کمپین علیه دستگاه قضا به بهانه یک حکم!

محسن مقدسی در سایت الف نوشت:


طی چند روز گذشته انتقادات تندی به بهانه یک حکم قضائی علیه عدلیه صورت گرفت که البته این همه از یک جنس و جبهه نیست. تفکیک آنها ضروری است چراکه فرصت سوء استفاده را از جریان سیاسی ذینفع می گیرد.

دسته اول از انتقادها مربوط به چندو چون حقوقی انشا رای قاضی است.برخی معتقدند که شلاق و زندان برای انتشار مطالبی ولو نادرست علیه یک آقازاده فراری، فراتر از انصاف است.این عده البته برای ادعای خود باید استدلال حقوقی بیاورند.با این حال رای این قاضی وحی منزل نیست و انتقاد کردن به این موضوع نیز طبیعی و منطقی است.پیش از این هم از این احکام وجود داشته است که با انتقاد حقوقی و کارشناسی صاحبان فن برگشته است. نمونه رای دادگاه برای دانشگاه آزاد و طلبه سیرجانی و اعدام آغاجری از این دست بوده است.

دسته دوم از منتقدین کسانی هستند که معتقدند این حکم جایگاه هیات منصفه را زیر سوال برده است.ادعای منتقدین این است که اگر چه قاضی مستقل است و مطابق قانون متفاوت از هیات منصفه می تواند صدور رای کند، اما رویه و عرف این بوده است که قاضی به رای هیات منصفه توجه کند.این نگرانی البته منطقی است و ممکن است جایگاه هیات منصفه و کارکرد آن را زیر سوال ببرد.با این حال کار خلاف قانونی انجام نشده است و مناسب است این موضوع از سوی دستگاه قضائی و نمایندگان مجلس مورد توجه قرار بگیرد و در صورت لزوم اصلاح شود.

دسته سوم از منتقدین کسانی هستند که معتقدند قوه قضائیه عدالت را رعایت نمی کند.این افراد می گویند که احکام دستگاه قضائی بروی چشم و حرمت آن به حکم قانون جمهوری اسلامی بر سر؛ اما نوبت آقا زاده ها و بزرگ زاده ها و کوچک زاده ها چه زمان فرا می رسد؟حرف این دسته نیز منطقی است.اگر چه اقدام دستگاه قضائی مطابق قانون بوده است، اما این انتظار وجود دارد که همزمان با این برخودها، به عملکرد سران کودتای 88 نیز رسیدگی شود.

البته در این موضوع باید اجازه داد تا دستگاه قضائی مطابق آنچه صلاح نظام است و منطق حقوقی و سیاسی دارد، عمل کند و حتی برای برخورد با متخلفین نیز از مسیر قانون خارج نشود.

نباید انتظار داشت که دستگاه قضائی پشت سر چند وبلاگ نویس حرکت کند و با یک چوب همه را قلع و قمع کند.نباید با بالا بردن سطح توقعات جامعه دستگاه قضائی را که بحق موضع خود را در قبال جریان فتنه بارها اعلام کرده است، ناکارامد جلوه داد .ماجرای پخش علنی دادگاه فتنه گران از صدا و سیما از همین نمونه تند روی ها است که پس از مدتی جلوی آن گرفته شد.

در هر صورت از دستگاه قضائی انتظار می رود مجرمین واقعی فتنه سال گذشته را محاکمه کند و پیش از آن اسناد اتهامی آنها را جمع اوری کند تا همچون دادگاه سال گذشته، منجر به این نشود که فرد متهم به براندازی، در دادگاه حاضر شود و بجای اعتراف به نقش خود در سازماندهی کودتا، از جنبش نرم افزاری در شورای عالی انقلاب فرهنگی انتقاد کند و بعد هم آزاد شود.

دسته چهارم می گویند که وقتی سران فتنه آزاد هستند نباید با تخلف مخالفان آنها برخورد کرد.این حرف زیر سوال بردن عدالت قضائی است.شاه دیوارخراب کردن برای پر کردن چاله ها است.این ادعا مطابق کدام حکم قانونی است؟با چه منطق حقوقی پذیرفته می شود؟فردی که هنوز اتهامات وی در هیچ دادگاهی اثبات نشده است آیا نمی تواند از کسی شکایت کند؟ قاضی که می خواهد حکم صادر کند باید مطابق کدام مستند عقلی و شرعی و اخلاقی، صدور حکم خود را به تعویق بیاندازد.اگر فردا جریان خودسری راه بیافتد -که افتاد –و تصمیم گرفت راسا وارد شود و سران فتنه را به سزای اعمال خود برساند، دستگاه قضائی باید با او چه برخوردی کند؟ این چه منطقی است که چون این فرد متهم است نباید از حقوق خود دفاع کند؟ دستگاه قضائی درباره شکایت این فرد چه تصمیمی باید بگیرد؟آیا منطقی و شرعی و حقوقی است که به این شکایت رسیدگی نکند؟اگر فردی شیشه خانه یکی از این متهمین فتنه را شکست و توسط دستگاه قضائی دستگیر شد آیا منطقی است در دادگاه حاضر شود و بگوید اول با سران فتنه برخورد کنید و بعد سراغ من بیائید؟ اگر کسی در رسانه خود علیه همین فتنه گران تهمت زد وادعای خلافی کرد آیا متهم ولو فتنه گر حق ندارد از این فرد شکایت کند؟اگر شکایت کرد وظیفه دستگاه قضائی چیست؟آیا منطقی است که گفته شود اول فتنه گران رابگیرد تا بعد ببینیم چه می شود؟با این منطق فردا یک دزد هم پیدا می شود ودر دادگاه می گوید که اول با فتنه گران برخورد کنید و بعد سراغ من بیائید.آن موقع تکلیف چیست؟

