به كدام بخش از مختارنامه توجه كنيم؟
رضا استادی در روزنامه جام جم نوشت:
براي بسياري از علاقهمندان سريال «مختارنامه» بازي بازيگران، دكورهاي بزرگ و گسترده، ديالوگنويسي و ساير جنبههاي هنري جذاب و ديدني است. برخي از آنها مسحور همين جنبههاي ظاهري ميشوند اما اينها همه جزئياتي است كه قرار است مخاطب را به عمق ماجرا و داستان ببرد.
دوست ندارم از تعبير «مختارنامه بعدها بيشتر درك خواهد شد» استفاده كنم؛ زيرا اثر هنري اول بايد پاسخ نياز خود در زمان حاضر را بدهد و بعد به فكر آينده باشد. حالا براساس اين استدلال كافي است از اين لايه ظاهري عبور كنيم تا به عمق داستان برويم و با جنبههاي بسيار مهمي مواجه شويم.
مختارنامه در قسمت سيزدهم خود كه جمعه شب 3 دي ماه پخش شد، حاوي چند نكته مهم در اين زمينه است. نكته اول لشكركشي«حصين بن نمير» فرمانده اموي به سمت مكه است كه آن را به فتح مكه توسط پيامبر اكرم(ص) تشبيه ميكند.
در جبهه مقابل «عبدالله بن زبير» اين حمله را به حمله سپاه ابرهه به مكه تشبيه ميكند. در چنين وضعيتي كه دو جبهه باطل براي مقابله با يكديگر از دين سوءاستفاده ميكنند، مختار ايستاده است كه با جبهه اموي مخالف است و به قصد قدرت به جبهه آلزبير نزديك شده است.
البته آلزبير هم ميانهاي با اعتقادات او ندارد و تنها به فكر بهره گرفتن از قدرت شمشير و ذهن سياستمدار مختار براي پيروزي در نبرد است. بايد به اين موارد ريزه كاريهاي ديگر داستان را هم اضافه كرد. مثلا جايي كه اشقياء با پرچم لااله الاالله مقابل امام حسين(ع) صفآرايي ميكنند و با وجود اعتقاد به اين شعار، به صف نمازگزاران روز عاشورا حمله ميكنند.
آيا چنين تناقضي قابل قبول است و آيا براي چنين رفتاري ميتوان نامي جز «استفاده ابزاري از دين» به كار برد؟ حالا از قسمتهاي بعدي خوارج هم به اين تركيب اضافه ميشوند. افرادي كه دستشان به خون امام علي(ع) و امام حسن(ع) آلوده است اما مختار براي پيروزي در جنگ با آنان متحد ميشود.
نشان دادن شكافهاي فكري و مذهبي موجود در جامعهاي كه هنوز يك قرن از فوت پيامبر(ص) آن نگذشته، يكي از مهمترين ويژگيهاي سريال مختارنامه است كه ميتواند دستمايه مطالعهاي دقيقتر درخصوص تاريخ آن دوره براي مخاطبان سريال باشد.
به نظر من موارد دیگری هم در دکوراسیون کعبه میتوانست بیشتر مورد دقت قرار گیرد مثل پنجره ای که شیشه داشت و حجرالاسود با غلاف نقره بسبک جدید و پرده مشکی جدید و خود حجم وارتفاع کعبه ودر مورد دیگر بسر گذاشتن کلاه اهنی در بیابان عربستان با گرمایش توسط حصین بن نمیر واقعا دست همه کسانی که در راه ساخت سریال مختار قدم برداشته اند درد نکنه خداییش جای ایراد نذاشته اند اون چیزهایی که تا چند وقت پیش فقط محققان و افراد خاصی میدونستند الان همه مطلعند و سواد تاریخی مردم با لا رفته دمشون گرم . پیام با سلام من و دوستانم از موقعی که سریال مختار نامه را می بینیم بسیار علاقه مند شدیم که تاریخ آن دوره را مطالعه و بررسی کنیم این سریال باعث شده بسیاری از واقیعت ها و تزویر های آن دوره برای ما آشکار شود و طوری سریال ساخته شده که نتیجه و برداشت نهایی از آن دوران را به عهده مخاطب گذاشته بسیار ممنون از مقالعه که نوشتید . ای کاش مسئولین ما با این همه هزینه ای که انجام میدهند کمی هم به فکر تاریخ ایران بودند.مختار نامه بسیار خوب است ولی داستان کورش و داریوش و آرش و ... هم خوبند.
فیلم خوب که نه عالی ای هست و همین موضوع باعث می شه اشکالات کوچک بزرگ تر دیده شود. مثلا شیشه خانه عبداله عمر، رکاب نقره ای حجرالاسود ، اصطلاحات و ضرب المثل های سعدی و حافظ،ایران ستیزی و خراب کردن جنبه باستانی و افتخاری ایران من با احترام به زحمات کشیده شده عرض میکنم که هیچ کسی قادر نخواهد بود صحنه ی بدیع کربلا را به نمایش در بیاره و هر تلاشی بیفایده خواهد بود به همین دلیل من که عاشق برنامه های مذهبی هم هستم اونو نمیبینم و توصیه ی اکید من هم اینه که دیدنش ضرر بیشتری داره تا منفعت و تصاویر زیبایی که در ذهن داشتیم قشنگتر از صحنه های فیلم میباشد 
| 
منظورت اینه یزرگنمایی که شده از ذهنت می پره ؟؟!!! کاش شما این سریال رو به صورت کامل از سایتتون پخش می کردین خیال همه رو راحت میکردین. و چه سخت است مرز بین حق و باطلل را تشخیص دادن که این مسئله به همه دورانها برمی گردد اگر فیلم یا سریالی مشابه و با جزئیات کامل درباره عاشورا ساخته شود خیلی خوب است به خصوص اگر در حد فیلم های بین المللی قابل ارائه جهانی باشد. سایر ادیان که شناخت کمی دارند . همچنین بسیاری از شیعیان تاریخ آن دوره را در حد سخنانی که در مراسمهای امام حسین می شنوند می شناسند.