حالا ضرورت تشکیل وزارت احساس می شود
پیامدهای به درازا کشیده شدن معرفی وزیر ورزش
نمی دانیم تا کجا و چه هنگام باید مسیر را اینگونه پشت سر گذاریم و هیچ کس هم پاسخگو نباشد؛ شاید لزوم وزارت ورزش همین جا باشد که معلوم می شود، هر چند مخالفان این موضوع هم سخنانی برای گفتن داشتند و دارند، اما درست در این روزها (روزهای شکست فاجعه بار) معلوم می شود که نقاط مثبت وزارت ورزش چیست
سرویس ورزشی «تابناک» ـ فاجعه پشت فاجعه رقم می خورد و شکست پشت شکست رخ می دهد؛ اما هیچ کس پاسخگو نیست!
خبر جدید این بود: نشست رسیدگی به دلایل حذف تیم امید از رقاب های مقدماتی المپیک (!) به دلیل سفر کفاشیان به اصفهان لغو شد!
در واقع نشستی به این مهمی به دلیل یک سفر ساده لغو شد تا همچنان جمله ابتدایی در گوشمان زنگ بزند و از خود و دیگران همواره بپرسیم که چرا هیچ کس پاسخگو نیست؟
از این منظر خوشحالیم که ورزش در حال تبدیل شدن به وزارت است، چرا که در آن صورت، تکلیف همه روشن است و استیضاح، نخستین رویداد پس از چنین رخدادهای هولناک است؛ اما نکته اینجاست که امروز نه وزارتخانه و وزیر ورزش داریم و نه رییس سازمان تربیت بدنی.
البته در ظاهر سازمان هنوز کار می کند، ولی آنقدر بی اختیار شده و بی ثبات است که نمی توان حتی از سازمان در این باره پرسید و این مهم رخ نداده، جز با به درازا کشیده شدن انتخاب وزیر ورزش که پنج ماه از مصوب شدن قانون آن می گذرد!
در واقع، شاید اگر بخواهیم چیزی بپرسیم، باید امروز از آقای علی آبادی پرسش کرد که چرا از میان آن همه گزینه موجود، انتخاباتی تک نفره برگزار کرد و کار را به اینجایی رسانید که امروز است؟
به هر حال، باید از یک نفر پرسید و پاسخ گرفت. این امکان ندارد که در دستگاهی دولتی خطایی به این بزرگی رخ داده باشد و هیچ کس هم پیدا نشود که در موردش پاسخی بدهد.
درست که نگاه کنید، درمی یابید که امروز همه ایران (خبرگزاری ها، روزنامه ها و...) منتظر یک پاسخ قانع کننده هستند و تشنه معرفی مقصر؛ بنابراین، با شرایط اینچنینی، باید تأکید کرد که فدراسیون فوتبال هم لج همه را درآورده و مردانش طبق معمول، ماه ها و سال های گذشته این روزها مخفی هستند!
نه از ترابیان خبری هست، نه از معینی، نه از تاج و نه ازکفاشیان؛ گناه تاج کمتر از کفاشیان نیست، به ویژه آنکه بدانیم کمیته تیم های ملی زیر نظر ایشان اداره می شود و به این ترتیب مسئول مستقیم خود ایشان هستند.
نمی دانیم تا کجا و چه هنگام باید راه را اینگونه برویم و هیچ کس هم پاسخگو نباشد؛ شاید لزوم وزارت ورزش همین جا باشد که معلوم می شود، هر چند مخالفان این موضوع هم سخنانی برای گفتن داشتند و دارند، اما درست در این روزها (روزهای شکست فاجعه بار) معلوم می شود که نقاط مثبت وزارت ورزش چیست!
عباسي سرپرست وزارت ورزش شد
البته روز گذشته رئيسجمهور در حكمي، محمد عباسي، وزير تعاون را با حفظ سمت به عنوان سرپرست وزارت ورزش و جوانان منصوب كرد، ولی مشغله کاری وزير تعاون از یک سو و مطرح شدن بحث غیر قانونی بودن حکم سرپرستی این وزارتخانه از سوی برخی نمایندگان مجلس، موجب ابهاماتی شد.
هرچند اجرای این مصوبه آنقدر به درازا کشیده که باورش سخت است و ورزش کشور را عملاً فلج کرده است و باید سرانجام اجرایی شود، اصالتاً شاید همین به درازا کشیده شدن انتخاب وزیر ورزش هم روی آن فاجعه نقش پر رنگی داشته است، چرا که وقتی تکلیف معلوم نیست و ورزش رئیس ندارد، حتی نمی دانیم باید از چه کسی اشتباهات زیر دستان را بپرسیم.
