عواقب معضل اعتیاد در شهر رکورددار اعتیاد
روز گذشته در سیصد و نود و یکمین جلسه شورای اسلامی شهر تهران که غیرعلنی برگزار شد مسئولان حوزه ستادی و اجرایی مبارزه با مواد مخدر حضور داشتند و درباره این معضل با نمایندگان تهرانیها تبادل نظر کردند.
به گزارش شبکه ایران،خسرو دانشجو، سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران در اینباره گفت: در این جلسه ما راهکارهایی را که میتوانیم از آنها به رفع معضل اعتیاد کمک کنیم و نیز انتظاراتی که مسئولان ستاد مبارزه با مواد مخدر میتوانند از حوزه مدیریت شهری داشته باشند بررسی کردیم.
وی افزود: در این جلسه که شهردار تهران نیز حضور داشت از طرف مدیریت شهری، آمادگی صددرصد برای رفع نیازهای فوری این ستاد اعلام شد که مسئولان ستاد مبارزه با مواد مخدر از مدیریت شهری ساخت چند مرکز نگهداری معتادان را خواستار شدند.
تهران با 8هزار معتادی که جلوی چشم مردم مواد مخدر تزریق میکنند در کشور رکورددار اعتیاد شده است؛ تزریق مواد مخدر به صورت علنی آن هم بدون ترس از پلیس و قانون.
چندی پیش مدیرکل درمان و حمایتهای اجتماعی ستاد مبارزه با مواد مخدر ریاست جمهوری از حضور 8 هزار معتادی خبر داد که در تهران بهطور علنی اقدام به تزریق مواد مخدر میکنند.
به گفته صابری ظفرقندی، وضعیت اعتیاد در تهران و 9 استان دیگر بشدت «بحرانی» شده و در این میان، وضع تهران، از همه جا بدتر است: «تهران پرمشکلترین استان در زمینه اعتیاد است.»
در حال حاضر صدها هزار کودک در تهران وجود دارند که میتوانند شاهد چنین صحنههایی باشند و معتادانی را در حال تزریق مواد مخدر و چرت زدن در کنار خیابان ببینند.
مجید ابهری رفتارشناس، افزایش تعداد معتادان در شهر تهران را بیانگر دو واقعیت میداند و به میگوید: به نظر میرسد سیاستهای پیشگیری در ابعاد اجتماعی و فرهنگی یا مؤثر نبوده یا اصولاً انجام نشده است.
ابهری به شیوههای درمان اشاره میکند و آنها را شیوههایی ناقص میداند؛ از عطاری و بقالی گرفته تا کمپهایی با شیوههای گوناگون در ترک اعتیاد، همه اینها بیانگر این واقعیت است که هنوز متولی خاصی برای مبارزه با مواد مخدر در جامعه معرفی نشده است.
وی میگوید: با وجود متولیانی چون سازمان بهزیستی، ستاد مبارزه با مواد مخدر و وزارت بهداشت بسیاری انگشت تقصیر را به سوی نیروی انتظامی نشانه میروند و معتقدند جمعآوری معتادان خیابانی تنها در 5 روز انجام خواهد شد، اما کسی به این سؤال پاسخ نمیدهد که بعد از جمعآوری این تعداد معتاد باید با آنها چه کرد.
ابهری در ادامه گفتههای خود آمار 8 هزار نفری مربوط به معتادان را آماری نادرست میداند و ادامه میدهد: من نمیدانم این آمارها چگونه جمعآوری شده است، اما اگر فرض را بر این بگذاریم که ما 8 هزار معتاد خیابانی در تهران داریم این موضوع نشاندهنده انفجار و سونامی فساد در این شهر است.
مشاور کمیسیون اجتماعی مجلس، حداکثر تعداد معتادان تزریقی و کارتن خواب شهر تهران را 2 هزار نفر میداند و میگوید: اما همین تعداد هم برای جامعه سم است. حضور افراد معتاد در جامعه الگویی منفی برای خانوادهها و افراد یک محله است.
7 میلیون کودک فدای 8 هزار معتاد
اما آنچه بیش از همه به دغدغه کارشناسان شهری تبدیل شده، تأثیرات ناشی از حضور معتادان بر ذهن کودکان شهرمان است.
امانالله قرایی مقدم، جامعهشناس در اینباره به میگوید: حضور معتادان در جامعه بهطور قطع تأثیرات نامطلوبی بر ذهن کودکان باقی میگذارد، مشاهده چنین صحنههایی برای همیشه در ذهن کودک ثبت خواهد شد.
قرایی مقدم در توضیح گفتههای خود میافزاید: بررسیهای انجام شده بر روی بسیاری از معتادان نشان میدهد که آنها در کودکی یا نام آن مواد را از پدران خود شنیدهاند و یا اینکه نحوه استفاده مواد مخدر را توسط والدین خود مشاهده کردهاند.
ابهری نیز در اینباره معتقد است وقتی کودک خردسال از مقابل این گونه افراد عبور میکند و این مناظر در ذهن او ثبت میشود به سختی میتوان از مضرات مواد مخدر برای او سخن گفت و او را قانع کرد که در آینده به سراغ اعتیاد نرود.
عاملی برای بدنام کردن محلهها
پدیده مصرف مواد مخدر در ملأ عام از زوایای مختلفی قابل بررسی است، یکی دیگر از ضررهای حضور معتادان تزریقی و کارتنخواب علاوه بر زشت کردن چهره شهر باعث بدنام شدن برخی محلههای شهر میشود.
قرایی مقدم با اشاره به این مسئله میافزاید: تصور کنید در یک شهر بگویند فلان محله مکان تجمع معتادان تزریقی است، این مسئله باعث میشود قیمت مسکن در آن محله بشدت کاهش پیدا کرده و آن محله نیز در میان دیگر محلههای شهر به بدنامی شناخته شود.
در هر حال آنچه مسلم است طبق آمار مدیرکل درمان و حمایتهای اجتماعی ستاد مبارزه با مواد مخدر ریاست جمهوری حدود 8 هزار معتاد در تهران وجود دارند که در ملأ عام اقدام به تزریق مواد مخدر میکنند؛ زنگ خطری که این مقام مسئول آن را برای دستگاههای مربوطه به صدا درآورد.
مجموعههایی که باید توجه داشته باشند این بیپروایی غیراخلاقی در برابر دیدگان کودکانی انجام میشود که قرار است آیندهسازان این شهر باشند.


