لزومي ندارد هر هجده باشگاه را اقتصادي كنيد
«شهروند امروز»، پس از حضور محمدبن همام در ايران، گفتوگويي با دبير كل كنفدراسيون فوتبال آسيا AFC انجام داد كه دربردارنده نكات قابل توجهي است.
بنهمام در اين گفتوگو، مسائل را مطرح ميكند كه به دست آوردن بيشترين سهميههاي ليگ حرفهاي فوتبال آسيا را براي ايران تسهيل ميكند، اما به شرايطي نيز اشاره دارد كه ميتواند باعث كاهش سهميه كشورمان به حداقل ممكن شود.
• پس از اصطكاكي كه فيفا و AFC با ايران پيدا كردند، انتخاباتي دمكراتيك برگزار شد. حاصل اين انتخابات و اتفاقاتي كه در ماههاي گذشته افتاده، چقدر راضيكننده بوده است؟
ـ من گمان ميكنم تنها بايد يك گام برداريم. دستكم هماكنون در ايران اساسنامهاي نوشته شده كه ميتواند ما را به دموكراسي، شفافيت و استقلال فدراسيون برساند. نميخواهم درباره نتيجه انتخابات صحبت كنم كه چه شد ولي دارم فكر ميكنم كه چقدر كشمكش داشت و زمان برد تا به همين جا برسيم. الان من ميتوانم ببينم چيزي نوشته شده. اين اساسنامه دست ماست و همچنين دست اهالي فوتبال ايران. از اين پس آنها هستند كه بايد به ما بگويند كه كسي به اساسنامه احترام ميگذارد يا نه. از سوي ديگر، ما بايد خوشحال شويم اگر ببينيم همكاري قوي و مناسبي بين حكومت و فوتبال وجود دارد.
• پس ملاقات شما با محمد عليآبادي، رئيس سازمان تربيت بدني هم به همين دليل بوده، چون ممكن بود اين پرسش پيش بيايد كه مگر فيفا و AFC هميشه بر استقلال فوتبال از دخالت دولت تأكيد نكردهاند؟
ـ بله حتما همينطور است. من از همه فدراسيونها درخواست كردهام تلاش كنند همكاري دوستانهاي با دولتها به ويژه وزارتخانه يا سازمان ورزشها داشته باشند، اما دوست دارم اين ميان يك خط بكشم و بگويم فوتبال يك بازي عمومي است و مربوط به خانواده خودش است و بحثش با مقامات رسمي فرق ميكند. بخشي از ملاقات من با جناب آقاي عليآبادي، براي تشكر بود، چون واقعا كمك كرد تا اساسنامه به اينجا برسد. به هر حال، او به خاطر اساسنامه در آخر پذيرفت از آن چيزي كه فكر ميكرد حقش است، بگذرد. او خودش آمد و پذيرفت كه از انتخابات كنار برود.
• پس از انتخابات فدراسيون، يكي از برنامههاي شما در ايران، درخواست اصلاح اساسنامه باشگاهها و تجاري كردنشان بوده. براي اينكه بتوانند در ليگهاي حرفهاي آسيا شركت كنند. به ظاهر اين اصلاحات انجام شده، اما در عمل باشگاهها همچنان دولتي هستند و بيشتر آنها به وزارتخانهها و سازمانهاي دولتي وابستهاند.
ـ ما قدم به قدم جلو ميرويم. قطعا طول ميكشد و زمان بايد به ما كمك كند كه اين كار را انجام بدهيم. توقع ندارم همه كارها در قدم اول انجام شود، اما گمان ميكنم در همين قدمهاي نخست، كارهاي بزرگي انجام ميدهيم. معتقدم 50 درصدي كه پيش رفتهايم، جزو آسانترين مراحل بوده و قطعا 50 درصد ديگر است كه من نميدانم چقدر طول ميكشد و البته اين زمان در يك كشور با كشوري ديگر تفاوت دارد. ميخواهيم اين را به شما بگويم كه وقتي ما تصميم گرفتيم باشگاهها را تجاري كنيم، همه به ما گفتند نه نميشود. ولي ما اصرار كرديم كه اگر ميخواهيم جزيي از ليگ حرفهاي باشيد، حتما بايد تجاري شويد، وگرنه بايد همه چيز را فراموش كنيم و سرانجام پذيرفتند. به همين دليل است كه از بين 46 كشور، تنها هفت كشور توانستند اين شرايط را به دست بياورند و هر كشوري اين اراده را نداشت. برنامه اول ما براي در بر گرفتن 23 كشور بود اما كار كه شروع شد، شانزده كشور از گردونه بيرون افتادند چون توانايي نداشتند.
• يكي از كشورهايي كه بيرون افتاد، قطر، كشور خود شما بوده، هرچند پيشبيني ميشد به خاطر رابطه نزديك شما با امير قطر، آنها هم سهمي در ليگ حرفهاي داشته باشند. با وجود اين، به نظر ميرسد اصلاحات مورد نظر شما در كشورهاي عربي به دليل ساختار سياسي به كندي پيش ميرود.
