آمارهای پنهان بیکاری

 با توجه به خیل عظیم فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های دولتی و خصوصی کشور و عدم ایجاد کارگاه‌های اشتغال‌زایی با توجه به جمعیت رو به رشد جوانان جویای کار و اشتغال و همچنین با توجه به سرمایه گذاری کمتر در مناطق محروم، متأسفانه خانواده‌ای در ایران وجود ندارد که جوان تحصیل‌کرده بیکار نداشته باشد.

با افزایش میزان تحصیل جوانان، توقع ونگاه آنان به مقوله اشتغال نیز بالا می‌رود؛ بر اساس آمارهای اعلامی از سوی دستگاه‌های متولی، هم اکنون حدود 2.5 میلیون نفر بیکار در کشور وجود دارد و هر سال نیز حدود 1.6 میلیون نفر به این جمعیت افزوده می شود.

 آمار بیکاری جوانان رقم بالایی است و اگر آمار افراد نیمه شاغل و یا بیکاران پنهان را هم اضافه کنیم، رقم بالاتر خواهد بود؛ برای مثال در بخش کشاورزی و روستاها می‌بینیم که با توسعه کشاورزی صنعتی وافزایش ماشینهای کشاورزی مدیریت مزارع با افراد کمتر تحقق پیدا می کند و یک خانواده هفت نفره کشاورز که در گذشته همه مشغول کار در مزارع بودن حالا می توانند با دو نفر نیز این مقدار اراضی در اختیار را مدیریت کنند، بنابراین می توان گفت سایر افراد خانواده عملاً یا بیکار هستند یا خود را در روستا سرگرم کرده اند با توجه به اینکه شغل وکار دیگری وجود ندارد یا تخصص آن را ندارد که روستا را ترک و به آن مشغول شوند و یا در روستا شغل دیگری انتخاب کنند لذا متأسفانه درآمارهای اعلامی افراد شاغل فصلی و بیکار پنهان را منظور نمی کنند، بنابراین ضرورت دارد دولت بخصوص وزارت کار واموراجتماعی سریعاً با اعتبارات در اختیار  نسبت به ایجاد اشتغال مولد برای جوانان براساس تجربه و رشته تحصیلی اقدام کرده و با تزریق اعتبارات بیشتر به روستاها اشتغال جوانان روستایی را تضمین کند.