عاقبت وزارتخانه بی وزیر چیست؟

عصرایران نوشت:

طرح تشکیل وزارت ورزش و جوانان 12 دی ماه سال گذشته به تصویب نمایندگان مجلس شورای اسلامی رسید و شورای نگهبان 29 دی آن را تایید کرد. طبق قانون رئیس جمهور باید ظرف مدت 5 روز پس از تصویب و تایید قوانین آنها را ابلاغ کند .

قوانین از جمله قانون تشکیل وزارت ورزش و جوانان 15 روز پس از ابلاغ رئیس جمهور لازم الاجرا است.

رئیس قوه مجریه بر اساس قانون 3 ماه مهلت دارد وزیر پیشنهادی خود را برای وزارتخانه های تازه تاسیس و یا بدون وزیر را به مجلس شورای اسلامی معرفی کند و در این مدت سه ماهه وزارتخانه بدون وزیر می تواند با سرپرست اداره شود.
 
بر این اساس مهلت سه ماهه رئیس جمهور برای معرفی وزیر برای این وزارتخانه 20 فروردین امسال به پایان رسید.

با این حال معرفی وزیر ورزش از سوی رئیس جمهور آنقدر کشدار شد که کار به اعتراض و کشمکش های قانونی کشید و سرانجام سیدحمید سجادی به عنوان وزیر ورزش به مجلس معرفی شد و در 31 خرداد ، رأی اعتماد نگرفت.

بدین ترتیب ، محمد عباسی از سوی احمدی نژاد به عنوان سرپرست وزارت ورزش و جوانان منصوب  و نهایتاً در 5 مرداد ، به عنوان وزیر پیشنهادی به مجلس معرفی شد.

سجادی با توجه به این که وزارت ورزش از بهمن 89 باید تشکیل می شده - که تا خرداد نشد - می توان گفت که حدود 6 ماه است که مجموعه ورزش و جوانان کشور ، دچار سردرگمی جدی است، چه آن که بعد از سپری شدن مهلت قانونی تشکیل وزارت ورزش ، هر گونه دخل و تصرف مقامات سازمان های تربیت بدنی و جوانان سابق ، غیرقانونی اعلام شد و حتی حساب های این دو سازمان مسدود گردید و در مرحله بعد نیز وزیر پیشنهادی رأی نیاورد و نهایتاً هم کار به سرپرستی کشید.

ورزش ایران در حالی بدون وزیر مانده که سال آینده میلادی ، ورزشکاران ایرانی باید در مهم ترین رویداد ورزشی جهان یعنی المپیک -که در لندن برگزار می شود- شرکت کنند ولی همه چیز در کلاف سردرگمی و سیاست بازی به هم پیچیده و در حالی که رقیبان ، خود را آماده درو کردن مدال های رنگارنگ المپیک می کنند ، هنوز در ایران ، تکلیف شخص اول ورزش مملکت مشخص نیست.

البته شاید بهتر بود فردی بهتر از عباسی را به عنوان وزیر ورزش و جوانان معرفی کرد اما واقعیت این است که وزیر نداشتن وزارت ورزش و جوانان به معنای تشدید بی ثباتی مدیریتی در ورزش کشور خواهد بود .