آخرین اخبار ورزشی ایران و جهان را در «تابناک» ورزشی بخوانید
خبر جدید این بود: نشست رسیدگی به دلایل حذف تیم امید از رقاب های مقدماتی المپیک (!) به دلیل سفر کفاشیان به اصفهان لغو شد!
در واقع نشستی به این مهمی به دلیل یک سفر ساده لغو شد تا همچنان جمله ابتدایی در گوشمان زنگ بزند و از خود و دیگران همواره بپرسیم که چرا هیچ کس پاسخگو نیست؟
از این منظر خوشحالیم که ورزش در حال تبدیل شدن به وزارت است، چرا که در آن صورت، تکلیف همه روشن است و استیضاح، نخستین رویداد پس از چنین رخدادهای هولناک است؛ اما نکته اینجاست که امروز نه وزارتخانه و وزیر ورزش داریم و نه رییس سازمان تربیت بدنی.
البته در ظاهر سازمان هنوز کار می کند، ولی آنقدر بی اختیار شده و بی ثبات است که نمی توان حتی از سازمان در این باره پرسید و این مهم رخ نداده، جز با به درازا کشیده شدن انتخاب وزیر ورزش که پنج ماه از مصوب شدن قانون آن می گذرد!
در واقع، شاید اگر بخواهیم چیزی بپرسیم، باید امروز از آقای علی آبادی پرسش کرد که چرا از میان آن همه گزینه موجود، انتخاباتی تک نفره برگزار کرد و کار را به اینجایی رسانید که امروز است؟
به هر حال، باید از یک نفر پرسید و پاسخ گرفت. این امکان ندارد که در دستگاهی دولتی خطایی به این بزرگی رخ داده باشد و هیچ کس هم پیدا نشود که در موردش پاسخی بدهد.
درست که نگاه کنید، درمی یابید که امروز همه ایران (خبرگزاری ها، روزنامه ها و...) منتظر یک پاسخ قانع کننده هستند و تشنه معرفی مقصر؛ بنابراین، با شرایط اینچنینی، باید تأکید کرد که فدراسیون فوتبال هم لج همه را درآورده و مردانش طبق معمول، ماه ها و سال های گذشته این روزها مخفی هستند!
نه از ترابیان خبری هست، نه از معینی، نه از تاج و نه ازکفاشیان؛ گناه تاج کمتر از کفاشیان نیست، به ویژه آنکه بدانیم کمیته تیم های ملی زیر نظر ایشان اداره می شود و به این ترتیب مسئول مستقیم خود ایشان هستند.
نمی دانیم تا کجا و چه هنگام باید راه را اینگونه برویم و هیچ کس هم پاسخگو نباشد؛ شاید لزوم وزارت ورزش همین جا باشد که معلوم می شود، هر چند مخالفان این موضوع هم سخنانی برای گفتن داشتند و دارند، اما درست در این روزها (روزهای شکست فاجعه بار) معلوم می شود که نقاط مثبت وزارت ورزش چیست!
عباسي سرپرست وزارت ورزش شد
البته روز گذشته رئيسجمهور در حكمي، محمد عباسي، وزير تعاون را با حفظ سمت به عنوان سرپرست وزارت ورزش و جوانان منصوب كرد، ولی مشغله کاری وزير تعاون از یک سو و مطرح شدن بحث غیر قانونی بودن حکم سرپرستی این وزارتخانه از سوی برخی نمایندگان مجلس، موجب ابهاماتی شد.
هرچند اجرای این مصوبه آنقدر به درازا کشیده که باورش سخت است و ورزش کشور را عملاً فلج کرده است و باید سرانجام اجرایی شود، اصالتاً شاید همین به درازا کشیده شدن انتخاب وزیر ورزش هم روی آن فاجعه نقش پر رنگی داشته است، چرا که وقتی تکلیف معلوم نیست و ورزش رئیس ندارد، حتی نمی دانیم باید از چه کسی اشتباهات زیر دستان را بپرسیم.
آخرین اخبار ورزشی ایران و جهان را در «تابناک» ورزشی بخوانید
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۴
نظرسنجی
پیش بینی شما از نتیجه مذاکرات و توافق چیست؟



