جزئيات قراردادهاي صادراتي گاز ايران

مدير عامل شرکت ملي صادرات گاز با اعلام اين که هم اکنون ايران باپانزده کشور دنيا قرارداد در حال اجرا يا مذاکره درباره صادرات گاز دارد، از ارايه پيشنهاد پيوستن ايران به کنسرسيوم «نابوکو» خبر داد.

به گزارش مهر، نصرالله سيفي، امروز در جمع خبرنگاران درباره آخرين وضعيت مذاکرات ايران با کشورهاي خارجي براي صادرات گاز گفت: پتانسيل ايران براي توليد و صادرات گاز بسيار بالاست، به گونه‌اي که هم اكنون بسياري از مصرف کنندگان بزرگ به دنبال وارد کردن گاز ايران هستند.

وي با بيان اين که کشورهاي بزرگ نيز به پتانسيل بالاي ايران در توليد گاز پي برده‌اند، اظهار داشت: ايران براي گاز توليدي خود اصلا مشکل بازاريابي و يافتن مشتري ندارد، به گونه‌اي که هر روز با تقاضاهاي جديدي براي صادرات گاز روبه روست، به گونه‌اي که روز گذشته، با هشت کشور سوئيس، فرانسه، مالزي، چين، ايتاليا، کره جنوبي، عمان و برزيل براي صادرات گاز گفت وگوهايي داشتيم.

وي پتانسيل ايران را براي توليد و صادرات گاز بسيار بالا دانست و با اشاره به طرح‌ها و پروژه‌هاي ايران براي صادرات گاز از راه خط لوله گفت: هم اکنون ايران در اين زمينه پانزده قرارداد دارد که برخي از آنها در حال اجرا و برخي نيز در حال مذاکره هستند.

به گفته سيفي، قراردادهاي در حال مذاکره ايران، شامل صادرات گاز به اتريش به ميزان 5 ميليارد متر مکعب در سال از سال 2011، به آذربايجان با حجم 1.8 ميليارد مترمکعب در سال از سال 2007 مي‌شود.

وي همچنين با اشاره به ديگر قراردادهاي در حال مذاکره ايران براي صادرات گاز اظهار داشت: صادرات گاز به بحرين به مدت 25 سال با حجم 3 تا 5 ميليارد متر مکعب در سال از سال 2011، به هند و پاکستان نيز به ميزان 52 ميليارد متر مکعب سالانه از سال 2011 در 25 سال و صادرات گاز به عمان و کويت هرکدام به ترتيب با حجم 4 و 10 ميليارد متر مکعب در سال، سه سال پس از نهايي شدن قرارداد از ديگر طرح‌هاي ايران براي صادرات گاز است.

مديرعامل شرکت ملي صادرات گاز ايران همچنين اضافه کرد: هم اکنون به کشور ارمنستان سالانه 1.1 تا 2.3 ميليارد متر مکعب در سال با آذربايجان (به طور معاوضه) هرسال 80.5 تا 402 ميليارد متر مکعب، به ترکيه و ترکمنستان نيز به ترتيب هر کدام با حجم 2 تا 14 و3 تا 10 ميليارد متر مکعب سالانه از قراردادهاي در حال اجرا و عملياتي ايران است.

وي افزود: پروژه صادرات گاز از راه خط لوله به سوئيس در فاز اول که از سال 2008 آغاز مي‌شود، به ميزان 0.5 تا 1.5 و فاز دوم نيز يک سال پس از اين تاريخ به حجم 4 ميليارد متر مکعب در سال از پروژه‌هاي در حال مذاکره ايران است.

مدير عامل شرکت ملي صادرات گاز ايران با اشاره به آخرين وضعيت اين پروژه‌ها گفت: پروژه ايران ال ان جي که گاز آن از فاز 12 پارس جنوبي تأمين مي‌شود، از سال 2010 نخستين محموله آن آماده صادرات مي‌شود. سيفي گفت: پيش بيني مي‌شود 50 درصد از سهام اين پروژه به شرکت «او ام وي» اتريش اختصاص يابد.

