گزارشگری که طرفداران زیادی ندارد !

شاید یک گزارشگر برای گفته خودش دلایلی دارد که بیراه نیست اما توجهی نمیشود و حتی بیشتر به آن گزارشگر با تعلقات رنگیش بها داده میشود تا جایی که همان فرد در وبلاگ شخصی اش در کار همان باشگاه میگذارد و به نشر اکاذیب (به زعم باشگاه ) میپردازد و گفته میشود کار به شکایت و دادگاه هم کشیده...

به گزارش سرویس ورزشی تابناک ، به بسیاری از گزارشگران در سیمای استانهای مختلف هم اعتراضاتی وارد بوده و هست که بازهم به آنها ترتیب اثر داده نشده است... اما فاجعه آمیز ترین این بی توجهیها مربوط میشود به گزینش جواد خیابانی مبنی بر گزارش بازیهای تیم ملی فوتبال ایران در جام ملتهای آسیا... براستی چه باید گفت؟ به کجا باید شکوه برد؟ گناه مردم چیست؟

اگر واقعا مسئولین فکر میکنند اتتخابشان درست بوده اشکالی ندارد ،همین فردا در یکی از سایتهای مورد تایید خودشان نظر سنجی بگذارند... ببینند این فرد با حرفهایی که متاسفانه به خورد مردم میدهد چه جایگاهی دارد...البته بعیدست که مسئولین از این مهم بی اطلاع باشند... به هر حال آنها هم خانواده دارند و هم در همین مملکت و با همین مردم زندگی میکنند...

واقعا سوال برانگیز نیست وقتی میشنویم کسانی که ماهواره دارند صدای گوش خراش گزارشگر عربی را به گزارشگر ایرانی ترجیح میدهند و برخی دیگر اقدام به قطع کردن صدای تلویزیون خود می کنند..

مسئولین عزیز، ایشان  هر کسی که هست و هر جایگاهی که نزد شما دارد برای خودش محترم است اما آیا این فرد وجودش با ارزشتر از شعور ، علاقه و دانایی مردم است؟ چقدر باید تحمل کرد؟ ای کاش یک مسئول حاضر شود دلیل این انتخاب را برای مردم توضیح دهد...

به قسمتی از گزارش دیروز توجه کنید

..کريم عصباني نشو...کريم نبايد اين کارا رو بکني!....داور ميخواد کارت بده...نه داور کارت نده!
تعجب نکنید این جملاتی بود که در ابتدای بازی ایران و کره شمالی از زبان خیابانی در قامت گزارشگر کهنکار بیرون آمد و تماشاچیان تلویزیونی را در حیرت گزارش صحنه بوجود آمده انگشت به دهان کرد. 

این اظهارات به این جا ختم نشد وی در ابتدای بازی دائم می گفت: این بازی خانگی را ایران باید ببرد ... . بعد هم برای آنکه سوتی خود را به نوعی توجیه کند گفت: همه جا سرای ماست!
خیابانی یا معنای این جمله را نمی داند یا آنکه هنوز تو زمان قاجار سیر می کند و بر این باور است که هنوز قطر جزئی از خاک ایرانه... 

از اینها بگذریم در ابتدای بازی ۱۰دقیقه فقط مختصات جایگاه خودشو توضیح می داد و حوادث بازی را نسبت به جایگاهی که نشسته متر می زد تا جایی که زمان سپری شده از بازی را به شکلی عجیب و غریب اعلام کرد: ۱۲ دقیقه و ۲۶ دقیقه از بازی گذشته!
 
هیچ کس نبود ...!

هنر نمایی های خیابانی به حرف های حین بازی ختم نشد. در پایان بازی از ذوق پیروزی تیم ملی نتوانست احساسات خود را کنترل کند و گفت: بشینید خونتون دست بزنید!

در یکی از صحنه ها که مهدی رحمتی شوت سنگین بازیکن کره ای را گرفت، گفت:« مثل یک سنگربان از دروازه تیم ملی دفاع می کنه!» حتما آقا جواد انتظار داشته تا گلر تیم ملی مثل یک مهاجم از سنگر تیم ملی دفاع کند.

البته شانس با وی یار بود که بازی های تیم ملی فوتبال کشور مان با برد به پایان می رسد چراکه نحوه گزارشگری وی همانند سوهانی است روی اعصاب ملت و کسی نیست این واقعیت را به وی گوشزد کند البته شاید مدیران تلویزیونی ما نیز چنین گزارش بی حاشیه و ... را می خواهند که نتواند مانند گزارش های فردوسی پور با قیاس کارشناسانه نحوه مدیریت فوتبال کشور را به چالش بکشد.

اینجا مجلس نیست و طرح استیضاحی هم وجود ندارد اما دانستن حق مردم است... آنها باید بدانند گناهشان چیست و چرا باید سوهانی بروی اعصاب داشته باشند و آنرا تحمل کنند؟!