لزوم مدیریت آب در سیستان و بلوچستان

پشنگ در یادداشتی که در مندیل منتشر شده است بر لزوم مدیریت مشکل آب در سیستان و بلوچستان تاکید کرده است.

كشور ما كشور كم‌آبی است ودر این میان در مقایسه بین مناطق مختلف ایران، استان سیستان و بلوچستان از سایر استان‌ها كم‌آب‌تر است و از سوی دیگر زیرساخت‌های مدیریت آب نیز در آن در حداقل ممكن است.

جغرافیای منطقه سیستان و بلوچستان به گونه‌ای است كه از یكسو بارش‌های فصلی سیل‌ساز را داریم و از سوی دیگر به دلیل نبود سیستم‌های مدیریت آب شاهد هدررفت و برون‌رفت آب از كشور هستیم.

بارش‌های فصلی در نوع خود برای استان سیستان و بلوچستان ارمغان خوبی به همراه دارند. یعنی میلیون‌ها لیتر مكعب آب ناشی از بارش‌های فصلی در سیستان و بلوچستان داریم كه منجر به سیل شده و از مجاری خود راهی كشورهای همسایه یا آبهای آزاد می‌شوند.

خوشبختانه از مدت ها قبل اولویت وزارت نیرو كنترل و هدایت این ‌آبها و رودخانه‌های مرزی بوده است. اما در حوزه انتخابیه من یعنی خاش، میرجاوه، كورین و نصرت‌آباد هنوز اتفاقی رخ نداده است و مردم منطقه ما از یكسو با همان سیل‌های مخرب مواجهند و ازسوی دیگر با نبود آب.

برای نمونه اگر سد كارواندر زودتر احداث و یا پروژه عملیاتی آن تكمیل شود بخش عظیمی از آب منطقه اعم از آب شرب و آب كشاورزی تأمین می‌شود و این آب به جای آنكه به هامون جازموریان بریزد مدیریت شده و منشأ تحول و تولید در منطفه می‌شود. خوشبختانه وزارت نیرو كلنگ‌زنی این سد را انجام داد و در دوهفته اخیر نیز معاون نظارت راهبردی و برنامه‌ریزی دولت نیز در بودجه سال 1390 ردیف بودجه‌‌ای مستقل به آن اختصاص داد. موضوع این است كه ما با مدیریت و مهار این آبها می‌توانیم شرایط منطقه را به خوبی بهبود ببخشیم و مشكل آب را همین الان حل كنیم. همه كارشناسان بر این نكته اتفاق نظر دارند كه جنگ در دنیا دیگر بر نفت نخواهد بود و جنگ‌های دهه‌های بعدی بر سر منابع آب و مدیریت آن است.

بنابراین در استان پهناور و مرزی نظیر سیستان و بلوچستان كه هم با باران‌های موسمی و فصلی سنگین مواجه است و هم با سیل‌های ویرانگر و هم منطقه‌ای كم‌آب است باید دولت فكری اساسی كند تا در عین آینده‌نگری بتوانیم منابع آب خدادادی را مهار و مدیریت كنیم تا ضمن بهبود شرایط مردم در آینده نیز با مشكلی در این خصوص مواجه نشویم.