های تهران و درجه یک قبول میشدند و ظرفیت دانشگاههای خراسان به رتبه های متوسط به بعد اختصاص می یافت و لذا امسال خیلی از این ها با این فرض انتخاب رشته کردند. حال که رتبه های پایین در انتخاب های تهران قبول نشده اند و در خراسان پذیرفته شده اند لذا تمام محاسبات بقیه بهم خورده است و خیلی ها قبول نشده اند در حالی که اگر این مسئله را می دانستند طوری دیگر انتخاب رشته میکردند. شما را به خدا تبعیض قائل نشوید و به همه فرصت مجدد بدهید که دوباره انتخاب کنند. هر که مایل است. باب آخرتی هم هست . با آینده جوانان مملکت این طور بی تفاوت برخورد نکنید
سلام. بد نیست سری به دانشگاه علم و صنعت بزنید و ببینید که تاثیر این افزایش بی حد و حصر به چه شکل بوده است. امسال به برخی از دانشجویان کارشناسی ارشد روزانه خوابگاه داده نشد و دانشجویان دکتری ورودی جدید نیز در وضعیتی اسفبار باید به یکی از دورترین خوابگاههای دانشگاه علم و صنعت (جشنواره) بروند. ضمن آنکه دانشجویان دختر مقاطع مختلف نیز تا حد زیادی از وجود خوابگاه محروم می باشند. واقعا باید به مجموعه آموزش عالی کشور تبریک گفت!!!! بقول كنفسيوس اشتباه را تصحيح نكردن خود اشتباه ديگري است چرا بايد هميشه صورت مسئله را پاك ميكنيم تا كي بايد فرصتها از دست برود و در حالي كه كشورها مسير توسعه را مي پيمايند ما بايد تاوان اين سو مديريتها را بدهيم اي كاش براي يك بار هم كه مي شد ، در كشور تصويب مي شود كه "هر نهاد تصميم گيري كه اقدام به تصويب مصوبات جديد و يا تغيير مصوبات قديم مي نمايد خود مسئول تامين منابع و تبعات آن ميباشد. افزایش چند درصدی ظرفیت دانشگاههای تهران ثابت می کند مجریان طرح کمی از موضع خود عقب نشینی کرده اند و اشتباه خود را پذیرفته اند . ولی اصل موضوع ، یعنی سهمیه بندی دانشگاهها فاجعه است باید به فکر الغا ی آن بود نه اصلاح - ناگفته نماند افزایش ده درصدی دانشگاههای تهران نمی تواند صدمه ای امسال به داوطلبان کنکور وارد گردید به هیج وجه جبران نماید