فرجام حمامي كه تنها با يك شمع گرم مي‌شد

جمهوری اسلامی: حمام شيخ بهايي يكي از شاهكارهاي معماري و مهندسي جهان است. ايران زمين از داشتن چنين فرزنداني به خود مي‌بالد.حمام شيخ بهايي مربوط به دوره صفويه است كه با مهندسي شيخ بهايي ساخته شده است، سيستم گرمايي اين حمام از شاهكارهاي مهندسي با استفاده از قوانين فيزيك و شيمي محسوب مي‌شود.

آب اين حمام با سيستم "دم و گاز" يعني از گاز متان فاضلاب مسجد جامع و چكيدن روغن عصارخانه شيخ بهايي كه در مجاورت حمام قرار دارد روشن مي‌شده است.
عصارخانه محلي براي تهيه روغن از دانه‌هاي روغن بوده است.

اين حمام با استفاده از اين سيستم پيچيده مهندسي به مدت طولاني تنها با يك شمع روشن مي‌شده است.

اين حمام از نظر معماري مانند ساير حمام‌هاي دوره صفويه داراي ويژگي‌هاي آن دوران است.
متاسفانه تا مدتي پيش اين حمام تاريخي به ذباله‌داني و محل تجمع افراد معتاد تبديل شده و جالب اينكه اين حمام 30 وارث پيدا كرده بود!!

چندي پيش حفاظت از اين اثر منحصر به فرد آغاز شد و به زودي مرمت آن نيز آغاز خواهد شد.
حمام شيخ بهايي در شعاع يكصدمتري جنوب گنبد نظام الملك (جنوب مسجد جامع عتيق) در محله "در دست" قرار دارد.

تاريخ ساخت آن را سال 1065 عنوان مي‌كنند و طراحي آن را به شيخ بهايي نسبت مي‌دهند.
در اقوال آمده كه اين حمام اسرار آميز خزينه‌اي دارد كه آب آن خودكار و بدون مصرف انرژي مستقيم گرم مي‌شده است.

البته بنا برنظر رايج‌انرژي گرمايي حمام از گاز و انرژي مالي فضولات و فاضلاب تامين مي‌شده كه از طريق سفالينه‌هاي تهيه شده و مكش گازهايي چون متان و اكسيد گوگرد استفاده مي‌كرده است.

حمام شيخ بهايي بنايي عمومي بوده كه به مرور در تصرف اشخاص درآمده و گفته مي‌شود زماني حتي كارگر حمام نيز ادعايي از حمام داشته است.

در حال حاضر تا پيش از تملك نزديك به 30 نفر ادعاي سرقفلي و مالكيت اين اثر را داشتند.