نگرانی از پاشنه آشیل تیم ملی در جام جهانی؛ پشت پرده ضعف دفاعی تیم قلعهنویی چیست؟
خط دفاعی تیم ملی که زمانی با انسجام، تمرکز بالا و حداقل اشتباه شناخته میشد، حالا به بخشی آسیبپذیر در ساختار تیمی تبدیل شده است. تیم تحت هدایت امیر قلعهنویی در اغلب دیدارهای خود، حتی در شرایطی که برتری فنی دارد، موفق به بسته نگه داشتن دروازهاش نمیشود و این موضوع نشان میدهد که مشکل، عمیقتر از چند اشتباه مقطعی است.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، تیم ملی در آستانه سفر به مکزیک است تا خود را آماده حضور در جام جهانی کند. تنها ۶ روز مانده به آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ کانادا، مکزیک و ایالات متحده آمریکا که بیشترین نگرانی از وضعیت فنی تیم، به ضعف خط دفاعی باز میگردد.
ترکیب فعلی خط دفاع، با حضور بازیکنانی، چون حسین کنعانیزادگان، شجاع خلیلزاده و علی نعمتی در مرکز و همچنین احسان حاجصفی، میلاد محمدی، رامین رضاییان و صالح حردانی در کنارهها، بیش از آنکه مبتنی بر آمادگی بدنی و هماهنگی تاکتیکی باشد، بر تجربه استوار است؛ عاملی که در فوتبال مدرن بهتنهایی کافی نیست. افزایش سن در برخی از این بازیکنان، بهویژه در پستهای کناری، باعث کاهش سرعت در بازگشتهای دفاعی شده و در برابر مهاجمان سرعتی، شکافهایی جدی ایجاد کرده است.
در همین راستا، محسن بیاتینیا، بازیکن سابق تیم ملی به عنوان کارشناس با تابناک گفتوگویی انجام داده و به موضوع میانگین سنی تیم اشاره کرده است: «در برخی پستها نیاز به تغییر احساس میشود و استفاده از بازیکنان جوانتر و آمادهتر میتواند به بهبود شرایط کمک کند.»
با این حال، مشکل تنها به ویژگیهای فردی محدود نمیشود. در سطح تیمی، ناهماهنگی در آرایش دفاعی بهوضوح دیده میشود. فاصله میان خطوط، بهویژه بین هافبکها و مدافعان، در بسیاری از دقایق بازی افزایش مییابد و همین مسئله باعث میشود حریفان با کمترین فشار، به یکسوم دفاعی ایران نزدیک شوند.
بیاتینیا در این خصوص تأکید میکند: «ضعف دفاعی تیم ملی، صرفاً به یک یا دو بازیکن مربوط نیست، بلکه ساختار دفاع تیمی دچار مشکل است. زمانی که بازیکنان در موقعیتهای تکبهتک قرار میگیرند و پوشش مناسبی وجود ندارد، طبیعی است که خط دفاع دچار آسیبپذیری شود.»
نگاهی به نتایج اخیر نیز این مسئله را تأیید میکند. تیم ملی حتی در دیدارهایی که برتر ظاهر شده، نتوانسته دروازه خود را بسته نگه دارد. گل خوردن مقابل تیمهایی مانند هندوستان، قرقیزستان و گامبیا نشان میدهد که این ضعف، محدود به بازیهای سطح بالا نیست و در برابر تیمهای ضعیفتر نیز تکرار میشود.
در این میان، از دست رفتن تمرکز در طول مسابقه و قرار گرفتن خط دفاع در شرایط نامناسب، از دیگر عوامل مهم در گلهای دریافتی به شمار میرود؛ موضوعی که بیاتینیا نیز بر آن تأکید دارد.
در مجموع، مجموعهای از عوامل از جمله افت فیزیکی، نبود هماهنگی پایدار، ضعف در پوشش فضاها و مشکلات ساختاری در دفاع تیمی، باعث شده است خط دفاع تیم ملی از ثبات لازم برخوردار نباشد. علاوه بر این، نبود یک زوج ثابت در قلب خط دفاع، یکی دیگر از چالشهای مهم این تیم است؛ مسئلهای که برای موفقیت در رقابتهای بزرگی مانند جام جهانی، اهمیت بالایی دارد.
در نهایت، اگر کادر فنی تیم ملی در کوتاهمدت راهکاری برای رفع این مشکلات پیدا نکند، ضعفهای فعلی میتواند در میادین مهمتر، هزینههای سنگینی برای فوتبال ایران به همراه داشته باشد.
