اسرائيل بدون حسني مبارك، دیگر نمی تواند به ايران حمله کند

سرويس بين الملل ـ یک روزنامه نوشته است كه بدون حضور مبارك در مصر يا فردي چون او، اسرائيل ديگر نخواهد توانست به ايران حمله کند.

به گزارش «تابناك»، روزنامه «هاآرتص»، چاپ سرزمین های اشغالی در یادداشتی تحلیلی نوشت: بسياري از شهروندان اسرائيلی در زمان حكومت سي ساله مبارك بر مصر، به اسرائيل (فلسطين اشغالي) مهاجرت كرده و يا به دنيا آمده اند که در اين سالها، مبارك با حمايت از اسرائيل توانسته بود نوعي ثبات در كل منطقه پدید آورد، ولی استعفاي وي باعث خواهد شد كه خاورميانه و به ويژه اسرائيل، دچار نوعي بي ثباتي شوند.

اين گزارش مي افزايد، هرچند حكومت هايي مانند حكومت سي ساله مبارك در خاورميانه بدون سابقه نيست، در تجربه اردن، سوريه و حتي تشكيلات خودگردان، قدرت مسالمت آميز منتقل شد و رخدادهایی كه منجر به بي ثباتي شود، روی نداد.

در سوريه، بشار اسد به جاي پدر، در اردن ملك عبدالله به جاي پدر و در تشكيلات خودگردان، محمود عباس، معاون عرفات جانشين وي شد؛ اما درباره مصر، مبارك فرصت نيافت تا قدرت را به پسر يا يكي از نزديكان خود منتقل كند و اكنون قدرت در دست شورايي نظامي است كه در صدد است با برگزاري يك انتخابات آزاد، قدرت را به مردم واگذار كند.

«هاآرتص» به اين نكته نیز اشاره مي كند كه تجربه به ما نشان داده است كه در نظام هاي انقلابي، سال ها طول مي كشد كه به ثبات برسند و منازعه قدرت در كشور به راه خواهد افتاد. به همين دلیل بود كه «بنيامين نتانياهو»، نخست وزير رژيم صهيونيستي، مي كوشيد تا حد ممكن، كنار رفتن مبارك را به تعويق بيندازد و وقتي نتوانست، روز شنبه، اين گفته شوراي نظامي مصر را ـ كه به توافق نامه صلح با اسرائيل احترام مي گذارد ـ مورد ستايش قرار داد.

در ادامه این گزارش آمده است که «نتانياهو» نگران است، چرا كه نمي خواهد مصر به ايران و حتي تركيه كنوني تبديل شود. وي ايجاد يك جمهوري اسلامي را در كنار گوش اسرائيل، اصلا نمي پذيرد و همچنين نمي خواهد، مصر به كشوري مانند تركيه تبديل شود كه در عين حالي كه با رژيم اسرائيل ارتباط دارد، از سياست هاي آن رژيم نيز به شدت انتقاد كند.

«نتانیاهو» دنبال غير محتمل ترين گزينه براي مصر است؛ كشوري مانند تركيه، پيش از به قدرت رسيدن «اردوغان».

این روزنامه ادامه مي دهد، اكنون زماني است كه ديگر اسرائيل نمي تواند به يك حمله پيش دستانه به ايران بیندیشد، چرا كه وقتي اين رژيم، خيالش از مرزهاي غربي خود آسوده نيست، چگونه مي تواند به شرق خود حمله كند؟ همچنان كه «اولمرت»، مدام وعده صلح مي داد و سرانجام نتوانست.

این در حالی است که «نتانياهو» و «ايهود باراك» نیز وعده جنگ مي دهند كه آنان نيز نخواهند توانست و ناكام خواهند بود.

گویا، نگراني هاي مقامات رژيم صهيونيستي به اين زودي ها پایان نیابد، چرا كه ملت هاي منطقه، دچار نوعي بيداري شده اند كه در بخشي ناشي از هويت اسلامي آنان است و در بخشي نیز از احساسات ملي گرايانه آنان سرچشمه مي گيرد؛ احساساتي كه سال هاست خاموش شده است.