خانه، پوشش زنان و گام های اولیه طلاق
دینا: دکتر محمد مهاجری جامعه شناس و آسیب شناس اجتماعی معیارهای پوشش در جامعه را ناشی از ارزشها و هنجارهای دینی و ملی دانست و تقویت فرایند جامعه پذیری و فرهنگ پذیری را بهترین راهکار برای رسیدن به این معیار عنوان کرد.
پوشش زن و شوهر نسبت به یکدیگر در جامعه از چه اصولی پیروی می کند؟
در روابط متقابل زن و شوهری در جامعه ما تحکم کردن به وضعیت مرد سالارانه جامعه باز می گردد و متناسب با این حاکمیت و اقتدار مرد برخی از تحکم ها اتفاق می افتد، مردها در حوزه قلمرو خانواده و بخصوص در ارتباط با همسران خود بیشتر التزام و اعتقاد به ارزشها و هنجارهای دینی و سنتی دارند، تحکمی که از سوی مردان اتفاق می افتد عادتا از همین هنجارها نشات می گیرد.
نکته ظریفی که جامعه باید در ارتباط با پوششها به آن توجه کند این است که می بایست فرایند جامعه پذیری و فرهنگ پذیری تقویت شود و به عبارت دیگر افراد بر اساس درونی کردن باورهای مربوط به پوشش، خود دست به گزینش بزنند و متناسب با شان هر مجلسی، شایستگی پوشش مجلس مذکور را حفظ کنند.
اگر قرار باشد به دلیل ضعف جامعه پذیری و فرهنگ پذیری پوشش از قدرت کنترل اجتماعی و تحکم استفاده شود، توفیق رعایت هنجارها کمتر خواهد بود، و به جای آن باید مجموعه جامعه و عناصر تشکیل دهنده و عوامل اجتماعی کننده تلاش کنند جامعه پذیری پوشش مناسب صورت پذیرد، و باورهای پوششی در درون افراد درونی شود و افراد متناسب با آن دست به انتخاب پوشش خود بزنند.
معیارهای پوشش مناسب در جامعه چیست؟
یکی از بهترین و درست ترین سوال هایی که جامعه باید به آن پاسخ دهد و یکی از معضلات اساسی جامعه نیز می باشد و به دلیل عدم پاسخگویی مناسب به آن دچار آسیب شده است، این است که آیا جامعه برای مدلهای پوشش ظرفیتها و قابلیتهای جامعی را دارد یا خیر؟
پاسخ جامعه شناسان بر اساس یافته ها و تحقیقات جامعه شناسی می گوید که معیار پوشش می بایست متناسب و وفادار به ارزشهای دینی و ملی که نسبت به پوشش تغییر کرده است، تقویت و توسعه پیدا کند تا در جامعه نهادینه شود.
متاسفانه در جامعه امروز قادر نیستیم در راستای این ارزشها و هنجارها مدلهای مناسب اشتیاق آور و انگیزش محوری را در مورد پوشش ایجاد کنیم ، به دلیل عدم این توانایی در ایجاد الگوها و مدلها و ایجاد ظرفیتها و بسترها بر خلاف فرهنگ و خرده فرهنگ هایی که متناسب با ارزشها و هنجارهای جامعه ما نیست و به آن نظر ندارد، الگوها و نمونه های جذابتری مطرح می کنند.
تعارض پوششی اختلافات متغیر و متعددی را بوجود می آورد یکی از این اختلافات، اختلافات بین زن و شوهر است که گاهی به جدایی ختم می شود.
تحکم در نوع پوشش از سوی همسر با چه هدفی صورت می پذیرد؟
تحکم زن و مرد یا کنترل پوششی آنان نسبت به یکدیگر یک واقعیتی است که به عنوان فرافکنی شکل می گیرد، به این معنا که عادتا مشکل همسران مساله دیگری است و برای اینکه مستقیم و شفاف نمی توانند در ارتباط با مشکل خود صحبت کنند، گاها ناخواسته این مشکل را با تحکم در نوع پوشش انتقال می دهند.
شاید اگر ادبیات صریح و شفاف بین زن و شوهر حاکم شود، و ناکامی ها و خواسته هایشان مطرح شود، دیگر نیازی به تحکم در نوع پوشش از سوی هیچ کدام از طرفین صورت نگیرد.
پوشش زن و شوهر نسبت به هم در قلمرو منزل می بایست چگونه باشد؟
متاسفانه این سوال از آنجایی که سوالی تابوست ، نه جسارت صریح و شفاف پرسیدن آن از سوی نظام رسانه ای وجود دارد و نه پاسخهای صریح و شفافی برای این سوال داده می شود.
یکی از مشکلات اساسی در قلمرو منزل که موجب انزجار یا تنفر زن و شوهر نسبت به یکدیگر می شود و گاهی منجر به جدایی و طلاق می گردد، عدم جامعه پذیری جنسی است، در این بحث یکی از شاخص های بسیار مهم که در اسلام نیز به آن تاکید شده است و امروزه جامعه شناسان نیز توجه ویژه ایی به آن دارند، آرایه ها و نوع پوشش ها و آرایش هایی است که می بایست در خانه صورت بگیرد و بسترهای گرم عاطفی بین زن و شوهر را تقویت کند.
متاسفانه به دلیل عدم جامعه پذیری جنسی این اتفاق در نهاد خانواده بسیار ضعیف رخ می دهد و بیشتر پوشش ها و آرایش ها برای تقویت روابط جنسی بین زن و شوهر نیست بلکه برای خودنمایی و چشم و همچشمی است، که عادتا باعث می شود زن و شوهر نسبت به همدیگر سرد، متنفر و منزجر شوند و گامهای اولیه طلاق را بردارند.
