ناكامي جودو در چهارمين المپيك

هنگامي كه پس از المپيك آتن، كارشناسان و منتقدان فدراسيون جودو در تنها برنامه رزمي سيما، «فنون شرقي»، علل و عوامل شكست تيم‌هاي جودو را در المپيك آتن به روشني برشمرد، هيچ كس پيش‌بيني‌ نمي‌كرد آينده‌نگري اين منتقد فدراسيون جودو درباره شكست تيم ملي جودو در المپيك پكن رخ مي‌دهد.

سال پس از المپيك آتن، تيم شش نفره جودو در مسابقات جهاني مصر، تنها برنز ميراسماعيلي را به همراه داشت و دو سال بعد در رقابت‌هاي جهاني برزيل 2007 باز هم برنز ميراسماعيلي به عنوان تك‌ستاره تيم ايران، نمايش ضعيفي از جودو كشورمان را به جهانيان نشان داد.

در اين سال‌ها، مسئولان وقت فدراسيون جودو با توجيهات گوناگون و با مقايسه عملكرد خود با كشورهاي بازنده، هيچ‌گاه ضعف در مديريت و سازمان تيم ملي جودو را نپذيرفتند و با بهانه‌هاي مختلف از استخدام مربيان طراز اول دنيا خودداري كردند، زيرا مربيان تيم ملي سد استخدام اين مربيان به شمار مي‌رفتند. در حالي كه كشوري همچون آذربايجان با پانزده ميليون نفر جمعيت (چيزي معادل جمعيت استان تهران) بيش از 120 هزار نفر جودوكار فعال داشته و در سال مسابقات متعدد بين‌المللي جودو در رده‌هاي نوجوانان تا بزرگسالان برگزار مي‌كند، فدراسيون جودو ايران در سال‌هاي 82 تا 84 از برگزاري مسابقات قهرماني نوجوانان كشور خودداري مي‌كرد و جمعيت جودوكار كشور با حالت خوشبينانه در حدود چهل هزار نفر بود که در برخي استان‌ها با چهار كلاس آموزش جودو، به زحمت به يكصد جودوكار مي‌رسيد، فدراسيون قبلي جودو مشكل استعداديابي را با ترفندهاي غير قابل قبولي حل كرده بود و با مدال طلاي كسب شده، درصدد مقابله با منتقداني بود كه پشتوانه‌سازي را معضل بزرگ فدراسيون جودو مي‌دانستند.

منتقدان بر اين باورند كه اختصاص ندادن وقت توسط مسئولان فدراسيون جودو كه با چندشغله بودن آقايان همراه بود و نيز سفرهاي پياپي خارجي آنان ـ كه نشان‌دهنده توجه ويژه اين مسئولان به فدراسيون آسيايي و جهاني بوده است ـ بزرگترين عامل عقب‌ماندگي جودو در سال‌هاي گذشته بوده است.

هرچند منتقدان جودو به استخدام مربيان طراز اول اين رشته در دنيا اصرار مي‌كردند و البته اين پافشاري گاهي با همراهي مسئولان كميته ملي المپيك ادغام مي‌شد، اما مربيان تيم‌هاي ملي با مقاومت، خويش را باتجربه‌ترين و بهترين مربيان جودو دنيا دانسته و در مصاحبه‌هاي خويش بر آن تأكيد داشتند.

نكته‌اي كه پس از مسابقات جهاني 2007 برزيل، مسئولان وقت فدراسيون و تيم ملي با جلسات پياپي براي توجيه شكست تيم ملي جودو در برزيل بدان اشتراك نظر يافتند، پيشرفت و رشد جودو در اروپا در برابر آسيا و ژاپن و كره بود كه با مصاحبه‌هاي خويش، دليل شكست‌هايشان را نبود اردوهاي مشترك با كشورهاي اروپايي دانست.

