عوارض ناگوار شرایط دوره پزشکی برای دانشجویان/ معاون وزیر بهداشت: دوره ها استاندارد است، تغییر نمی کند!
شرایط خاص و طولانیبودن آموزش پزشکی موضوعی است که همچنان عوارض سنگینی را برای دانشجویان و حتی پزشکان در پی دارد.
سخت گیری ها و طولانیبودن دوره آموزش پزشکی و پیامدهای ناشی از آن، سالهاست به یکی از دغدغههای جدی در نظام آموزش و سلامت کشور تبدیل شده است.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، منتقدان شیوه فعلی آموزش پزشکی معتقدند استمرار فشار آموزشی در یک دوره طولانی و سختگیریهای بیش از حد، در کنار رقابت شدید، حجم بالای مطالب، آزمونهای متعدد و فشارهای اقتصادی و اجتماعی، سلامت روان دانشجویان را تحت تأثیر قرار داده و آمار افسردگی و اقدام به خودکشی را بالا برده است. با این حال، اظهارات اخیر معاون دانشجویی و فرهنگی وزیر بهداشت، تصویری متفاوت از رویکرد سیاستگذار به این مسئله ارائه میکند.
دکتر مسعود حبیبی، معاون دانشجویی و فرهنگی وزیر بهداشت، در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی تابناک، در پاسخ به موضوع طولانیبودن دوره آموزش پزشکی و نگرانیها درباره پیامدهای ناگوار آن برای دانشجویان و پزشکان، تأکید کرد که "سرفصلها و ساختار آموزش پزشکی در معاونت آموزشی و دبیرخانه آموزش پزشکی تدوین شده و این آموزشها مبتنی بر استانداردهایی است که در دانشگاههای علوم پزشکی جهان نیز مورد توجه قرار میگیرد". استدلال او این است که "با توجه به حساسیت حرفه پزشکی و ارتباط مستقیم آن با سلامت انسان، آموزشهای لازم را نمیتوان صرفاً به دلیل طولانیبودن دوره حذف کرد".
در پاسخ به پرسش دیگر خبرنگار مبنی بر اینکه آیا سلامت خود دانشجویان و پزشکان اهمیتی ندارد، وی گفت: علی ایهالحال دوره آموزشی پزشکی همیشه همین شرایط را داشته است.
این چه استانداردی است؟
این موضع، عملاً نشان میدهد که در شرایط فعلی، کاهش مدت آموزش پزشکی دستکم در سطح معاونت دانشجویی و فرهنگی وزارت بهداشت بهعنوان یک ضرورت یا برنامه مشخص مطرح نیست. اما مسئله اینجاست که «استانداردبودن» ساختار آموزشی، الزاماً به معنای مطلوببودن تمام ابعاد آن نیست. استاندارد آموزشی باید در کنار شاخصهایی همچون سلامت روان، فرسودگی تحصیلی، کیفیت زندگی و ماندگاری دانشجویان در مسیر حرفهای ارزیابی شود.
این چه استانداردی است؟
این موضع، عملاً نشان میدهد که در شرایط فعلی، کاهش مدت آموزش پزشکی دستکم در سطح معاونت دانشجویی و فرهنگی وزارت بهداشت بهعنوان یک ضرورت یا برنامه مشخص مطرح نیست. اما مسئله اینجاست که «استانداردبودن» ساختار آموزشی، الزاماً به معنای مطلوببودن تمام ابعاد آن نیست. استاندارد آموزشی باید در کنار شاخصهایی همچون سلامت روان، فرسودگی تحصیلی، کیفیت زندگی و ماندگاری دانشجویان در مسیر حرفهای ارزیابی شود.
