در فدراسیون فوتبال کسی پاسخگو نیست

امروز پس از مسجل شدن صعود تیم امید ایران، مسوولان فدراسیون فوتبال نفس راحتی کشیدند چون ممکن بود با شکست تیم ایران مقابل حریف نه چندان مطرحش یک ناکامی جدید در کارنامه تاریک فدراسیون فوتبال به ریاست علی کفاشیان ثبت شود تا لقب ناکام‌ترین فدراسیون فوتبال تاریخ ایران به دوره مدیریتی کفاشیان و دوستانش اختصاص یابد اما این اتفاق روی نداد تا مدیریت فدراسیون فوتبال طعم لذت‌بخش خوش شانسی را احساس کنند.

به گزارش رجانیوز، کادر فنی تیم المپیک ایران در شرایط فعلی ثبات لازم را ندارد، از این رو هنوز خطر وقوع ناکامی برای این تیم وجود دارد، فدراسیون فوتبال که پس از برکناری غلامحسین پیروانی بارها تاکید کرد برای مدیریت این تیم قصد دارد سرمربی بزرگ و با کارنامه خارجی استخدام کند، با عقب‌نشینی از مواضع قبلی خود حالا به انتخاب مربی ایرانی فکر می‌کند تا پس از حضور کوتاه مدت افاضلی در رأس کادر فنی این تیم، هدایت امور فنی این تیم را به دست یک مربی ایرانی بسپارد تا با این روند تیم المپیک ایران مسیر پیش رو را طی کند و تلاش خود را برای راهیابی به بازی‌های 2012 لندن ادامه دهد.

عقب نشینی فدراسیون فوتبال در ماجرای استخدام یک مربی بزرگ خارجی برای تیم امید، حرف و حدیث‌های زیادی را در فضای فوتبال میان کارشناسان به وجود آورد اما این اتفاق با وقت کشی مدیران فدراسیون فوتبال ناخواسته به دست فراموشی سپرده شد تا یک نگرانی عمومی دیگر برای فوتبالی‌ها به وجود آید. این اقدام موجب شد منتقدان فرصت لازم برای بررسی دلایل انصراف مدیران وقت از استخدام سرمربی بزرگ را فراموش کنند و بیشتر تمرکز خود را به مقوله وقت کشی فدراسیون اختصاص دهند.

مدیران فدراسیون فوتبال مدعی هستند برای هدایت تیم المپیک ایران از مجید جلالی و حمید استیلی برنامه گرفتند تا از میان این دو گزینه و احتمالا دو گزینه دیگر، یک نفر را به‌عنوان سرمربی تیم امید انتخاب کنند تا فرد منتخب هدایت تیم امید را در دست گیرد اما در این پروسه نکات مبهمی وجود دارد، به نظر می‌رسد فدراسیون فوتبال و مدیرانش قصد دارند با به‌کارگیری از این تاکتیک، بازی جدیدی را طراحی کنند تا شاید بتوانند زمان بیشتری برای خود مهیا کنند تا سرمربی تیم المپیک را با در زمانی دیگر انتخاب کنند.

برای اثبات این فرضیه، می‌توان سخنان مسوولان فدراسیون فوتبال رجوع کرد، با بررسی سخنان مدیران فدراسیون می‌توان درک کرد که نقطه مشترکی میان سخنان و اظهارات آنها وجود ندارد که نشان از اهتمام مدیران برای انتخاب سرمربی تیم المپیک داشته باشد، به عنوان  مثال در روزی که رئیس فدراسیون فوتبال اعلام می‌کند هنوز برنامه‌ای برای انتخاب سرمربی تیم امید در دست نیست، فریدون معینی سرپرست کمیته تیم‌های ملی از بازبینی برنامه‌های گزینه های مربیگری این تیم خبر می‌دهد، از سوی دیگر، مهدی تاج نایب رئیس اول فدراسیون فوتبال با پیش کشیدن خبر مذاکرات حضوری با گزینه‌های مربیگری تیم امید به گونه‌ای وانمود می‌کند که پروسه انتخاب سرمربی تیم امید در مراحل پایانی است در همین حین اعضای هیات رئیسه به کلی منکر تمامی این اخبار می‌شوند تا افکارعمومی به این اطمینان برسند که از آتش فدراسیون فوتبال هیچ آبی گرم نخواهد شد به همین دلیل باید به کلی قید پیگیری اخبار فدراسیون فوتبال را بزنند.

این سیاست هدفمند، فدراسیون فوتبال را به هدف دلخواهش نزدیک می‌کند تا آنها بدون این که خود را ملزم به پاسخگویی به افکارعمومی بدانند هرآنچه باب میل‌شان است را به اجرا درآورند بدون این که احساس نگرانی کنند. فدراسیون فوتبال پیش از این هم چنین حربه‌ای را به کار گرفته بود که نمونه بارز آن را می‌توان در ماجرای ناکامی تیم ملی بزرگسالان در رقابت‌های جام ملت‌ها، ناکامی تیم امید در بازی‌های آسیایی گوانگ‌ژو و حذف تیم ملی جوانان در بازی‌های آسیایی مشاهده کرد.

مدیریت فدراسیون فوتبال در مقطع فعلی خود را مبرا از پاسخگویی به افکارعمومی می‌داند و هر گاه خود را زیر فشار می‌بیند با اهرم تعلیق، منتقدان خود را وادار به سکوت می‌کند تا کسی به حساب آنها به صورت ریز و دقیق رسیدگی نکند. نکته جالب اینجاست که مدیریت فدراسیون فوتبال با وجود این سلسله رفتارها خود را تنهاترین فدراسیون پاسخگو می‌داند اما در عمل حتی در برابر عالی‌ترین مقام ورزشی کشور هم ایستادگی می‌کند تا کسی جرات نکند از آنها پاسخ بخواهد. برای اثبات این مساله باید به اظهارنظر سعیدلو اشاره کرد که وی اعلام کرد:« از فدراسیون فوتبال خواسته‌ام تا  قبل از عید نوروز تکلیف انتخاب سرمربی تیم بزرگسالان و امید را روشن کند.» اما پس از چند ساعت رئیس فدراسیون فوتبال این مطلب را رد کرد و مدعی شد شاید سرمربی بعد از عید انتخاب شود تا همگان متوجه شوند کسی نمی‌تواند برای این فدراسیون تعیین تکلیف کند حتی رئیس سازمان تربیت بدنی!

به نظر می‌رسد با این وضعیت به هیچ وجه نمی‌توان نسبت به آینده خوش بین بود چون هیچ یک از لازمه‌ها و فاکتورهای کسب موفقیت در فدراسیون فوتبال به کار گرفته نمی‌شود و باید انتظار ناکامی‌های بیشتری را در سال پیش رو داشت، سلسله اتفاقاتی که در سال جاری رقم خورد تا مردم ایران از این سال به عنوان تاریک‌ترین سال فوتبال ایران یاد کنند.