به اين ترتيب، با هماهنگي سازمان تربيت بدني و كميته ملي المپيك، چند اردوي مشترك در بلاروس، آلمان و روسيه ترتيب داده شد و بدون شركت در مسابقات بين‌المللي، آنان به بهانه‌هايي همچون كم كردن وزن ملي‌پوشان به مسافرت‌هاي مكرر خارجي اعزام شدند و پس از هر اردوي مشترك، سخن از كمالات و مزايا و محاسن اردوي مشترك اروپايي توسط مربيان تيم ملي جودو به ميان آمد، اما واقعيت اين بود كه اين اردوها براي تيم ملي مسن و پا به سن گذاشته با ميانگين 26 سال سن، جز هزينه ريالي و دلاري، فايده ديگري نداشت و دليل آن هم شكست دوباره آخوندزاده و ميراسماعيلي از حريفان كره‌اي و ژاپني پس از المپيك آتن و جهاني مصر با همان شگردهاي پيشين بود كه نشان مي‌داد شيوه مبارزاتي ملي‌پوشان پس از يك دهه، هيچ‌گونه رشدي نداشته، بلكه تغيير منفي نيز داشته است.

 

كما اينكه ويژگي‌هاي فني و توانمندي‌هاي حسين قمي و  محمدرضا رودكي، جودوكاران سنگين وزن ايران در همين ارودهاي اروپايي توسط رقيبانشان به طور كامل ارزيابي شد تا اين دو پيش از اعزام به المپيك براي حريفان خلع سلاح شده، تلقي شوند.

بايد گفت شركت در اردوهاي اروپايي و قهرماني آسيا در ماه‌هاي گذشته در غياب قهرمانان مطرح كشورهاي ژاپن و كره، باعث اعتماد به نفس كاذب مربيان تيم ملي شده بود تا جايي كه هر يك از مربيان، دو تا سه مدال را از المپيك پكن براي تيم ملي جودو پيش‌بيني مي‌كردند و حتي آن را رسانه‌اي كرده بودند، اما جودويي كه در ده سال گذشته، ليگ منظمي نداشته و تنها ليگ نوجوانان آن در دو هفته در دو سال برگزار شده بود، نشاني از رشد جودو در ايران نداشت. معلومات 27 ساله در حالي بيش از انتظارات نشان داد كه در دو مسابقه آخر خويش هيچ نشاني از يك جودوكار باتجربه و حرفه‌اي نداشت.

 

وي كه بارها توسط مفسر و گزارشگر كشتي راديو به عنوان چوخه‌كار معرفي شد با تكنيك‌هاي چوخه، سه مسابقه اول را با موفقيت پشت سر گذاشت، ولي جودو فراتر از جوخه است و هيچ گاه لنگ و كمر چوخه، اوچي، تاي جودو نمي‌شود كه مفسر كشتي راديو با غلط‌هاي پي در پي خويش، مظلوميت جودو را بيش از پيش آشكار ساخت.

هرچند «كوراش» هم در سال‌هاي گذشته، بزرگترين معضل جودو شده و بودجه و امكانات مالي و انساني بسياري از جودو را صرف خويش ساخت تا برخي دست‌اندركاران و دوستان از يكي از كنار كوراش در ايران به مزايا و منافع بسياري در ازبكستان دست يابند، اما به راستي اين جمعيت اندك بدون پشتوانه جودو، چه تعداد انرژي داشته كه سال‌هاي گذشته، كوراش ازبك‌ها هم نفس آن را گرفت.

ملك‌ محمدي كه دو سال به دليل استفاده از داروهاي نيروزا محروميت را گذرانده و از مسابقات جهاني مصر محروم شده بود، هيچ شانسي براي مقابله با جودوكاران چندتكنيكه دنيا نداشت، زيرا او هم همچون ديگر ملي‌پوشان از ضعف تكنيكي رنج برده و با افزايش قواي جسمي، معضل كم‌تكنيكي را در مسابقات داخلي و آسيايي حل كرده است. آرش هيچ نشاني از آن آرش تكنيكي نداشته و تنها با دو تكنيك در چهار مسابقه، ضعف تكنيكي خود را نشان داد.

انتشار مدال طلاي مردان بين ژاپن، كره و آذربايجان، نشان‌دهنده آن است كه ادعاي مسئولان تيم ملي مبني بر رشد جودو اروپا باطل است. اكنون مي‌توان گفت با اين مربيان و كادر تيم ملي اشباع شده نبايد در المپيك بعدي هم همچون چهار المپيك آتلانتا، سيدني، آتن و پكن، انتظاري از جودو در كسب مدال داشت.