کردستان نیازمند پروژههای بزرگ است
پیش از این مشکل اشتغال در استان مربوط به افراد دیپلمه و یا زیر دیپلم بود اما در حال حاضر تحصیلکردگان دانشگاهی ما هم در سرگردانی بحران اشتغال به سر میبرند و متأسفانه بعضاً شاهد ارائه یکسری آمار دهانپرکن و صوری نیز هستیم که هیچگاه نمیتوان این آمار را مؤید وجود اشتغال پایدار دانست. همانطور که میدانید ما پیش از انقلاب و در زمان رژیم ستمشاهی مشکلات عدیدهای داشتيم و پس از انقلاب هم که بارقههای امید درخشید با آغاز جنگ تحمیلی این امیدواریها به مدت 8 سال به تعویق افتاد، البته استانهایی که از شرایط جنگزدگی دور بودند در روزگار جنگ توانستند با استفاده از دلار هفت تومانی به رشد صنایع تولیدی مادر خود کمک کنند اما در استانهای جنگزدهای مانند کردستان نه تنها این فرصت به دلیل شرایط جنگی فراهم نبود بلکه اگر زیرساخت کوچکی هم ایجاد شده بود بر اثر جنگ از بین رفت و متأسفانه ما از وضع بازسازی استان پس از جنگ هم ناراضی هستیم چرا که با آن اعتبارات ناچیز عملاً اتفاق مهمی در کردستان رخ نداد و طبیعی است که الان هیچ بخش خصوصی عاقلی حاضر نباشد در استانی که هیچ زیرساختی ندارد سرمایهگذاری کند، بنابراین و بدون تردید لازم است که برای ایجاد اشتغال و توسعه پایدار در کردستان دولت وارد عمل شود.
چه زمینههایی برای توسعه اشتغال در سطح استان وجود دارد؟
استانهایی مانند کردستان با توجه به ظرفیتهای بالای خود نیازمند اجرا و افتتاح پروژههای بزرگ هستند اما باز هم متأسفانه کمک چندانی برای ایجاد امنیت سرمایهگذاری در کردستان و سایر استانهای آسیب دیده از جنگ تحمیلی صورت نگرفته و این در حالی است که به عنوان مثال کردستان در بحث معدن جزو 5 استان برتر کشور است اما شرکتهایی که از طرف دولت در بخش معدن فعال هستند حتی حاضر نیستند فرآوری محصولات معدنی را در کردستان به انجام برسانند تا زمینه برای اشتغال روستاییان فراهم شود. در بخش کشاورزی هم وضعیت مطلوب به نظر نمیرسد. مثلاً در منطقه سقز که دارای 5 هزار هکتار کشت دیم گندم هستیم و این اراضی در پاییندست سد شهید کاظمی قرار دارد قبل از سال 1380 کمتر از یک درصد آب سد به آن تخصیص یافته بود ضمن آنكه باید به این نکته اشاره کرد که 7 درصد از آبهای جاری کشور در کردستان واقع است و این يك برکت الهی است چرا که با مهار این آبها اقتصاد استان به حرکت درمیآید البته به این شرط که سدسازیها به نام کردستان و به کام دیگران نباشد به گونهای که ما شاهديم از یک میلیارد و 800 میلیون متر مکعب سد شهید کاظمی 15 میلیون متر مکعب به سقز میرسد و در بالادست این سد روستای لگزی قراردارد که اجازه حفر چاه نیز ندارند یا سد گاوشان که فاصلهاش از سنندج 25 کیلومتر و از کرمانشاه 70 کیلومتر است اما مدیریت این سد برعهده کرمانشاه است که همین مسئله موجب ارائه طرح استیضاح وزیر از طرف ما شد. نمونه دیگر دراین زمینه سد تالوار است که مدیریت آن بر عهده زنجان است و آبرسانی از طریق کانال به زنجان و همدان شروع شده اما در کردستان هنوز خبری از آبرسانی نیست این در حالی است که ما در مناطقی همچون قروه و دهگلان به دلیل کمآبی دشتهای ممنوعه داریم.
به نظر شما دولت چگونه میتواند سرمایهگذاری را در استان توسعه دهد؟
سیستم دولت باید کردستان را به معنای واقعی کلمه قبول کند و این استان را با دفاع مقدس بشناسد و بالاخره این زیرساختها را از یک نقطه شروع کند. ما امیدوار بودیم که دولت فعلی عدالت و تمرکززدایی را در دستور کار قرار دهد اما در حال حاضر گلهمندیهایی داریم و فکر میکنیم دولتها محرومیت کردستان را درک نکردهاند. ما انتظار داریم دولت از طریق شرکتهایی همچون شستا، ایرانخودرو، سایپا و... در کردستان سرمایهگذاری نماید.
صنعت توریسم به اولین چیزی که نیاز دارد مسیر مناسب برای رفتوآمد است و این در حالی است که کردستان در زمینه راهسازی مقام آخر را در کشور دارد، بیشک کسر شأن است که این استان نه بزرگراه دارد و نه آزادراه و کلاً جادهسازی روند کندی را طی مینماید اما درخصوص جاذبههای توریستی باید گفت که به لحاظ طبیعی و تاریخی جاذبههای زیادی وجود دارد همچون جنگلها، غارهای كرفتو و شویی، دریاچه زریوار مریوان و آثار باستانی مهم قلعه زیویه و قلعه قپلانتو که متعلق به دوران ساسانی است.
منبع: هفتهنامه «سوران» كردستان
