مسافرپزان در اتوبوسهای شهری
بسیاری از تهرانیها ترافیک را مهمترین مشکل شهر میدانند که راهحل آن در گرو بهبود برنامهریزی حمل و نقل و ممنوعیت تردد وسایل نقلیه قدیمی است اما همین وسایل نقلیه قدیمی همان طور که در سرویس دهی از بیرون اشکالاتی دارد، از درون هم توان ایجاد آسایش و راحتی مسافران را ندارد.
به گزارش شبکه ایران، در شرایطی که مسافران باید به دلیل دیر آمدن اتوبوسها به ایستگاه زمان زیادی را برای سوار شدن به اتوبوس صبر کنند، تراکم جمعیت در فضایی تنگ و هوایی گرم و شرایطی غیر انسانی هم سفرهای درون شهری با اولویت اتوبوس را به کاری رنج آور تبدیل میکند.
به همین دلیل است که عده ای از تهران نشینان با وجودی که دلشان میخواهد از وسیله نقلیه عمومی برای تردد در شهر استفاده کنند، با این حال ترجیح میدهند بنزین بسوزانند و سوار اتومبیل شخصی شوند.
نبودن فضای کافی برای پارکینگ و رعایت نکردن قوانین هنگام رانندگی، از جمله عواملی است که انتخابهای روزمره شهروندان برای سوار شدن به وسایل نقلیه را تحت تأثیر قرار میدهد چون با شرایط فعلی حرکت و تردد در سطح شهر هم برای عابران پیاده و هم برای رانندگان دشوار شده است.
بیشتر شهروندان به علت مواجه شدن با ترافیک شدید بخصوص در ساعات بعد از ظهر ترجیح میدهند ترددهای خود را با اتوبوس و مترو انجام دهند.
اما تعداد اتوبوسها و فراوانی مسافران متقاضی سفر با اتوبوس با هم همخوانی ندارد و اکنون بیشتر اتوبوسها با سوار کردن مسافران بیش از ظرفیت استاندارد در شهر تردد میکنند که همین موجب فرسودگی زودتر از موعد این اتوبوسها و کاهش توان کمی و کیفی خدمت به مسافران میشود. خدمتی که همین الآن هم کافی و کیفی نیست مخصوصاً برای استفاده در فصول گرم.
به دلیل مشکلاتی که تردد با اتوبوس دارد عدهای ترجیح میدهند اگر باشد از خطوط مترو برای جابهجایی و رفت و آمد خود استفاده کنند که باز هم با تراکم جمعیت در واگنهای مترو روبه رو میشوند که حتی جایی برای ایستادن آنها هم نیست. البته واگن های مترو عمدتاً کولر دارد و نسبت به اتوبوس شرایط بهتری دارد. در حالی که تحمل گرمای هوای تهران با دود و آلودگیاش به تنهایی سخت است.
تصور افزوده شدن هوای درون اتوبوسها به گرمای بیرون از آن نیز دشوار و طاقتفرساست. اتوبوسهای شهری چون اغلب بیش از ظرفیت استاندارد خود در ابتدای مسیر مسافر سوار میکنند، جایی برای مسافران طول مسیر در نظر نمیگیرند و در عین حال در هر ایستگاه توقف میکنند و بر تعداد مسافران خود میافزایند و البته چارهَای هم ندارند. مسافر در خیابان ایستاده و راننده هم در قبال جمعیت مسافر احساس مسئولیت می کند.
تمام عوامل فوق نشان میدهد که تهران با داشتن جمعیت بالا و روزافزون باید از یک سیستم قوی حمل و نقل عمومی برخوردار باشد اما مدیران هنوز نتوانستهاند خدمات شهری خود را بطور بهینه در اختیار مسافران و شهروندان قرار دهند. اغلب ساعات روز ایستگاههای مترو و اتوبوس مملو از جمعیتی است که منتظرند تا به مقصد برسند. در گرما و سرما، مسافران اسیر ترافیک شهر و کمبود وسایل نقلیه عمومی هستند و زمان زیادی را از دست میدهند.
روزانه میلیونها نفر در شهر تردد میکنند که اگر قرار باشد هر کدام از آنها از خودروی شخصی استفاده کنند، ترافیک شهر غیرقابل کنترل میشود. از طرفی این روزها با گرم شدن هوای شهر تاکسیهای خطی نیز حاضر به جابهجایی مسافر نیستند و ترجیح میدهند بهصورت «دربست» فقط یک مسیر را انتخاب کنند.
از سوی دیگر پارکینگ با توجه به تعداد خودرو و جمعیت، برای تهران تعریف نشده است و اگر افرادی بخواهند از خودروی شخصی استفاده کنند، سرگردان خیابانها و کوچه پسکوچههای شهر برای پارک کردن خودرو میشوند و در نهایت جز آسیبرساندن به اعصاب خود و دیگران و خستگی چیزی عایدشان نمیشود.
یکی از راهحلهای اصلی برای رفع مشکلات ترافیک شهر، بهبود سیستم حمل و نقل عمومی، ایجاد هماهنگی بین مترو و دیگر سامانههای حمل و نقل، ساخت پارکینگ، احداث شبکه بزرگراههای شهری، آموزش و فرهنگسازی برای رانندگی بهتر است.
ارائه خدمات شهری و عمومی در تهران مستلزم امکانات مناسب و در خور شأن شهروندان است. ازدحام جمعیت در اتوبوسهای شهر بر شدت گرمای هوا میافزاید و نبودن کولر در برخی از اتوبوسها از طاقت مسافران میکاهد و موجب رنجش مسافران میشود.
شاید اکنون وقت آن رسیده باشد که مسئولان شهری برای حذف اتوبوسهای بدون کولر از خطوط اتوبوسرانی تهران تصمیم بگیرند و خدمتی در حق مسافران اتوبوس در خطوط عادی انجام دهند.
