تهران یکی از نام های محبوب پسران صرب
رییس مرکز علوم دینی در بلگراد با اشاره به علاقه مردم صربستان به جمهوری اسلامی ایران گفت: الآن تهران یکی از اسمهای محبوب منطقه ماست و الآن تهران های فراوانی را می توانید در منطقه پیدا کنید.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، سعید خلیل اویچ رییس مرکز علوم دینی در بلگراد، در مصاحبه تفصیلی با رسا ضمن اشاره به علاقه مردم منطقه بالکان به جمهوری اسلامی ایران گفت: شما بدون استثنا در سنوات اخیر وقتی اخبار مربوط به ایران اسلامی و پیشرفتهای پر برکت ایران را ملاحظه می کنید که در میان تحلیلهای گوناگون تحلیلگران غربی روی صفحه مانیتور ظاهر میشود می بینید که چگونه مردم با آن مواجه می شوند.
بالای هشتاد، نود درصد مردم نسبت به تحلیل گران غربی بدبین و نسبت به ایران خوشبین هستند و معتقدند ایران اسلامی در آینده نزدیک به یکی از ابرقدرتهای ذی نفوذ در عرصه بین الملل تبدیل خواهد شد.
نه فقط اینکه نسبت به این کار مطمئن هستند بلکه ابراز امید می کنند و می گویند ما امیدواریم که ایران اسلامی ابرقدرتی شود تا ما هم زیرمجموعه این قدرت و در حاشیه آن فواید زیادی ببریم.
فارغ التحصیل جامعه المصطفی العالمیه افزود: این مسائل عموما در صربستان در میان مسلمانان و مسیحیان و حتی مسلمانان بوسنی مشهود و قابل پیگیری است. اینکه گفتم مردم با تحلیل گران واقعا فاصله دارند درس بزرگی برای من شده چرا که در این چند سال اخیر می بینم تحلیل گران و مسؤولان سیاست کلان یا مدیریت سیاست جهانی خیلی تلاش می کنند تا مردم را به یک سمت سوق دهند لکن موفق نمیشوند و خیلی زحمت میخواهد که مردم نظر کلانشان را در این باره عوض کنند.
وی با اشاره به علاقه پدر مرحوم خود به حضرت امام به ذکر خاطره ای از وی پرداخت و اظهار داشت: پدر آنقدر شیفته حضرت امام میشود که به محض این که میشنوند جنگی در گرفته از آنجا برای اعزام به جبهه به ایران می آیند. لکن وقتی به تهران میآیند به ایشان میگویند شما معرفی نامه ندارید و چون زبانی هم به جز زبان صربی، آلمانی و روسی نمیدانست توفیق حضور در جبهه را پیدا نمیکنند اما هرچه پول داشته برای کمک به جبهه میگذارد و به این شکل از تهران به یوگسلاوی بر میگردد، اتفاقا یادم هست که عکس حضرت امام را در اندازه واقعی آورده بودند که آن عکس را به علی عزت بگویچ اهدا کردند و بگویچ بسیار تشکر کرد و گفت یکی از زیباترین هدایایی است که تا بحال به ایشان داده شده است. من خودم آنجا بودم چون پدر از دوستان و همکاران ایشان بود.
این پژوهشگر صربستانی افزود: پس از اینکه پدر برمیگردد سال 1985 که اواسط دفاع مقدس است. پدر به خاطر عشق و علاقهای که به ایران و تهران به عنوان نماد جمهوری اسلامی ایران داشت گفت حالا که نتوانستم در تهران بمانم، خانه ام در تهران نیست و نمی توانم از ایران دفاع کنم، یک تهرانی را داخل خانه خودم میآورم از این رو اسم برادرم را که بعد از من متولد شد تهران گذاشت، البته برای این کار فشارهایی به ایشان تحمیل شد که همه را تحمل کرد و خدا را شکر این کار ماند و اتفاقا الآن تهران یکی از اسمهای محبوب منطقه ماست و الآن تهران های فراوانی را می توانید در منطقه پیدا کنید.
ما که هیچ صربی ندیدیم که اسمش تهران باشه یا از ایران خوشش بیاد؛ اسم اکثرشون مارکو هست 
افتخار این قضیه در چیه مگه همین صربا دهه نود میلادی اون جنایتهارو در رابطه با مسلمونای بوسنی انجام ندادن هنوز خاطره زنهای حامله که شکمشونو پاره میکردن و با جنینشون فوتبال بازی میکردن یا گورهای دسته جمعی که توش مسلمونای زنده به گور شده پیدا میشه از خاطر مردم نرفته اینام بچه همون پدران که خون زن و مرد مسلمونو با شراب قاطی میکردن میخوردن پس اینها قابل پز دادن نیستن مگر همین صربها نبودند که در بوسنی صدها هزار مسلمان را قتل عام کردند؟حالا محبوب شدن تهران نزد صربهای نژادپرست افتخار دارد ؟ 
سلاممن چند سالی است که در سارایوو (بوسنی)زندگی میکنم.اینکه خیلی از مسلمانان این منطقه به امام خمینی و ایران علاقه دارند درست است.ولی تا حالا نشنیده ام که کسی اسم فرزند خود را تهران بگذارد
ما هیچ علاقه نداریم صرب ها نام پایتخت ما را روی فرزندانشان بگذارند. این کار آنها باعث می شود این ذهنیت بوجود بیاید که ایران با صربستان و آنهمه جنایاتی که کرد، همراه و موافق است.ضمنا من اینجا در اروپا هرچی صرب دیدم، نه تنها آدم های جالبی نبودند، بلکه بسیار خشن و بی فرهنگ هستند
ماهم مثل شماامیدواریم جمهوری اسلامی تمامی سنگرهای کلیدی جهان رافتح نماید.