طبیعی است که دستگاه قضائی باید با آقازاده فراری برخورد کند.اما این دلیل نمی شود که فردی اتهام بزند و بعد هم مدعی شود که شما بروید بررسی کنید و این آقا را دادگاهی کنید، شاید ما هم تبرئه شویم.

همین دست برخورد ها و تحلیل ها بود که هفته گذشته رهبر انقلاب در آغاز درس خارج فقهشان مجبورشدند به رواج این تهمت ها و غیبت ها در رسانه های ارزشی و اصولگرا انتقاد کنند.

البته دسته پنجمی هم هستند که در حال شکل دادن یک جریان انحصارگر ظاهرا مذهبی و تمامیت خواه سیاسی هستند.انتظار آنهافراتر از قانون است و البته برای این مطالبه نیز معرکه راه انداختند و کمپین درست کردند و لیچار بار عدلیه کردند.این افراد فراتر از اجرای عدالت از دستگاه قضائی انتظار دارند و معتقدند که نباید عدلیه با تخلف کسانی که ما عمار و افسر جنگ نرم می دانیم، برخورد کند.این گروه بی انکه پاسخ دهند که این چه عمار و افسر جنگ نرمی است که خود را فراتر از قانون می داند، معتقدند که جریان فتنه در دستگاه قضائی نفوذ کرده است و بر علیه نیروهای مذهبی شمشیر بسته و قد علم کرده است. به همین دلیل با بودجه نظام، عدلیه را به باد تهمت و افترا گرفتند و با علم کردن یک حکم قضائی همه تلاش های این تشکیلات تازه نفس را نادیده گرفتند.در رسانه ارگان دولت نوشتند:"دشمنان انقلاب با این حکم شاد شدند" و "دستگاه قضائی با این حکم به نعش جریان فتنه تنفس مصنوعی داد" و از آقای لاریجانی خواستند که "فتنه گران را از دستگاه قضائی اخراج کند" و به او هشدار دادند که "نزدیکان سران فتنه در دستگاه قضائی نفوذ کرده اند"

این جریان معتقد است که چون نیت ما دفاع از انقلاب است، برای این منظور می توانیم دست به هر کاری بزنیم و کسی هم نمی تواند جلوی ما را بگیرد.

فرد محکوم شده که البته تلاشش در مقابله با جریان فتنه ستودنی است، مصاحبه می کند و می گوید که من به این حکم اعتراض نمی کنم چرا که این حکم از قبل انشا شده است.امیدواریم مدعی، متوجه باشد چه می گوید و چه اتهام بزرگی به دستگاه قضائی می زند و عواقب این حرف را هم بپذیرد؟انشا رای قبل از دادرسی، یعنی یک فساد سازمان یافته در دستگاه قضائی که با همکاری جریان فتنه شکل گرفته است.

آب از سرچشمه آلوده است و راس قضائی نیز یا با آنها همراه است و یا از آنها بی خبر که هر دو جرمی سنگین است.تاکید براینکه "اعتراض دارم اما اعتراض نمی کنم" نیز یعنی دستگاه قضائی در بن بست قرار گرفته است و جای تاسف است که این همه با بودجه دولت انجام می شود.

درهر صورت باید مخالفان چند روز گذشته این حکم را از هم تفکیک کرد.چرا که برخی برنامه ریزی شده تلاش می کنند همه این گروهها را علیه دستگاه قضائی هم جبهه کنند.این جریان برنامه ریز که دارای انحراف اعتقادی و فساد مالی است پیش از این هم با صدور رای علیه مدیرعامل ایرنا و یک وبلاگ نویس ساده، همین سروصدا و جنجال را بپا کرد.نگرانی آنها نه فتنه است و نه این احکام.با گرگ دنبه می خورند وبا چوپان گریه می کنند.نگرانی اصلی آنها از جمع شدن بساط فساد است و نه عمار ها و کاوه ها.