بحران بدهي ها در چين نيز به چشم مي خورد
بدهی آمریکا نود و سه درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور است که این اصلا خوب نیست ولی این میزان برای چینی ها دستکم هشتاد و نه درصد است که برخی از اقتصاد دانان این میزان را صد و پنجاه تا صد و شصت درصد تولید ناخالص داخلی می دانند.
کد خبر: ۱۸۲۲۶۰
| | 2197 بازدید
کارشناس مسائل اقتصادی در نیوجرسی گفت بحران بدهی ها در چین نیز مساله ای جدی برای اقتصاد این کشور به شمار می آید. به گزارش شبکه تلویزیونی سی ان ان ، گوردون چانگ گفت: اگر چه چینی ها آمریکا را به علت آنچه که بحران بدهی ها خوانده می شود سرزنش می کنند ولی وضع خود چینی ها به مراتب بدتر از آمریکاست.
بدهی آمریکا نود و سه درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور است که این اصلا خوب نیست ولی این میزان برای چینی ها دستکم هشتاد و نه درصد است که برخی از اقتصاد دانان این میزان را صد و پنجاه تا صد و شصت درصد تولید ناخالص داخلی می دانند.
وی تصریح کرد بسیار دشوار است که بتوان در یک کشور که اقتصادش دولتی است، نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی را سنجید ولی چیزی که روشن است این است چینی ها نیز خود با مشکلات جدی بدهی روبرو هستند که این امر ممکن است در آینده بر رشد اقتصادی چین تاثیر منفی بگذارد. وی در پاسخ به اشاره مجری که مقامات چینی این میزان را هفده درصد می دانند گفت می دانید که خودکامگی برای پنهان کردن آمار بسیار موثر است.
از دیگر سو چینی ها وام های بانکی و یارانه های پرداختی و دیگر مسائل را که در محاسبه این امر در نظر گرفته می شوند، به میان نمی آورند.
متاسفانه چینی ها آمارهای خود را پنهان می کنند و بسیاری نیز نگاهی به پشت پرده مساله نمی کنند. چانگ تصریح کرد از دیگر سو چینی ها با مشکل تورم روبرو هستند؛ تورم در چین به نظر می رسد دو برابر میزان اعلام شده دولتی یعنی شش ممیز دو دهم درصد است.
بدتر اینکه تورم در مواد غذایی دو برابر میزان اعلام شده چهارده ممیز چهار دهم درصدی است و احتمالا بیشتر چینی ها بین چهل و هشت تا پنجاه درصد از درآمد قابل هزینه خود را صرف مواد غذایی می کنند.
تورم قیمت مواد غذایی وقتی به بیست و پنج درصد می رسد، موضوع حساس می شود.
این را به یاد داشته باشیم که حوادث میدان تیان آنمن نه برای مردمسالاری که برای اعتراض به افزایش قیمت ها روی داد. کارشناس مسائل اقتصادی در آمریکا گفت سال گذشته، صد و چهل و نه ممیز دو دهم درصد از مازاد تراز تجاری چین مربوط به فروش در آمریکا بود که این میزان در دو هزار و هشت، نود و چهار ممیز دو دهم درصد بود؛ یعنی چینی ها بیش از پیش به بازار آمریکا وابسته شده اند.
بدهی آمریکا نود و سه درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور است که این اصلا خوب نیست ولی این میزان برای چینی ها دستکم هشتاد و نه درصد است که برخی از اقتصاد دانان این میزان را صد و پنجاه تا صد و شصت درصد تولید ناخالص داخلی می دانند.
وی تصریح کرد بسیار دشوار است که بتوان در یک کشور که اقتصادش دولتی است، نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی را سنجید ولی چیزی که روشن است این است چینی ها نیز خود با مشکلات جدی بدهی روبرو هستند که این امر ممکن است در آینده بر رشد اقتصادی چین تاثیر منفی بگذارد. وی در پاسخ به اشاره مجری که مقامات چینی این میزان را هفده درصد می دانند گفت می دانید که خودکامگی برای پنهان کردن آمار بسیار موثر است.
از دیگر سو چینی ها وام های بانکی و یارانه های پرداختی و دیگر مسائل را که در محاسبه این امر در نظر گرفته می شوند، به میان نمی آورند.
متاسفانه چینی ها آمارهای خود را پنهان می کنند و بسیاری نیز نگاهی به پشت پرده مساله نمی کنند. چانگ تصریح کرد از دیگر سو چینی ها با مشکل تورم روبرو هستند؛ تورم در چین به نظر می رسد دو برابر میزان اعلام شده دولتی یعنی شش ممیز دو دهم درصد است.
بدتر اینکه تورم در مواد غذایی دو برابر میزان اعلام شده چهارده ممیز چهار دهم درصدی است و احتمالا بیشتر چینی ها بین چهل و هشت تا پنجاه درصد از درآمد قابل هزینه خود را صرف مواد غذایی می کنند.
تورم قیمت مواد غذایی وقتی به بیست و پنج درصد می رسد، موضوع حساس می شود.
این را به یاد داشته باشیم که حوادث میدان تیان آنمن نه برای مردمسالاری که برای اعتراض به افزایش قیمت ها روی داد. کارشناس مسائل اقتصادی در آمریکا گفت سال گذشته، صد و چهل و نه ممیز دو دهم درصد از مازاد تراز تجاری چین مربوط به فروش در آمریکا بود که این میزان در دو هزار و هشت، نود و چهار ممیز دو دهم درصد بود؛ یعنی چینی ها بیش از پیش به بازار آمریکا وابسته شده اند.
گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟


