صبح به خير آقاي توكلي!
سايت «الف»، متعلق به آقاي احمد توكلي، پس از انتشار اسنادي عليه علي كردان، وزير كشور، با شكايت نهاد رياستجمهوري فيلتر شد.
آقاي توكلي پس از اين اقدام گفته است: «اين اقدام مرا به دست كشيدن از مبارزه در راه عدات و آزادي مأيوس نخواهد كرد».
هرچند اقدام صورتگرفته و فيلتر شدن يكي از رسانهها در فضاي محدود رسانهاي كشور موجب تأسف بوده و طبيعتا جامعه رسانهاي كشور با خبرنگاران و كاركنان اين سايت اظهار همدردي كرده و اميدوارند مشكل اين سايت به زودي حل شود. اما روي سخن اين نوشتار با آقاي توكلي است كه شايد بيش از هر مسئول ديگري در كشور به لحاظ كيفي و كمي سابقه فعاليت مطبوعاتي داشته باشد، اما تاكنون و تا پيش از بسته شدن سايت خودش، آن گونه كه بايد و شايد مدافع مطبوعات و آزادي رسانهاي نبوده است و بنابراين در شرايط فعلي باور كردن ادعاي ايشان درباره حريم مطبوعات و مبارزه در راه آزادي دشوار است.
هرچند آقاي توكلي براي نخستين بار است كه برخورد جدي با رسانه تحت مديريت خود را تجربه ميكند و پيش از اين در زمان همكاري با روزنامه «رسالت» در حاشيه امن به سر ميبردند و در روزنامه «فردا» نيز كه در دولت اصلاحات منتشر ميشد، مورد تهديد و فشار نبودند. اما طي همين دوران چه بسيار بودند رسانهها و مطبوعات كاغذي و الكترونيك كه با تهديد و فشار روبهرو بوده و تعطيل شدهاند و جناب توكلي در اكثريت قريب به اتفاق اين موارد سكوت گاه توأم با رضا پيشه كردهاند و كمتر ديده شده است ايشان كه دستكم طي دو مجلس هفتم و هشتم، گذشته از اختيارات نمايندگي مجلس، از رياست مركز پژوهشها برخوردار بودهاند، تلاش جدي در جهت دفاع از حريم رسانهاي و صيانت از آزادي مطبوعات انجام دهند يا دستكم انتظار ميرفت در قوه مقننه كشور به اصلاح قانون از جمله قانون مطبوعات براي حمايت بيشتر از رسانهها و بالا بردن هزينه بستن رسانه بپردازد و در راستاي قانوني كردن فعاليتهاي سايتهاي خبري اينترنتي گام بردارد.
بنابراين اكنون كه شتر برخورد شتابان و ناسنجيده با رسانهها بر در رسانه ايشان خوابيده است، كمتر ميتوان درستي شعارهاي داغ درباره آزادي و حرمت رسانهها را پذيرفت و انتشار همزمان برخي اخبار در مطبوعات مبني بر قصد ايشان بر كانديداتوري در انتخابات رياستجمهوري آينده، موجبات ترديد درباره انگيزه حركتهاي اخير صورتگرفته در صحن علني مجلس و فضاي رسانهاي را فراهم ميآورد.
با اين حال آنچه كه قطعي است، اين است كه هر برخوردي كه به تحديد بيشتر فضاي مطبوعاتي كشور بينجامد، نافي حقوق شهروندي و جريان آزاد اطلاعات در جامعه است و از نگاه منصفانه مذموم و ناپسند.
به هرحال فارغ از انگيزهها بايد تلاش كرد و اميدوار بود كه اين مشكل به زودي حل شود.
البته اميدواريم جناب توكلي پس از اين تجربه ناخوشايند و مسدود شدن رسانه خود، از اين به بعد بيش از پيش نگران و مدافع آزادي و حرمت رسانهها باشد و در زمان برخورد با رسانهها، پيش از آنكه به منافع صنفي و سياسي ناشي از حذف رقبا بينديشد، همت خود را بر لزوم صيانت از حقوق كلي و اساسي رسانهها بگمارد.
از نویسنده این نوشتار می خواهم که بار دیگر سخنان آقای توکلی را بخواند. منظور آقای توکلی از مبارزه در راه آزادی و عدالت به طور کلی بوده است و نه آنچه که نویسنده این نوشتار برداشت کرده است! افزون بر این شما نیز نباید از آب گل آلود ماهیگیری کنید و طوری وانمود نمایید که مدافع آزادی مطبوعات و رسانه ها هستید که نیستید! اگر تردیدی در انگیزه ها باشد بیشتر دامنگیر شما است تا آقای توکلی که زندگی و خط مشی سیاسی شفافش- اگرچه نه به طور کلی مورد تأیید- بر کسی پوشیده نیست! العاقل یکفیه الاشاره! البته باید این نکته را در نظر گرفت که آنچه که آقای توکلی در سایتِ خود انتشار داد و به خاطر آن با فیلترینگِ سایت مواجه شد، (همراه با چندین سندِ منتشر شده) و این را نباید با اظهار نظرها و تحلیلهایی (که در بسیاری از مواقع حاکی از نظراتِ یک شخص یا طیف بوده است) که منجر به بسته شدنِ بسیاری از مطبوعات و سایتهای دیگر شده، مقایسه کنیم.البته خودِ شما در سایت تابناک نیز در بسیاری از مواقع نظراتِ منطقیِ خوانندگان را فیلتر میکنید و از انتشار آنها در همین ستونِ کم خواننده ی نظرات، جلوگیری می کنید