روزگار سپري شده فوتبال اعراب
در دوره بعدي علاوه بر اين دو تيم، يمن هم حضور داشت و نيمي از تيمهاي حاضر در اين دوره از كشورهاي عربي بودند. بنابراين تعجبي نداشت كه كويت به فينال برسد اما اين تيم هم در فينال مغلوب ضربه كاشته پروين شد و به ايران باخت.
درخشش فتحي كامل در به فينال رسيدن كويت تاثير بسزايي داشت. دوره بعدي با حضور 10 تيم در كويت برگزار شد. به غير از ميزبان، 3 كشور عربي ديگر در اين دوره حضور داشتند. كويت با استفاده از تمامي ابزارهاي ممكن توانست به رقباي قدرتمندي مثل ايران و كره جنوبي غلبه كند و قهرمان شود. سه تيم ديگر عربي حتي از گروه خود هم بالا نيامدند. مربي كويت در اين دوره كارلوس آلبرتوي مشهور بود.
سال 1984 تولد قدرت بزرگ كشورهاي عربي بود. 3 قهرماني و 2 نايب قهرماني عربستان بين سالهاي 1984 تا 2000 چنان سايه بزرگي داشت كه ناكامي ساير كشورهاي حوزه خليج فارس را كاملا پوشش داد. حضور ستارههاي بينظيري مثل ماجد عبدالله، محمد الدعايه، فهد البيشي، سعيد العويران، سامي جابر و خيليهاي ديگر و حضور مربيان خارجي مجرب عربستان را به قدرت اول آسيا تبديل كرده بود. آنها پا را از آسيا هم فراتر گذاشتند و در جامجهاني 1994 موفقيتهاي خود را جهاني كردند.
در همين مدت كويت و امارات عملكرد متوسطي داشتند اما ساير تيمهاي اين منطقه فستيوالي از نتايج ضعيف را خلق ميكردند. سوريه در هر دوره حضور خود يك بار شكست با اختلاف 3 گل را تجربه ميكرد. امارات، عراق و قطر هم كافي بود اراده كنند تا يك نتيجه دور از ذهن را رقم بزنند و مثلا 5-0 به تيمي در سطح چين ببازند.
قطريها براي رفع اين نقيصه روي به استخدام ستارگان خارجي در ليگ خود آوردند. عابدي پله، باتيستوتا، هيرو، دي بوئر و.... به اين كشور حاشيه خليج فارس رفتند و مدتي بعد امارات هم از اين كار استقبال كرد. البته آنها توان استخدام ستارگان بزرگ را نداشتند و به بازيكنان بزرگ ايران و عراق اكتفا ميكردند.
اين اقدام به هيچ وجه كارساز نبود و بازيكنان اين دو كشور را تنبل كرد. آنها توپ را به ستارگانشان ميسپردند و به تماشاي گلزني و هنرنمايي آنها ميپرداختند اما در تيم ملي ستارهاي براي پاس دادن نبود. قطريها با يك ايده منحصر به فرد اين نقيصه را هم رفع كردند. آنها براي ستارگان خارجي و جوانشان، پاسپورت قطري صادر ميكردند. در ابتدا اين بازيكنان اسمي عربي براي خود انتخاب ميكردند. براي مثال كسي نميداند قاسم برهان و محمد ساقر دروازهبانهاي تيم ملي قطر، اصليتي غير قطري دارند اما با گذشت زمان آنها زحمت اين تغيير نام را هم از دوش خود خارج كردند. سباستين سوريا، دنيل گوما، ماركونه، فابيو سزار و لورنس گوايه نام بازيكنان نسل جديد قطر است.
