آیا بازی به نفع دایی عوض می شود؟

سرویس ورزشی «تابناک» ـ در روزنامه پرسپولیس، مطالبی درباره علی دایی درج شد که نه تنها اختلافات را برطرف نکرد، بلکه ناخواسته دامنه اختلافات را بیشتر کرد. ناگفته نماند، دایی ایرادها و نقاط ضعف و قوتی دارد، ولی افتخارات او را نمی توان با این ایرادها نادیده انگاشت.

متأسفانه، ما در این بخش بزرگترین ایراد را به علی دایی وارد می دانیم که چرا بعضا بدون مطالعه خود را وارد معرکه ای می کند که هیچ شناختی از آدم ها و افکار آنها ندارد و خود و اعتبارش را هزینه کسانی می کند که مشخص نیست، دنبال چه اهدافی هستند؛ افزون بر این که او قدر جایگاه و منزلت و موقعیت خود را هم نمی داند.

دایی اگر قدر دایی را بداند و بداند چه سرمایه عظیمی برای ورزش ایران است، بی گمان، به این راحتی خود را خرج نمی کند، ولی او همچنان پرتلاطم است و درونش پر از غوغایی است که همواره با آن درگیر است و این تضادهای درونی اجازه نمی دهد دایی خود دایی باشد.

دایی اگر می خواهد دایی باشد، نخست باید گفته بزرگانی همانند حسن روشن، ناصر حجازی، علی پروین، حسین کلانی و... را آویزه گوش خود کند و به دنبال مدیریت بر فوتبال قاره و حتی جهان باشد، چه اینکه همه ویژگی های آن را دارد؛ مشروط بر آنکه در یک برنامه ریزی دقیق، همه ارکان ورزش و دیپلماسی بالای ورزش ایران و همچنین رسانه ها او را در این راه یار و یاور باشند و نیز دایی اول از همه، این موضوع را بخواهد و بپذیرد.

او را خوب می شناسم و برای همین بود که بسیار زودتر از آنچه می پنداشتیم، عهده دار مربیگری تیم ملی شد و در آن وادی هم وقتی متوجه نیات متولیان آن روز فوتبال و ورزش شد، که دیر شده بود؛ چه اینکه دایی می پنداشت، دیگران هم مثل خود او با همان جوش و حرارت تنها و تنها در راه موفقیت تیم ملی، همه هم و غم خود را می گذارند، ولی غافل از اینکه برخی نان به نرخ روز خور در این فوتبال و ورزش هستند که برای بقای خود، حاضرند هر سدی را بشکنند و از هر حریمی بگذرند و دیگران را له کنند تا خود بمانند.

دایی خود البته مقصر اصلی است. او مشورت پذیر نیست و همان روزها اگر حرف و نصیحت بزرگانی چون دکتر دادکان را گوش می داد، به این راحتی وارد ورطه ای نمی شد که سرانجامش غرق شدن خود او باشد و دیگرانی که این ورطه را پدید آوردند، در ساحل نجات بنشینند و برایش دعا کنند!

با وجود این، تصور ما این بود که پس از رخدادهای تیم ملی، او هشیارانه تر گام برمی دارد، ولی وقتی اواسط فصل گذشته، پرسپولیسی را پذیرفت که توسط سیاسیون اداره می شد، دوباره این پرسش به ذهن ما آمد که دایی را چه می شود؟ مگر او یک بار از این سوراخ گزیده نشد؟!
پس چرا گام در راهی گذاشت که از همان آغاز مشخص بود این راه پر از دست انداز و سنگلاخ است.

او که خود در پرسپولیس بازی کرده می دانست که پرسپولیس در شرایط طبیعی پر از حوادث ریز و درشت است؛ چه رسد به اینکه گروهی تازه به ورزش رسیده در درون این باشگاه نفوذ کنند و بخواهند با تخریب یکی مثل علی دایی هر روز بیش از دیرزو خود را مطرح کنند.

با وجود این، دعوای طرفین از چهارشنبه شنبه هفته گذشته، وارد فاز تازه تری شد و آن هم زمانی بود که علی سعیدلو، رییس سازمان تربیت بدنی خیلی سفت و سخت از دایی حمایت کرد و سرپرست منصوب خود در باشگاه را به نوعی وادار به پیروی از علی دایی کرد.
علی سعیدلو در آن جلسه با دست به پشت علی دایی می زند و با گرمی هر چه تمام میگوید، تو محکم به کارت ادامه بده و به هیچ کدام از این مسائل توجه نکن. دایی هم لبخند زنان از دفتر جناب رییس که همزبان هم هستند خارج می شود و پیامد آن گفت و گوی صمیمی بود که پرسپولیسی ها در بازی با پیکان بروز دادند.

اکنون سرپرست باشگاه حتما دریافته که دایی جایگاه و پایگاه محکم تری در نزد سازمان نشینان دارد و از این روست که دایی در تازه ترین اظهاراتش بیان کرده که من را سعیدلو آورده و خود او هم می تواند بردارد و این یعنی از دور خارج کردن سرپرست باشگاه برای فصل آینده.

بنابراین، اگر سعیدلو در سازمان ماندنی باشد و تغییر نکند، شاید علی دایی برنده این جنگ و نزاع باشد و اگر هم سعیدلو برود، باز هم معلوم نیست سرپرست کنونی باشگاه دارای چه جایگاهی خواهد بود، ولی دایی در هر شرایطی علی دایی خواهد بود؛ البته اگر در این گیر و دار آبدیده تر شده باشد...اگر!