خط راهنمای اصولگرایان
آنچه تحت عنوان منشور اصولگرایی تدوین شده، یک گام مثبت در جهت تدوین شاخص هایی است که اردوگاه اصولگرایان را از غیر تمیز می دهد و خط راهنمایی برای همه احزاب و گروه های اصولگرا و کسانی که خودشان را اصولگرا می دانند است.
البته اصولگرایان در گذشته هم چیزی تحت عنوان منشور اصولگرایی داشته اند. در آستانه انتخابات مجلس هشتم منشوری تحت عنوان منشور انتخابات تدوین شد که در واقع راهنمای عمل اصولگرایان برای انتخابات بود.
این منشور وحدت اصولگرایان از چند جهت مفید فایده است اول آنکه باعث می شود حدود و ثغور اصولگرایی مشخص شود.
دوم اینکه شعار اصلی رهبری انقلاب مبنی بر جذب حداکثری و دفع حداقلی در آن لحاظ شده است و در شاخص ها نیز به مسائلی اشاره شده است که جزو اصول هر ایرانی معتقد و مسلمان است.
اصولی نظیر پذیرش قانون اساسی یا اصل مترقی ولایت فقیه و رهنودر های امام و رهبری که اصول اصولگرایی را مشخص می کند. سوم اینکه این منشور در مقابل برخی ایده ها مثل طبقه بندی اصولگرایان یا اصولگرایی منهای روحانیت که برخی آن را زمزمه می کنند تکلیف را مشخص کرده است که اصولگرایی بدون تکیه بر روحانیت اصولگرایی نیست.
روحانیت در واقع مجموعه شخصیت هایی هستند که دین و ارزش های الهی را برای جامعه تبین می کنند. مگر می شود این ارتباط را قطع کرد و خود را اصولگرا نامید، لذا معتقدم که با منشور اصولگرایی تا حدودی شفاف سازی صورت گرفته است و مرز بین اصولگرایی و غیراصولگرایی مشخص شده است.
ضمن اینکه منشور می تواند عامل وحدت و ریسمانی باشد که اصولگرایان با تمسک به ان به یک وحدت و همگرایی برسند. البته نباید این منشور را علی اطلاق فرض کرد بلکه منشور می تواند دستمایه ای برای بحث و گفت و گو بین جریان هایی که خود را اصولگرا می دانند باشد. معتقدم بندهای دوازده گانه این منشور نیازمند تعریف و توضیح بیشتری است. مثلا اگر «استکبار ستیزی» به عنوان یک شاخص در نظر گرفته شده است باید مشخص کرد که ما مفهوم استکبارستیزی را در چه می دانیم.
ما معتقدیم این اصول را می تواند مقدمه ای برای وحدت و همگرایی باشد. البته این سخن به این معنی نیست که لزوما همه اصولگرایان تعریف مشترک از این شاخص ها داشته باشند.
منبع: خبرآنلاین