20 سال پس از اولين قهرماني عربستان در جام ملتهاي آسيا، در جام ملتهاي آسياي 2004 كشورهاي عربي هشت نماينده داشتند. هشت كشور از 16 كشور جام ملتهاي آسيا. با اين وجود اولين زنگ خطر براي كشورهاي عربي در اين جام به صدا در آمد. پنج تيم از هشت تيم در مرحله گروهي حذف شدند و غير از گروه چهارم، در ساير گروهها تيم قعر نشين جدول يك تيم عرب زبان بود. اين بار حتي عربستان هم در دور گروهي حذف شد. بحرين و اردن تنها كشورهايي بودند كه سر افكنده از دور رقابتها كنار نرفتند. بحرين، چهارم شد و اردن با آمار دفاعي خيره كننده و بدون حتي يك شكست از دور رقابتها كنار رفت.
سال 2007، فينال مسابقات تمام عربي بود. عربستان با تكيه بر خلاقيت فردي مالك معاذ و ياسر القحطاني به فينال رسيد وعراق هم با خط هافبك رويايي و گلزنيهاي يونس محمود و تكيه بيش از حد به ضربات ايستگاهي قهرمان شد. نشات اكرم و هوار محمد پس از اين دوره به اروپا رفتند و يونس محمود هم جايزه جاچينتو فاكتي را برد. در كنار اين موفقيت ها، سه تيم از چهار تيم قعر نشين باز هم از اعراب بودند. كار حاشيه نشينان خليج فارس بيخ پيدا كرده بود. اضافه شدن استراليا به قاره آسيا تنها 0.5 سهميه به سهميه حضور اين قاره در جامجهاني افزود. تا قبل از آن عربستان، ژاپن و كره جنوبي راحت به جامجهاني ميرفتند. پس از حذف ايران در مرحله مقدماتي جامجهاني 2014 به نظر ميرسيد عربستان كار سختي براي صعود به جامجهاني ندارد اما آنها از بحرين در آخرين دقايق شكست خوردند و بازي پليآف با نيوزلند را از دست دادند. عربستانيها از بابت رفتن احتمالي بحرين به جامجهاني خوشحال بودند اما نيوزلند اين تيم را هم حذف كرد تا پس از 28 سال هيچ كشور عربي در جامجهاني حاضر نباشد.
ايران كه از كورس رقابت با عربستانيها خارج شده بود و حتي در تهران به آنها باخته بود در جام ملتهاي 2011 شروعي دوباره داشت. جام ملتها در قطر برگزار ميشود و همين موضوع تمامي كشورهاي عربي را به كسب عنواني قابل توجه اميدوار كرده بود. بهويژه اينكه فيناليستهاي دوره قبل هم هر دو عرب بودند. قطر ميزبان با خوش شانسي و كمك داورها از مرحله گروهي بالا آمد. اردن با اتكا به خط دفاعي قوي و عراق با استفاده از ستارگانش مرحله گروهي را پشت سر گذاشتند. به مانند دو دوره گذشته، تيمهاي قعرنشين سه گروه از كشورهاي عربي بودند. عربستان، بيستاره تر از هميشه با زدن تنها يك گل حذف شد. آنها به همراه كويت و هند تنها تيمهاي بدون امتياز اين دوره بودند.
قطر هم در مرحله يك چهارم نهايي آبرومندانه حذف شد. هر چند كه بازي در خانه آنها بود و ژاپن هم نيم ساعتي را 10 نفره بازي كرد. اين روزها كافيست سري به كانالهاي تلويزيوني كشورهاي عربي بزنيد تا ناراحتي آنها را از عدم موفقيت در خانه درك كنيد. قطر و عراق از سوي تمامي كشورهاي عربي حمايت ميشوند. گل انصاري فرد به كره شمالي با وجود زيبايي غير قابل كتمان در رده 10 گل برتر جام قرار نميگيرد و گلهاي معمولي جاي آن را تصاحب ميكنند. در كارشناسيهاي داوري تمامي تصميمات به نفع كشورهاي عربي صحيح تشخيص داده ميشود و تمامي تصميمات به ضرر آنها اشتباه مهلك داوري قلمداد ميشوند. عربها جايگاه هميشگي را در فوتبال آسيا از دست دادهاند و جاي آنها را تيمهايي مثل ازبكستان و استراليا اشغال كرده اند.
