بي دانشي داوران عنايت!
رئيس کميته داوران هم در مصاحبه هاي تند خود نشان داده، چشمهايش را بسته و در حال جنگيدن با دشمنان خيالي است. او در آخرين مصاحبه اش بدون آنکه نگاهي به فجايع رخ داده در حوزه مديريتش بيندازد، همه را از دم تيغ گذرانده و عنوان داشته به هيچ کس پاسخگو نيست.
داوران او صداي همه را درآورده اند و او به جاي پاسخگويي منطقي و ارائه راه حل بي محابا به منتقدانش مي تازد و اوضاع را وخيم تر مي کند. طي چند هفته گذشته بيش از 90 درصد مربيان ليگ برتري در مصاحبه هاي مطبوعاتي شان از قضاوتها گله کردند و حتي از عبارت سر بريدن استفاده کردند. با اين حال رئيس کميته داوران به جاي توجه به نحوه قضاوتهاي داخلي از قضاوتهاي خارجي مايه گذاشته و داوران اروپايي را هم پر اشتباه معرفي کرده است.
مي بينيد که پاسخ عنايت ربطي به گلايه ها ندارد و بيشتر جنبه فرافکني دارد.
تأمل برانگيز اين است که مدرس داوري که دائماً در کشورهاي مختلف به تدريس مشغول است و سفرهاي بي پايانش را هم ممانعتي براي احاطه اش بر وظيفه اصلي اش نمي داند، براي آموزش داوران جوانش در داخل هيچ کاري نکرده، به طوري که هنوز داور درجه يک کميته اش از قانوني که کميته داوران فيفا در جولاي 2010 تصويب کرده است هيچ نمي داند. اشاره ام مستقيماً به سعيد بخشي زاده داور بازي مس و ذوب آهن و آن تصميم مضحکش است. تصميمي که با مشورت با ناظر بازي گرفته شد و نشان داد که نه داوران که حتي بسياري از مردان حوزه قضاوت در ايران اطلاعاتش به روز نيست.
رئيس مدرس! کميته داوران ايران کاش مي دانست چراغي که به خانه رواست، به مسجد حرام است. عنايت طي اين مدت که دايم در حال جنگيدن با دشمنان خود ساخته بود، آنقدر داورانش را در باد غرور خواباند که اين مردان سياه پوش بدون به روز کردن اطلاعاتشان تيمهاي بسياري را با تصميمات قديمي سياه بخت کردند. کمک داوران هنوز که هنوز است در بسياري موارد براي آفسايدگيري به قوانين جديد بي اعتنا هستند و داوران وسط با اطلاعات قديمي دمار از روزگار تيمهاي بينوا درمي آورند. مرور کنيد در اين فصل چند تيم به دليل تصميمات کمک داوران و داوران وسط امتياز از دست داده اند و اصلاً چند بازي با بي درايتي داوران به جنجال کشيده شده است.
عنايت مي گويد، اشتباه داوري در همه دنيا هست. راست هم مي گويد، اما کدام ليگ را سراغ داريد که هر هفته جنجال داوري داشته باشد و اصلاً کدام ليگ را سراغ داريد که نيمي بيشتر از مربيان تيمها در يک هفته از داوري ها بنالند؟ در اروپا و اصلاً آفريقا و آمريکا اگر اشتباهي هم هست، موردي است و تداوم ندارد. اما در ليگ برتر ما چي؟ همين ال؛ن حداقل 10 مديرعامل فيلمهايي در دست دارند که داوران در آن فيلمها چندين پنالتي براي آنها نگرفته و چندين گل صحيح آنها را به دليل آفسايدهاي اشتباه مردود اعلام کرده اند.
اين اشتباه هاي بي پايان البته نتيجه اش اين مي شود که از جامعه داوران ايران تنها يک کمک داور به جام جهاني مي رود و سهميه ما در جام ملتها و جام جهاني آينده آب مي شود. خب براي اين فجايع، رئيس کميته داوران چه کرده است؟ چه اصلاحاتي انجام داده است؟ چه آموزشهاي جديدي پيش بيني کرده است؟
پاسخها اگر منفي هم باشند، جاي تعجب ندارند. چه عنايت حين اين همه سفر و اين همه جنگهاي دن کيشوت وار فرصتي براي برخورد با داوران خاطي و آموزش آنها نداشته است. او چشم بسته سوار بر «روسينانته» خود به ناکجاآباد مي رود و فوتبال ما را هم به همانجا مي برد.


