اشتباهات پرشمار در خصوصي سازي سرخابي ها
ارزش واقعي قرمز و آبی این اندازه نيست
هستند برخي از برج سازاني كه اين مبالغ را براي يكي از پروژه هاي خود هزينه مي كنند! آيا برج يا واحد عمراني با پرسپوليس و استقلال ـ كه احساس امنيت، شور و انرژي كشورمان به شمار می روند ـ برابري مي كنند؟
کد خبر: ۱۷۹۹۴۶
| | 11562 بازدید
سرویس ورزشی «تابناک» ـ خصوصي سازي بايد در اين فوتبال شكل بگيرد؛ اين مسأله ردخور ندارد و سرانجام باید روزي رخ دهد تا هم كنترلي در قيمت ها پدید آيد و هم دولت متهم به تبعيض در تقسيم پول نشود و نیز پول زير پاي بازيكناني كه بعضاً پنجاه ميليون هم نمي ارزند، اما پانصد ميليون پول مي گيرند، ريخته نشود.
اما شكل خصوصي سازي و راه و روش آن و اين كه امروز مي بينيم، نيست. تلاش داريم اشتباهات به ظاهر كوچك، ولی بزرگ امروز را از جلوي چشم بگذرانیم تا پیامدهای آن را نظاره گر باشيم.
اشتباه نخست در زمان تغيير فوتبال دولتي به خصوصي است! سازمان خصوصي سازي اعلام كرده كه شهريور ماه اين دو تيم (سرخابي ها كه مقصد اصلي خصوصي سازي كنوني هستند) فروخته مي شوند.
شهريور ماه يعني دو ماه پس از آغاز ليگ برتر ايران آن هم در حالي كه پرسپوليس و استقلال بايد همين امسال به جام باشگاه هاي آسيا بروند و زير پرچم ايران نمايندگي كنند، تغييرات احتمالي و شوك حاصل از اين خصوصي سازي ـ بد موقع ـ ضربات جبران ناپذيري به بدنه فوتبال ايران، غرور و تعصب ملي و احساسات مردم مي تواند وارد آورد.
اشتباه دوم در قيمت گذاري است! نخست اين كه يكي از اين دو تيم مردمي را كم بهاتر از آن يكي بدانيم، چرا که خود يك حاشيه سازي بزرگ است براي فوتبال ايران و دست کم بايد پارامترهاي آن مشخص شود، چرا كه قدمت، افتخار و تعداد هواداران اين دو تيم براي قيمت گذاري بي تكليف مانده اند و به اين ترتيب، موجب توليد حاشيه در فوتبال ايران خواهد شد.
دوم آن كه وقتي سپاهان نوين، چهار سال پیش به قيمت چهارده ميليارد تومان امتياز ليگ برتري خود را به فولاد خوزستان واگذار كرد، بهای هر يك از اين دو تيم با اين همه هوادار، اصلاً نمي تواند 42 يا 45 ميليارد تومان باشد.
آقاي هدايتي در همين چهار سال، بيشتر از اين مبالغ را براي تيم هاي خودش هزينه كرده، آن هم در حالي كه هر دو باشگاه مردمي نه چهار سال كه بيش از نيم قرن اعتبار و قدمت و افتخار دارند!
در چنين شرايطي و با وجود مخالفت علي پروين كه اين قيمت را بالا مي داند، بايد تأكيد كنيم اين قيمت، ارزش واقعي اين دو تيم نيست. باور كنيد، هستند برخي از برج سازاني كه اين مبالغ را براي يكي از پروژه هاي خود هزينه مي كنند. آيا برج يا واحد عمراني با پرسپوليس و استقلال كه احساس امنيت، شور و انرژي كشورمان به شمار می روند، برابري مي كنند؟
بحث بعدي واگذاري 49 درصد از سهام است كه بيشتر به يك شوخي مي ماند؛ يعني كسي هست كه اينقدر پول بدهد و نه نفع مالي ببرد و نه سود معنوي؟ راه همان است كه پيش از اين نوشته بوديم:
1ـ دادن وام هاي كلان دير بازده و كم بازده،
2ـ تصويب پرداخت حق پخش تلويزيوني مطابق با ارزش تلويزيوني اين دو تيم،
3ـ مصوب و اجرايي كردن قانون كپي رايت،
4ـ و واگذاري ورزشگاه ها و... .
اما شكل خصوصي سازي و راه و روش آن و اين كه امروز مي بينيم، نيست. تلاش داريم اشتباهات به ظاهر كوچك، ولی بزرگ امروز را از جلوي چشم بگذرانیم تا پیامدهای آن را نظاره گر باشيم.
اشتباه نخست در زمان تغيير فوتبال دولتي به خصوصي است! سازمان خصوصي سازي اعلام كرده كه شهريور ماه اين دو تيم (سرخابي ها كه مقصد اصلي خصوصي سازي كنوني هستند) فروخته مي شوند.
شهريور ماه يعني دو ماه پس از آغاز ليگ برتر ايران آن هم در حالي كه پرسپوليس و استقلال بايد همين امسال به جام باشگاه هاي آسيا بروند و زير پرچم ايران نمايندگي كنند، تغييرات احتمالي و شوك حاصل از اين خصوصي سازي ـ بد موقع ـ ضربات جبران ناپذيري به بدنه فوتبال ايران، غرور و تعصب ملي و احساسات مردم مي تواند وارد آورد.
اشتباه دوم در قيمت گذاري است! نخست اين كه يكي از اين دو تيم مردمي را كم بهاتر از آن يكي بدانيم، چرا که خود يك حاشيه سازي بزرگ است براي فوتبال ايران و دست کم بايد پارامترهاي آن مشخص شود، چرا كه قدمت، افتخار و تعداد هواداران اين دو تيم براي قيمت گذاري بي تكليف مانده اند و به اين ترتيب، موجب توليد حاشيه در فوتبال ايران خواهد شد.
دوم آن كه وقتي سپاهان نوين، چهار سال پیش به قيمت چهارده ميليارد تومان امتياز ليگ برتري خود را به فولاد خوزستان واگذار كرد، بهای هر يك از اين دو تيم با اين همه هوادار، اصلاً نمي تواند 42 يا 45 ميليارد تومان باشد.
آقاي هدايتي در همين چهار سال، بيشتر از اين مبالغ را براي تيم هاي خودش هزينه كرده، آن هم در حالي كه هر دو باشگاه مردمي نه چهار سال كه بيش از نيم قرن اعتبار و قدمت و افتخار دارند!
در چنين شرايطي و با وجود مخالفت علي پروين كه اين قيمت را بالا مي داند، بايد تأكيد كنيم اين قيمت، ارزش واقعي اين دو تيم نيست. باور كنيد، هستند برخي از برج سازاني كه اين مبالغ را براي يكي از پروژه هاي خود هزينه مي كنند. آيا برج يا واحد عمراني با پرسپوليس و استقلال كه احساس امنيت، شور و انرژي كشورمان به شمار می روند، برابري مي كنند؟
بحث بعدي واگذاري 49 درصد از سهام است كه بيشتر به يك شوخي مي ماند؛ يعني كسي هست كه اينقدر پول بدهد و نه نفع مالي ببرد و نه سود معنوي؟ راه همان است كه پيش از اين نوشته بوديم:
1ـ دادن وام هاي كلان دير بازده و كم بازده،
2ـ تصويب پرداخت حق پخش تلويزيوني مطابق با ارزش تلويزيوني اين دو تيم،
3ـ مصوب و اجرايي كردن قانون كپي رايت،
4ـ و واگذاري ورزشگاه ها و... .
گزارش خطا
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