وي درباره آخرين وضعيت پروژه پرشين ال ان جي گفت: شرکت ملي نفت، «شل» و «رپسول» از شريکان اين پروژه هستند که سهام دو شريک خارجي هر کدام 25 درصد است و مابقي به شرکت ملي نفت ايران تعلق دارد.

به گفته مدير عامل شرکت ملي صادرات گاز، مطالعات مهندسي پرشين ال ان جي به پايان رسيده و گاز فازهاي فازهاي 13 و 14 پارس جنوبي براي اين پروژه در نظر گرفته شده است.

وي اضافه کرد: 50 درصد از توليدات ال ان جي اين ميدان، به شرکت «سينوک» چين اختصاص يافته و مقرر شده در احداث کارخانه‌اي و اجاره آن به ايران، مابقي سهام به ايران تعلق گيرد. وي تصريح کرد: اين کارخانه به صورت حق العمل کاري به ايران اجاره داده مي‌شود.

مدير عامل شرکت ملي صادرات گاز ايران تصريح کرد: همه هزينه‌هاي اين پروژه بر عهده اين شرکت چيني بوده و با بهره برداري از آن سالانه 20 ميليون تن ال ان جي توليد مي‌شود.

وي گفت: محصولات اين پروژه، قابل افزايش تا 3 ميليون تن در سال است. مدير عامل شرکت ملي صادرات گاز ايران با اشاره به مزيت ايران در صادرات گاز تصريح کرد: ايران در ميان کشورهاي صادر کننده گاز از يک برتري بسيار مهم برخوردار است، زيرا امکان صادرات گاز از راه خط لوله و ال ان جي را دارد، در صورتي که کشوري مانند روسيه به دليل آب‌هاي يخ زده، امکان صادرات گاز از راه خط لوله را ندارد.

سيفي درباره آخرين وضعيت خط لوله صلح در پاسخ به پرسش يکي از خبرنگاران، مبني بر اين که آيا هند از اين پروژه کناره گيري کرده است، گفت: هند به شدت نيازمند انرژي ايران از جمله گاز است، ولي اين کشور با مشکلات بسياري، از جمله گرفتن مجوزهاي لازم، استفاده از انرژي هسته‌اي و استفاده از زغال سنگ موجود در اين کشور روبه روست، به همين دليل، اين مسائل باعث شده است كه هند فعلا در مذاکرات حضور نداشته باشد.

مديرعامل شرکت صادرات گاز ايران افزود: ايران شرايط کشور هند را کاملا درمي يابد و از سوي ديگر، اين کشور را بازار خوبي براي گاز خود مي‌داند.

وي در پاسخ به پرسش يکي ديگر از خبرنگاران، مبني بر اين که آيا فشار آمريکا باعث حضور نيافتن هند شده است، گفت: مقامات عالي رتبه اين کشور، بارها درباره فشار آمريکا براي همکاري نكردن با ايران اعلام کرده‌اند که حاضر نيستند منافع ملي خود را به خاطر يک کشور سوم به خطر بيندازد.

سيفي با اشاره به بحران‌هاي موجود در کشور پاکستان و سرنوشت اين پروژه گفت: در اين باره، از وزارت اطلاعات و وزارت خارجه کمک مي‌گيريم و اين دو وزارتخانه اعلام کرده‌اند که مشکلي در اين باره ندارند.

سيفي در پاسخ به اين پرسش که آيا خط لوله صلح موجب فراموش شدن بازار اروپا شده است، اضافه کرد: ايران بازار اروپا را فراموش نکرده، بلکه هم اكنون براي ترانزيت شدن گاز از خاک ترکيه به اروپا در حال مذاکره است.

