تشکیل وزارتخانه ورزش، بها دادن به حوزه ورزش است

 "حسن ملک محمدی" درباره تشکیل وزارتخانه ورزش و جوانان گفت وگویی با هفته نامه کویر انجام داده است که در زیر می آید:

 مجلس به تشکیل وزارتخانه ورزش و جوانان رأی داده است اما ظاهراً این مصوبه با نظر سابق مجلس مبنی بر کاهش تعداد وزارتخانه از 21 به 17 در منافات است. نظر شما چیست؟

مصوبه مجلس شورای اسلامی در ایجاد 2 وزارتخانه در عین حالی که دارای محاسن است می‌تواند دارای تبعات نیز باشد. محاسن تأسیس وزارتخانه ورزش و جوانان را اگر بخواهیم بشماریم می‌توانیم بگوییم که در این صورت، ورزش کشور از یک جایگاه رفیع و امکانات حمایت بیشتر در دولت و مجلس برخوردار خواهد شد و این را می‌توان نوعی بها دادن به حوزه ورزش و جوانان تلقی کرد. در صورتی که وزارتخانه ورزش و امور جوانان تشکیل شود دولت می‌تواند به صورت قوی مطالبات جامعه ورزشی را پیگیری کند و درعین حال مجلس هم نظارت دقیق بر امور ورزش چه در بودجه و چه در عرصه اجرا خواهد داشت؛ اما نکته‌ای که وجود دارد و به عنوان یک عیب به آن باید نگاه کرد این است که ما در مجلس و در زمان بررسی لایحه برنامه پنجم ماده‌ای را برای کاهش وزارتخانه‌های دولت تصویب کردیم و تأسیس وزارتخانه ورزش و امور جوانان با آن مصوبه‌ای که ما در برنامه پنجم داشتیم منافات دارد. یعنی مجلس از یک سو دولت را مکلف به تحدید وزارتخانه‌ها کرده است و از سوی دیگر تشکیل وزارتخانه دیگری را برای دولت تکلیف می‌کند. ممکن است این‌گونه تفسیر شود که مصوبه برنامه پنجم هنوز به تأیید نهایی نرسیده و باید پس از تأیید شورای نگهبان به صورت قانون در آید؛ اما شورای نگهبان نظر نهایی‌اش را درباره برنامه پنجم با 50 ایراد به مجلس ارجاع داده است و کاهش وزارتخانه‌ها را تأیید کرده است، بنابراین افزایش و تشکیل یک وزارتخانه دیگر می‌تواند محل تأمل باشد. از این رو بود که نمایندگان طرحی را برای مسکوت گذاشتن ادغام سازمان ملی جوانان و سازمان تربیت بدنی آماده کردند.

 فارغ از آن بحث منافاتی که دو مصوبه اخیر مجلس باهم دارند فکر می‌کنید ادغام سازمان تربیت‌بدنی و سازمان ملی جوانان در قالب یک وزارتخانه می‌تواند نیازهای قشر جوان کشور را فراهم کند یا توجه به این قشر را در کشور بیشتر کند؟

ببینید من معتقدم که با توجه به اینکه کشور پهناور جمهوری اسلامی ایران کشوری جوان است و بیش از یک‌سوم جمعیت آن را جوانان تشکیل می‌دهند ما سازمان ملی جوانان و سازمان تربیت‌بدنی را باید مستقل از هم داشته باشیم تا از این 2 فرصت به صورت جداگانه برای جوانان استفاده كنیم. سازمان ملی جوانان شرح وظایف خود را دارد و سازمان تربیت بدنی هم شرح وظایف خودش را. بنابراین می‌توان این 2 سازمان را به صورت مستقل و به عنوان 2 فرصت مجزا برای توجه به قشر جوان استفاده کرد.

 بحثی که در اینجا مطرح است پرداختن به سیاست‌های اصل 44 قانون اساسی است. آیا تشکیل وزارتخانه ورزش و جوانان با سیاست‌های اصل 44 منافات ندارد؟

چرا. از یک منظر اگر نگاه کنیم، تشکیل این وزارتخانه با سیاست‌های اصل 44 هم منافات دارد. ما در اصل 44 بر خصوصی‌سازی تأکید داریم. ورزش در بسیاری از کشورهای جهان به سمت خصوصی شدن می‌رود و تأکید خود ما هم در داخل کشور حرکت به این سمت در حوزه ورزش است. در این صورت است که می‌توانیم در ورزش به قله‌های ترقی و پیشرفت برسیم. اما اگر ورزش را دولتی کنیم در پیچ و خم پروتکل‌های اداری می‌مانیم و این باهدف ما برای فتح قله‌های ورزش منافات دارد؛ بنابراین معتقدیم ورزش ما باید خصوصی باشد.

 سازمان ملی جوانان با شرح وظایف خاص خودش تاکنون به صورت مستقل عمل کرده بود اما شاید خیلی از کارشناسان از عملکرد این سازمان رضایت نداشته باشند. شما چه فکر می‌کنید؟ آیا این سازمان توانسته است وظایف خود را به درستی انجام دهد؟

سازمان ملی جوانان دارای شرح وظایف و دستورالعمل‌های ویژه‌ای است که اگر به صورت کامل و دقیق عملی شود می‌تواند بالندگی جوانان و شکوفا کردن استعدادهای جوانان را به همراه داشته باشد اما احساس می‌کنیم یکی از معضلات اصلی این سازمان معضل مدیریتی است، ما می‌بینیم که در زمان‌های بسیار ریاست سازمان تغییر می‌کند و تا مدیری می‌خواهد بر امور کار اشراف پیدا کند و ماموریت خودش را شروع کند برکنار می‌شود و این تغییرات مداوم تأثیرات بسیار بر امور کار دارد.