نمودار سينوسي دايي در مربيگري

حذف از لیگ قهرمانان آسیا گل تیم پرسپولیس را به سبزه نیز آراسته کرد تا سرسخت‌ترین هواداران علی دایی نیز به دیده تردید به توانایی مربیگری وی بنگرد.

دومین قهرمانی پرسپولیس با مربیگری علی دایی در جام حذفی نصیب سرخپوشان پایتخت شد تا هواداران این تیم تا حدودی ناکامی در لیگ دهم و ليگ قهرمانان آسیا را فراموش کنند. اما این سوال در ذهن فوتبالدوستان نقش بست که باید به علی دایی به عنوان یک مربی موفق نگاه کرد یا خیر. بهتر است نقبی به گذشته و کارنامه مربیگری علی دایی بزنیم تا شاید به پاسخی برای این پرسش دست پیدا کنیم.

در سال۱۳۸۵ و بعد از خداحافظی علی دایی از دنیای بازیگری در رده ملی، وی تیم سایپا به مربیگری ورنر لورانت آلمانی را به عنوان آخرین ایستگاه بازیگری برگزید تا شاید با خاطره‌ای خوش از دنیای توپ گرد خداحافظی کند. نتایج نه چندان دلچسب سایپا با مرد موسپید آلمانی مدیران وقت سایپا را به تکاپو واداشت تا به فکر جانشینی برای وی باشند و چه گزینه‌ای بهتر و دم‌دست‌تر از علی دایی با سال‌ها تجربه بین‌المللی و رهبری در داخل مستطیل سبز؟

انتخابی که در ابتدا همه به دیده تردید به آن نگریستند اما قهرمانی سایپا در پایان فصل مهر تاییدی به انتخاب مدیران این باشگاه زد. هر چند که نمی‌توان از نقش تاثیرگذار ورنر لورانت در بنای قهرمانی سایپا گذشت اما در مقاطعی از فصل این تجربه مدیریت و کاریزمای علی دایی به عنوان مربی بازیکن بود که به یاری سایپا آمد تا طعم شیرین قهرمانی را بچشند.

اما مثل اینکه تیم ملی و علی دایی طاقت دوری از هم را نداشتند و خیلی زود سران بالانشین ورزش ایران رای به انتخاب علی دایی به عنوان مربی تیم ملی دادند. هرچند وی تقاص تغییر نسل در فوتبال ملی ایران را خیلی زود پرداخت کرد و بعد از باخت به عربستان در فروردین۸۸ از کار برکنار شد و تا مدت‌ها به حاشیه‌نشینی پرداخت.

برکناری زلاتکو کرانچار توسط حبیب کاشانی از پرسپولیس در میانه راه لیگ نهم سرپرست موقت را بر آن داشت تا زمینه بازگشت شهریار به میادین فوتبال را فراهم سازد و علی دایی تیم سوم جدول را تحویل بگیرد. حضوری که با نتایج نه‌چندان معقول آغاز شد و در پایان کسب مقام چهارمی در لیگ نهم را نصیب پرسپولیس کرد. هنوز جام حذفی باقی مانده بود تا علی دایی با کسب قهرمانی در آن حداقل یک جام به کارنامه پرسپولیس و خود اضافه کند و تا حدودی زمینه را برای باقی ماندن در فصل دهم فراهم کند.

لیگ دهم از راه رسید و این بار دیگر شهریار از اول فصل این فرصت را داشت تا با بستن پرسپولیسی که خود بازیکنانش را انتخاب کرده بود دیگر بهانه‌ای برای عدم موفقیت احتمالی در پایان فصل نداشته باشد. هرچند به گفته وی تعداد معدودی از بازیکنان مورد نظر وی جذب پرسپولیس شدند.

کسب نتایج سینوسی پرسپولیس در لیگ دهم هم ادامه داشت تا میانه فصل که دایی را مجبور به استعفا از مربیگری پرسپولیس کند. هرچند پافشاری بازیکنان به بازگشت وی به تیم و پیدا نکردن آلترناتیو مناسب برای جانشینی علی دایی شرایط را برای همکاری مجدد در پرسپولیس فراهم کرد.

بازگشت وی با کسب پیروزی در مقابل سایپا آغاز شد اما بازهم نتایج نه چندان دلچسب رای به مقام چهارمی در پایان لیگ داد. مشکلات علی دایی در پرسپولیس و سر و کله زدن با بازیکنانی مانند شیث رضایی از یک سو و از سوی دیگر درگیری با لیدرهای باشگاه که شائبه حمایتشان از سوی حبیب کاشانی همیشه وجود داشته است راه را برای وی از همیشه ناهموارتر کرده بود. حذف از لیگ قهرمانان آسیا گل تیم پرسپولیس را به سبزه نیز آراسته کرد تا سرسخت‌ترین هواداران علی دایی نیز به دیده تردید به توانایی مربیگری وی بنگرد.

برای شخصی که همیشه در اوج سقوط سیر صعودی را در پیش می‌گیرد این بار نیز تنها راه رسیدن به آسیا (قهرمانی جام حذفی) باقی مانده بود تا پرسپولیس را به آن سوق داده و دل هواداران را به دست بیاورد. راه سختی که با گذر از سپاهان و فولاد ادامه پیدا کرد و ملوان را در فینال تنها سد باقیمانده برای قهرمانی قرار داد. این مهم نیز در ماراتن ۱۸۰دقیقه‌ای تهران – انزلی که در مجموع قهرمانی را نصیب پرسپولیس  کرد به انجام رسید تا حبیب کاشانی راه خروج را با استعفای خود در پیش بگیرد. حال این سوال در ذهن هواداران پرسپولیس نقش می‌بندد که باید به کدام روی سکه مربیگری علی دایی تکیه کنند؟

کسب بیشترین باخت‌های پرسپولیس در طول تاریخ لیگ با کسب دو مقام قهرمانی پیاپی در جام حذفی با بازیکنانی که شاید درجه‌دوهای فوتبال ایران هم به حساب نیایند. که علت آن را می‌توان در عدم تمایل علی دایی به کار کردن با ستارگان جستجو کرد که این شاید نقطه مبهمی باشد برای مردی که خود ستاره‌ای بود در دل آسمان فوتبال ایران.

گل