ـ من عاشق اين بودم كه قطر جزيي از اين برنامه باشد. استاديومهاي آنها استاندارد بالايي دارند. پولهاي زيادي خرج ميكنند براي گرفتن مربيان خارجي و بهترين بازيكن خارجي كه وارد آسيا ميشوند به قطر ميروند اما مشكل اينجاست كه آنها نتوانستند شرايط را احراز و به طور طبيعي نميتوانند در اين بازيها شركت كنند.
• آيا اين تصميم بر روابط شخصي شما و امير قطر تأثير نخواهد گذاشت؟
ـ اميدوارم مردم قطر من را فهميده باشند. ما براي 46 كشور شرايط يكساني در نظر گرفتيم. مشكل اين بود كه در قطر دولت نخواست دستش را بالا ببرد و به ما علامت مثبت نشان بدهد كه ميخواهد باشگاهها را تجاري كند و به همين سادگي فرصت را از دست دادند.
• ايران هم قول داده تا پيش از دهم مهر، همه شرايط كنفدراسيون را فراهم كند. شما چقدر به عملي شدن اين قول خوشبين هستيد؟ اينكه باشگاهها تجاري شوند و از مالكيت دولت درآيند؟ فكر ميكنيد ايران ميتواند چهار سهميه در ليگ قهرمانان آسيا داشته باشد؟
ـ اعتقاد دارم يا دستكم اميدوارم افرادي كه در باشگاهها كار ميكنند، دريافته باشند تغيير شرايط و تجاري شدن منجر به چه تحولي ميشود. اگر نظر شخصي من را بپرسند ميگويم لزومي ندارد هر هجده باشگاه را اقتصادي كنيد. اگر خوب مطالعه شود، شايد به اين نتيجه برسيم كه برخي باشگاهها كه الان شرايط حرفهاي ندارند، بهتر است سال آينده اين كار را بكنند و حداقلي كه در مقررات هست، اين است كه هر ليگ بايد هشت باشگاه اقتصادي داشته باشد. من تا حدودي ترديد دارم هر هجده باشگاه بتوانند خودشان را به شرايط مورد نظرشان برسانند. ايران اگر با هشت تيم شروع ميكرد، هم قواعد را رعايت كرده بود و هم فكر ميكنم ميتوانست موفقتر باشد.
• در سالهاي اخير، مديران ورزشي ايران علاقهشان به ميزباني تورنمنتهايي مثل جام ملتهاي آسيا نشان دادهاند؛ دستكم در حرف، اما هميشه گفته شده به دليل جلوگيري از ورود زنان به ورزشگاهها اين امكان وجود ندارد. آيا واقعا ورود زنان از نظر شما يكي از شرايط ميزباني است؟
ـ به نظر ما اين تبعيض است كه زنان نميتوانند وارد ورزشگاهها شوند. همه ما به عنوان عضوي از AFC و فيفا توافق كردهايم كه تبعيضي نخواهيم داشت؛ نه در جنسيت و نه در نژاد، نه در مذهب و نه در سياست. البته اين توافق در اساسنامه فدراسيون هم آمده است.
• در عمل، اما زنان وارد ورزشگاههاي ايران نميشوند. آيا حاضريد مانند تأكيدي كه بحق پخش تلويزيوني كردهايد، از ايران بخواهيد مسئله را حل كند؟
ـ تكرار ميكنم به نظر ما، اين نشانه تبعيض است و من تنها چيزي كه ميتوانم بگويم اين است كه اگر مسابقات AFC در ايران برگزار شود، حتما بايد خانمها اجازه ورود به ورزشگاه را داشته باشند. چند سال پيش در بازي با كره، ايران از دادن ويزا به خانمها خودداري كرد و ما آنها را مجبور كرديم به دليل رعايت مقررات ويزاي تماشاگران زن صادر شود.
• درباره تغيير مقر كنفدراسيون فوتبال آسيا نيز محمد عليآبادي، رئيس سازمان تربيت بدني گفته ايران از ميزباني اين كنفدراسيون استقبال ميكند. به نظر شما ما چقدر شانس داريم؟
ـ ما از كشورهايي كه متقاضي ميزباني مقر كنفدراسيون شدهاند، سؤالاتي پرسيدهايم درباره حملونقلشان، ارتباطات، هتلها و ويزا. ميزبان بايد بپذيرد كه هر كسي به راحتي به كشورش ورود و خروج داشته باشد. نميتوانيم به كشوري ميزباني بدهيم كه با يك ماه تأخير به درخواست ويزا پاسخ دهد. نميشود ميزبان كنفدراسيون بود و بعد به زنها گفت به ورزشگاه بياييد يا نياييد. ما شرايطي را كه مجموعهاي از همه اين موارد است به كشورها ميفرستيم و آنها به ما جواب ميدهند. ميخواهم بگويم كه ميزباني كنفدراسيون فوتبال آسيا به دوست داشتن يا نداشتن كشورها بستگي ندارد. آنها بايد نشان دهند كه شرايط اين كار را دارند.