شواهد علمی نیز نشان میدهد که مسئله سلامت روان دانشجویان پزشکی، موضوعی حاشیهای یا فردی نیست. یک فراتحلیل بزرگ در JAMA با بررسی ۱۹۵ مطالعه و بیش از ۱۲۹ هزار دانشجوی پزشکی در ۴۷ کشور، شیوع افسردگی یا علائم افسردگی را ۲۷.۲ درصد و شیوع افکار خودکشی را ۱۱.۱ درصد گزارش کرد. همچنین در مطالعات طولی، علائم افسردگی در طول ورود و تحصیل در دانشکده پزشکی افزایش قابلتوجهی داشته است.
فرسودگی نیز بخش دیگری از این تصویر است. یک فراتحلیل شامل ۴۲ مطالعه و ۲۶٬۸۲۴ دانشجوی پزشکی، شیوع کلی فرسودگی را ۳۷.۲۳ درصد برآورد کرده است. مرور دیگری نیز این میزان را پیش از ورود به دوره رزیدنتی حدود ۴۴.۲ درصد گزارش کرده است.
البته این یافتهها بهتنهایی ثابت نمیکنند که طول دوره پزشکی علت مستقیم افسردگی یا خودکشی است؛ سلامت روان دانشجویان پدیدهای چندعاملی است. با این حال، پژوهشها نشان میدهند که محتوای آموزش، فشار آکادمیک، فقدان حمایت و نارضایتی از محیط آموزشی از عوامل مؤثر بر فرسودگی هستند.
از این منظر، پاسخ به مسئله نمیتواند صرفاً این باشد که «این شرایط همیشه وجود داشته است». اگر ساختار آموزشی استاندارد است، باید همزمان پرسید آیا این استانداردها با شرایط امروز دانشجویان، نیازهای سلامت روان آنان و تجربه کشورهای دیگر همچنان متناسب است؟ بازنگری در طول دوره، حجم سرفصلها و شیوه آموزش، لزوماً به معنای کاهش کیفیت تربیت پزشک نیست؛ بلکه میتواند تلاشی برای رسیدن به همان استانداردهای حرفهای با هزینه انسانی کمتر باشد.
گزارش خطا
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۱
انتشار یافته: ۵
عزیزاندوست دارید آموزش پزشکی را بکنند یک ساله؟
یا اصلا بصورت مجازی هر کی دوست داشت ثبت نام کننده چند تا برنامه آموزشی رو "اگر حوصله داشت" شرکت کنه، یک ماهه هم مدرک پزشکی، و اگر هزینه اش پرداخت کنه، مدرک تخصص و فوق تخصصبا پست سفارشی برسه دست دوستان!
فقط یادتون باشه خود شما مردم باید بشید بیماران این عزیزان!
سوادشون هم مهم نیست، بالاخره با مهندسان دوره های پیام نور که فرقی ندارند!!!!!
البه که مهم هم نیست، تاثیر سهمیه ها فقط محدود به قبولی و پذیرش نیست ، شرایط تحصیل و فشار و استرس را هم خیلی قابل تحمل تر و راحتتر می کنند. بقیه هم اصلا اهمیت نداره سوال را باید از معاونت آموزشی یا وزیر پرسید نه معاونت فرهنگی دانشجوییواقعیت این است که نظم و انضباط در آموزش پزشکی یک ضرورت است ولی واقعیت تلخ سخت گیری های بی مورد در حد عقده گشایی و بعضا ظلمی است که به نام نظم و انضباط در حق دانشجویان،اینترن ها و دستیاران سال پایین توسط برخی اساتید و رزیدنت های سال بالاتر اعمال میشود تنبیه هایی که غیرضروری و بیشتر عقده گشایی است برخی از اساتید در آموزش های عملی و بویژه درمانگاهی پزشکان عمومی مشارکتی ندارند تمایلی به شرکت در برنامه جدید تربیت پزشکان جامعه نگر و پاسخگو ندارند خلاصه اینکه مافیا و پدرخواندگی در این رشته قابل پلاحظه است از حق نگذریم اساتید و رزیدنت های سال بالایی هستند که اسوه اخلاق مداری، علم مداری،رفاقت و تربیت هستند که انسان را مدیون دنیا و آخرتشان می کنند
!با سهمیه یا بیسهمیه؟