مدير عامل شرکت ملي صادرات گاز ايران در پاسخ به پرسش يکي از خبرنگاران، مبني بر اين که در صورت کناره گيري هند گاز اختصاص يافته به اين کشور به ميزان 30 ميليون متر مکعب در سال در کدام بازارها به مصرف مي‌رسد، گفت: پاکستاني‌ها بارها به ايران اعلام کرده‌اندکه در صورت کناره گيري هند اين ميزان گاز را از ايران خواهند خريد، اما درباره بازارهاي هدف فعلا نمي‌توانم نکته‌اي را بگويم.

سيفي در پاسخ به پرسش يکي ديگر از خبرنگاران مبني بر اين که آيا گاز صادراتي به پاکستان ارزانتر از قيمت‌هاي خواهد بود، افزود: نخست اين که بايد گفت قيمت گاز هيچ گاه جهاني نيست و به صورت منطقه‌اي معامله مي‌شود، اما درباره قيمت گاز صادراتي از طريق خط لوله صلح تنها مي‌توانم بگويم که کمتر از قيمت گاز صادراتي به ترکيه نبوده و دوراز آن هم نيست.

وي اضافه کرد: قيمت گاز همواره بنا بر مشخصات گاز تغيير مي‌کند، اما در قرارداد خط لوله صلح يک سقف کمترين به ميزان 5/8 ميليارد متر مکعب و بيشترين به حجم 2/11 ميليارد متر مکعب در سال تعيين شده که با گذشت از اين سقف‌ها قيمت نيز تغيير مي‌کند.

مدير عامل شرکت ملي صادرات گاز ايران اضافه کرد: مصرف گاز ايران بسيار بالاست و به گونه‌اي پيش بيني شده که در زمستان امسال بيش از 400 ميليون متر مکعب در روز گاز به مصرف برسد. اين در حالي است که در ديگر کشورهاي جهان حتي توسعه يافته ميزان مصرف يک پنجم اين مقدار است، در نتيجه بايد کشور هر چه زودتر نسبت به کاهش مصرف گاز سياستي بينديشد.

وي در پاسخ به پرسش مهر مبني بر اين که وقتي قراردادي همانند خط لوله صلح که مذاکراتش بيش از هفده سال به طول انجاميده است، چطور مي‌توان تا بيست سال آينده، بيش از 400 ميليون متر مکعب در روز گاز صادر کرد، گفت: مذاکرات واقعي ايران با اين دو کشور، از سال 2004 جدي شده و پيش از آن، اين کشورها همواره درگيري نظامي داشته‌اند، اما به نظر من، وضعيت بازار «ال ان جي» بسيار مناسب است و ايران از نظر مشتري يابي مشکلي ندارد، چرا که در اوضاع کنوني فروشنده گاز حاکم بر شرايط هستند.

مدير عامل شرکت ملي صادرات گاز ايران تأکيد کرد: تنها نکته اصلي ما تأمين مالي پروژه‌ها هستند که سرمايه گذاران در وضعيت کنوني براي حضور در اين پروژه‌ها مرددند.

وي صادرات گاز به برخي از مخازن نفتي را كاري واهي دانست و افزود: ميادين نفتي با يکديگر رفتارهاي متفاوت دارند و جنس آنها با هم فرق مي‌کند، به گونه‌اي که وقتي به برخي از آنها گاز تزريق مي‌شود براي افزايش فشار و جلوگيري از افت فشار تزريق گاز به اين ميادين جواب نمي‌دهد؛ در نتيجه، به باور من، تزريق گاز به برخي از ميادين نفتي كاري بيهوده به شمار مي‌رود؛ به هر چاهي نبايد گاز تزريق کرد.

سيفي در پايان افزود: شاهد مثال اين سخن من ميدان نفتي سروش است که نفت برداشتي از آن همانند قير بوده و براي برداشت از اين ميدان بايد از پمپ کمک گرفت، چراکه «اي پي آي» ( گوگرد) اين نفت بسيار بالاست.