اولين گام اميدها در راه المپيك

از حريف اطلاعى در دست نيست غير از آنكه با فوتبال ما خيلى فاصله دارد. بدبختى اما اينجاست كه فوتبال ما هم با فوتبال ما خيلى فاصله داردو ببينيم سرمربى تيم اميد، تا وقتى كه هست و هنوز هزار و يك جانشين برايش نياورده اند چه خواهد كرد.
•••
بازى پلى آف با قرقيزستان كه به صورت رفت و برگشت انجام مى شود بايد دو برنده داشته باشد. اول تيم ملى و دوم هومن افاضلى كه در موقع لزوم تيم ملى را تحويل گرفت و از همان اول هم اعلام كرد كه مربى موقت است و انتظارى ندارد و تا هست كارى را درست انجام مى دهد. اين وسط اما كم نبود اندردوستانى كه به بهانه هاى مختلف او را مورد حمله قرار داده اند. حالا نوبت افاضلى است كه هنر خود در جمع كردن يك تيم را به نمايش بگذارد هر چه باشد او را براى جمع كردن تيم آورده اند ديگر...
•••
تيم ملى المپيك بازيكن خوب كم ندارد. نفرات تيم المپيك همه توانا و سرشناس هستند و در ليگ برتر مشغول بازى. قرقيزستان را نمى شناسيم و اين يعنى آنكه بچه ها بايد بازى خودشان را بكنند و با دانسته ها و دستورات فنى مربيان خود بازى كنند. منطق حكم مى كند كه ۲۰ دقيقه اول را از يك طرف تهاجمى آغاز كنيم كه بتوانيم در همان دقايق اول، به گل برسيم و فشار روحى را بشكنيم و از سوى ديگر بايد به اندازه لازم نيز احتياط پيشه كنيم تا از حريف ضد حمله نخوريم.تيم قرقيزستان قاعدتاً بايد همن مشخصات فوتبال آسيا ميانه را داشته باشد. بازى فيزيكى، آمادگى بدنى بالا، تخريب بازى حريف از ميانه ميدان و دل بستن به خسته كردن تيم ميزبان و استفاده از فرصت ها در دقايق پايانى، مى تواند بخشى از سناريوى بازى قرقيزستان باشد.بايد ببينيم بر و بچه هاى تيم المپيك تمام اول را چطور بر مى دارند.